Welcome to رهروان ارتش

از اینکه انجمن ما را برای مطالعه انتخاب کردید از شما متشکریم. 

برای استفاده از امکانات انجمن و برقراری رابطه دوستانه با دیگر اعضا لطفا در انجمن ثبت نام کنید

با تشکر

Search the Community: Showing results for tags 'پدافند'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • پست ها و مطالب ویژه
    • پست های ویژه
    • مقالات ویژه
    • ویژه مهمان
  • تاریخ نگار جنگ
    • تاریخ نگار نیروی زمینی
    • تاریخ نگار هوانیروز
    • تاریخ نگار نیروی هوایی
    • تاریخ نگار نیروی دریایی
  • نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
    • شهدا و ایثارگران قهرمان نزاجا
    • قهرمانان سرافراز نزاجا
    • عملیات ها و دستاوردهای نزاجا در جنگ
    • متفرقه
    • ایده ها، طرح ها و اتاق فکر
  • هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران
    • شهدا و ایثارگران قهرمان هوانیروز
    • قهرمانان سرافراز هوانیروز
    • عملیات ها و دستاوردهای هوانیروز در جنگ
    • متفرقه
    • ایده ها، طرح ها و اتاق فکر
  • نیروی پدافند ارتش جمهوری اسلامی ایران
    • شهدا و ایثارگران قهرمان پداجا
    • قهرمانان سرافراز پداجا
    • دستاوردهای پداجا در جنگ
    • متفرقه
    • ایده ها، طرح ها و اتاق فکر
  • نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
    • شهدا و ایثارگران قهرمان نهاجا
    • قهرمانان سرافراز نهاجا
    • عملیات ها و دستاوردهای نهاجا در جنگ
    • متفرقه
    • ایده ها، طرح ها و اتاق فکر
  • نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
    • شهدا و ایثارگران قهرمان نداجا
    • قهرمانان سرافراز نداجا
    • عملیات ها و دستاوردهای نداجا در جنگ
    • متفرقه
    • ایده ها، طرح ها و اتاق فکر
  • پروژه ها
    • پروژه های در دست اقدام
    • پروژ های به سرانجام رسیده
  • جهاد خودکفایی ارتش
    • نوآوریها در جنگ
    • جهاد پس از جنگ
  • مقالات علمی و تحقیقات
    • مقالات داخلی
    • پژوهش و ترجمه
  • فرهنگ و هنر
    • پرسش و پاسخ
    • نقاشی و گرافیک
    • صدا
    • تصویر
    • متفرقه
    • انجمن و ورزش
  • ارتش های بیگانه
    • عملیات های نظامی
    • بررسی توان نظامی کشورها
    • دستاوردهای تکنولوژیکی و تاکتیکی
  • شبیه ساز
    • معرفی شبیه ساز ایرانی
    • شبیه سازهای نظامی
  • English Forum
    • The Iranian Air Force
    • The Iranian Ground Forces
    • The Iranian Navy
    • War stories
    • Miscellaneous

Found 10 results

  1. با سلام در این کلیپ مفهومی از سامانه دفاع ضد موشکی را به سمع و نظر شما میرساند. https://www.aparat.com/v/TulFL
  2. مقدمه در روزگار جنگ، پدافند از آسمان کشور در سخت ترین شرایط ممکن صورت می گرفت و تجهیز ارتش عراق به انواع جنگنده-بمب افکنهای پیشرفته روسی و فرانسوی، وظیفه حراست از آسمان میهن را خطیرتر و با دشواری بیشتر روبرو می ساخت. قهرمانان پدافند هوایی در این برهه تاریخی علاوه بر شناسایی و دفع تجاوز هواپیماهای دشمن، بیش از 200 فروند از هواپیماهای متجاوز را ساقط کردند. پرسنلی که در این واحدها خدمت می کردند، با مایه گذاشتن از جان، از حریم هوایی این مرز و بوم دفاعی جانانه کردند. یک نمونه بارز از این جانفشانیها، حماسه ای است که در سایت راداری سوباشی روی داد. رادار سوباشی در طول جنگ همچون خاری در چشم دشمن بود و دشمن در آخرین روزهای جنگ بر آن شد که این سایت راداری را در حمله هوایی نابود کند. خدمه سایت با وجود آگاهی از نیت شوم دشمن، یک دم سر از ادای وظیفه برنتافتند و شجاعانه جان بر سر پیمان نهادند. نام فرمانده شهید این سایت هنوز هم بر سر زبانهاست: سرهنگ شهید فرهاد دستنبو. موقعیت و اهمیت سایت سوباشی سایت رادار پدافند هوایی «سوباشی» واقع در ارتفاعات همدان، به عنوان یکی از مهمترین سایتهای راداری کشور در زنجیره عظیم پدافند هوایی (رادارهای پیش اخطار، رادارهای کنترل آتش، سامانه های موشکی زمین به هوا، شبکه دیده بانی، توپ های ضدهوایی و ...) نقش ویژه و موثری در مقابله با تهاجمات هوایی عراقی ها در زمان جنگ تحمیلی ایفا کرد. محل استقرار این سایت در نزدیکی روستایی است در حدود 50 کیلومتری غرب کبودرآهنگ در استان همدان موسوم به سوباشی. سوباشی، یک واژه آذری و به معنی سرِآب و سرچشمه است. این سایت راداری در دوره جنگ، ضمن رهگیری هواپیماهای دشمن، کنترل و هدایت هواپیماهای ورودی و خروجی به مرزهای غرب کشور، کنترل آتش سایت های موشکی ارتش و سپاه، کنترل آتش پدافند هوایی مستقر در منطقه (زمینی، هوایی و...)، اعلام وضعیت (سفید، زرد یا قرمز) به 13 استان کشور را برعهده داشت. در حقیقت رادار سوباشی با تغذیه چندین سایت راداری، سایت های موشکی زمین به هواو سامانه های توپ ضدهوایی آسمان کل منطقه غرب، بخشی از شمال غرب و جنوب غرب را تحت پوشش خود داشت. با توجه به اهمیت مناطق یاد شده به عنوان معابر نفوذ هواپیماها و هلیکوپترهای دشمن (یا هرنوع هواگرد دیگر)، از وجود قویترین نفرات در سطح آموزش بالا و مهارت بی نظیر در سایت راداری فوق استفاده می شد. به دلیل عملکرد مناسب این سایت راداری که همچون یک دژ مستحکم در برابر حملات هوایی عراقی ها ظاهر می شد خلبانان عراقی همواره از نزدیک شدن به سایت راداری سوباشی و مواضع ضد هوایی فوق وحشت داشتند. براین اساس آنها در برخی مواقع حریم دفاعی سایت فوق را دور زده و از سایر قسمت ها (جنوب یا شمال کشور) وارد حریم هوایی جمهوری اسلامی ایران می شدند و این مسئله زحمت عراقی ها را جهت دستیابی به اهداف خود سخت تر می کرد. لذا عراقی ها شدیدا در تلاش بودند که این سایت راداری را مورد حمله مستقیم و انهدام قرار دهند. 157 مرحله حمله عراقی ها به سایت و استفاده آنها از موشکهای ضد رادار و ناکامی در مختل نمودن عملکرد سایت گواهی بر هوشیاری دلیرمردان پدافند هوایی است. این ناکامی ها و استمرار موفقیت کارکنان غیور سایت سوباشی منجر به بروز کینه ای عمیق از عملکرد پدافند هوایی خصوصا سایت راداری در دل فرماندهان نیروی هوایی عراق شد. به گونه ای که ژنرال "سعید شعبان" فرمانده وقت نیروی هوایی عراق در مصاحبه ای با بخش فارسی رادیو بغداد با عصبانیت عنوان می کند که "به هر طریق ممکن افتخار نابودی پایگاه سوم شکاری همدان و سایت راداری سوباشی (حتی اگر خلبانان عراقی نتوانستند) باید نصیب خودم شود". عمق کینه توزی عراقی ها نسبت به عملکرد این سایت راداری از آنجا مشخص می شود که علی رغم پذیرش قطعنامه 598 در 27 تیرماه 1367 حمله ناجوانمردانه عراقی ها در 5 مرداد همان سال (حدود یک هفته پس از پذیرش قطعنامه) انجام شد. روز واقعه با آغاز عملیات مرصاد در روز 03/05/67 و متعاقب یکی از تجاوزات هوایی عراقی ها در 04/05/67 رادار سوباشی مورد اصابت بمبی قرار می گیرد که در محوطه سایت منفجر شده و بر اثر انفجار فوق سقف اتاق عملیات دچار ریزش شده و تکه ای از آهن سقف بر سر شهید دستنبو اصابت کرده و منجر به مجروح شدن وی می شود، اما این شهید بزرگوار در آن روز با سر باند پیچی شده همچنان به ادامه ماموریت خود مشغول می شود. روز بعد، یعنی 05/05/67 شرایط منطقه آنچنان حاد است که کلیه مسئولان ستاد پدافند هوایی در سایت سوباشی به سر می برند. باتوجه به حجم بالای کار تقریبا هیچ کدام از کارکنان سایت موفق به صرف نهار نمی شوند. تعدادی از کارکنان نیز با توجه به اینکه در شیفت شب قبل به سر می بردند داوطلبانه همچنان مشغول به انجام وظیفه بودند. در ساعت 16 روز 05/05/67 هواپیماهای عراقی که در دستیابی به اهداف خود در بمباران شهرهای غربی کشور ناتوان مانده بودند، در بازگشت از ماموریت شکست خورده خود به وسیله موشک هوا به زمینی که از فاصله ای دور شلیک شده بود اتاق عملیات سایت سوباشی را منهدم کرده و 19 نفر از کارکنان را در همان لحظه به شهادت می رساندند. حضور آگاهانه کارکنان سایت تا آخرین لحظه (علی رغم اینکه تعدادی از آنها در زمان استراحت خود و داوطلبانه در محل عملیات حضور پیدا کرده بودند) و با توجه به وجود امکان خروج از سایت و عدم استفاده از امکان فوق و اطلاع از عاقبت حضور و شهادت و پایمردی و انجام وظیفه تا آخرین لحظه منجر به این شد که نام سایت سوباشی در تاریخ ثبت شده و حضور کارکنان سایت حماسی و عاشورایی تعبیر گردد. بنا به روایتی، حمله به سایت سوباشی توسط یک فروند MiG-25BM انجام شد. در روزهای آخر جنگ BM ماموریت یافت تا آخرین گونه ارتقاء یافته موشکهای ضدرادار Kh-58U و Kh-31P روسی را علیه رادارهای هشدار زودهنگام موج کوتاه دوربرد «وستینگهاوس» ADS-4 ایران آزمایش کند. موشک مزبور موفق عمل کرد و توانست رادار «سوباشی» همدان را مورد اصابت قرار داده و با وجود پرسنل آموزش دیده و باتجربه، خسارات سنگینی را به آن سایت راداری وارد نماید. شرح ماجرا از زبان یکی از همرزمان هادی فرخی سرهنگ بازنشسته پدافند هوایی در خصوص عملکرد مرکز پدافند هوایی همدان موسوم به سایت سوباشی و حماسه دلیرمردان پدافند چنین می گوید: "مرکز عملیات پدافند هوایی در تهران و مراکز پدافند منطقه ای یا S.D.C ها که در نقاط مختلف کشور از جمله سوباشی همدان مستقر هستند و مراکز کنترل گزارش که تابع آنها هستند، شبکه ای را تشکیل می دهند که از 50 سال پیش On Line بودند. یعنی اگر به فرض در گوشه شمال غرب کشور تحرکی دیده می شد، در لحظه به تهران گزارش می شد. یعنی کار در مراکز عملیات منطقه ای مثل همدان یعنی کار 24 ساعته و هفت روز در هفته، چه در جنگ و چه در صلح. سایت سوباشی در هشت سال دفاع مقدس وظایف سنگینی داشت که یکی از آنها کنترل عملیاتی و کنترل آتش پدافند هوایی بیش از 37 شهر بود. این رادار وضعیت های مختلف آمادگی را به پدافند این شهرها و مناطق اعلام می کرد. پدافند را هدایت می کرد، اعلام می کرد که چه زمانی مجازند شلیک کنند. هم چنین پروازهای گشت زنی جنگنده های خودی برای دفاع از این شهرها به عهده سایت سوباشی بود. در جنگ شهرها نیروی هوایی عراق با هواپیماهای میگ-25 که در ارتفاع بالا پرواز می کردند روی شهرهای ما چند بمب بی هدف پرتاب می کرد و فرار می کرد تا با کشتن شهروندان بی دفاع روحیه مردم ما را خراب کند. ارتفاع پروازی میگ های 25 به قدری بالا بود که ما نمی توانستیم با آنها درگیر شویم. اولین هواپیمای میگ 25 که توسط پدافند هوایی سپاه سرنگون شد در اصفهان و با هدایت سایت سوباشی بود. از کارهای مهم سوباشی هدایت جنگنده هایمان بود، یعنی هواپیماهای فانتوم اف-4 یا اف-14 را در بعضی جاها و به خصوص شیارهای کوهها نگه می داشتیم به هواپیماهای مهاجم عراقی حمله می کردیم و گریز می کردیم. خلبانان ما با سوخت گیری از هواپیماهای تانکر در هوا بعضی وقت ها تا هفت ساعت برای پوشش هوایی منطقه در آسمان بودند. همچنین بحث آلرت را داشتیم که خلبان داخل هواپیما بر روی باند آماده پرواز بود و به محض اینکه رادار هواپیمای دشمن را کشف می کرد بعد از پنج دقیقه بلند می شد و ما آن را به سمت هواپیمای دشمن هدایت می کردیم. جنگ و گریز در هوا و هدایت هواپیمای خودی با توجه به سرعت بالای دو هواپیما که روی هم بیش از دو برابر سرعت صوت است زیرکی و سریع الانتقالی خاصی را می طلبد. یک لحظه اشتباه یعنی انهدام هواپیمای خودی یا حمله موفق هواپیمای دشمن به شهرها. در مورد بمباران مناطق نظامی و حیاتی دشمن هم ما اکیپی بودیم که قبل از حمله خلبانان عمل کننده را توجیه می کردیم. اگر حمله مثلاً سپیده دم بود ساعت دو یا سه نیمه شب به سایت سوباشی می رفتیم و پشت دستگاه می نشستیم. چون اطلاعات حمله را نباید پخش می کردیم و هواپیماهای خودی را هدایت می کردیم بدون اینکه با آنها صحبت کنیم. مثلاً به وسیله شماره هایی که رادیو بیان می کرد و زمانی که بمباران انجام می شد تازه خلبان ما اجازه داشت با ما صحبت کند. در کنار رادار سوباشی ما شبکه دیده بانی مردمی را هم فعال کرده بودیم. چون رادارهای زمینی هر چه قدر هم کامل باشند باز نقاط کور دارند. ما به ادارات مختلف در غرب کشور مراجعه می کردیم، به ایستگاههای آتش نشانی مراجعه می کردیم، مساله را برای اینها توجیه می کردیم و از آنها می خواستیم که اگر هواپیمای مشکوکی دیدند از طریق تلفن به سایت اطلاع دهند. اگر اطلاعات آنها موثق بود از آنها تقدیر می شد. این شبکه خیلی به ما کمک کرد و ما بارها از این اطلاعات جهت سرنگونی هواپیماهای عراقی استفاده کردیم و این هم میهنان را هم با ساعت و سکه طلا مورد تشویق قرار دادیم. رادار سوباشی در جنگ همانند خاری در چشم دشمن بود. این رادار در ارتفاع نصب شده بود و احاطه کامل به شیارهای داخل خاک خودمان و عراق داشت. من در چهار سال آخر جنگ تحمیلی به عنوان معاون عملیات در آنجا مشغول به خدمت بودم. بارها هواپیماهای عراقی که از کمک مستشاران روسی و فرانسوی بهره می بردند سعی کردند تا این رادار را مورد هدف قرار دهند که موفق نشدند. پس از پذیرش قطعنامه 598 توسط ایران و عراق، حالت نه جنگ و نه صلح برقراربود. ما تصورمان این بود که دیگر عراق از مرزهای بین المللی رد نمی شود. منتها نه تنها عراق در زمین و هوا به قطعنامه اعتنا نکرد بلکه منافقین را هم روانه خاک ما کرد. پنجم مرداد ماه سال 1367 بود. هواپیماهای عراقی از صبح چندین نوبت سایت سوباشی را بمباران کرده بودند که ناموفق بود، چون پدافند کنار سایت امکان بمباران دقیق را به آنها نداده بود. بعد از ظهر یک هواپیمای عراقی از فاصله دور با بمب لیزری دقیقاً اتاق عملیات رادار را هدف قرار داده بود. در آن زمان من در پایگاه همدان بودم. تا آنجا که یادم می آید در ستاد پایگاه بودم و مشغول بررسی نامه ها بودم که به من تلفن زدند گفتند مثل اینکه سوباشی مورد حمله قرار گرفته است. دیده بان ها گزارش داده بودند و تماس تلفنی هم با سوباشی قطع شده است. سه تا ماشین آماده شدیم و سریع حرکت کردیم . فاصله پایگاه همدان تا سایت سوباشی تقریباً 36 کیلومتر است. ما طی 50 دقیقه به سایت رسیدیم. حقیقتاً آنجا عاشورایی بود و طوری این عزیزان شهید شده بودند که انسان فراموش می کرد زندگی جریان دارد. چون دورتادور اتاق عملیات دیواره های قطور بتنی بود و بمب از بالا وارد اتاق شده بود، موج انفجار از داخل اتاق خارج نشده بود و همه چیز را منهدم کرده بود. تیرآهن های قطور مثل یک کلاف خم شده بود. چون بمب دقیقاً به اتاق عملیات اصابت کرده بود نفراتی که در قسمت های دیگر و پناهگاه بودند هیچ صدمه ای ندیده بودند. آمبولانس و بالگرد به محل آمد. هر کس کاری می کرد. آن قدر آوار زیاد بود که رسیدن به جنازه ها هم سخت بود. همه در حال گریه جنازه ها را در می آوردند و بسته بندی می کردند. بعضی ها بدحال شدند. جنازه هیچ کدام از این عزیزان کامل نبود. جنازه ها را که به موطن اصلیشان فرستادیم روز بعد دو تا دست پیدا شد. دوستان گفتند می توانیم با آزمایشات پزشکی بفهمیم این دست ها مال کدام شهید است اما بنا به فتوای امام که شهید نبش قبر ندارد، این دو دست را به عنوان یادبود شهدای سوباشی در ورودی سایت سوباشی دفن کردیم. تمام این عزیزان که در اتاق عملیات بودند شهید شدند. 19 نفر که 18 نفرشان از پدافند هوایی بودند و یک نفرشان رابط نیروی زمینی بود. اینها بهترین های پدافند بودند. در اتاق عملیات باید هشت نفر حضور داشتند اما بقیه از استراحت شیفتشان زده بودند و داخل اتاق عملیات بودند تا اگر از دستشان بر می آید کمکی کنند، چون جنگ شهرها از طرف هواپیماهای عراقی فکر همه ما را ناراحت کرده بود و می خواستیم هر کاری از دست ما برمی اید انجام دهیم. این بچه هایی که آنجا بودند کسانی بودند که برای ماموریت های خاص آموزش دیده بودند. برای هدایت هواپیماهای اکتشافی. اینها را با هواپیماهای کوچک به سایت های رادار می بردند برای اینکه هواپیماهای اکتشافی را هدایت کنند تا عکس های لازم را بگیرند و مسیرهای حمله جدید را انتخاب کنند و برگردند. این شهدا جوانترینشان 23 سال داشت و صاحب یک بچه 2 ساله بود و مسن ترین آنها شهید عسکری هم دوره من افسر عملیات سایت سوباشی بود. من تقریباً همه آنها را می شناختم. شهید زمانی، شهید جودکی، شهید جامعه شورانی که از نیروی زمینی بود یا شهید دستنبو که اصلاً از همدان منتقل شده بود. ایشان در معاونت عملیات نیرو با امیر غلامی همکاری می کردند. امیر غلامی، ایشان را که افسر راداری خبره ای بودند به تهران آورده بود تا برای بعضی ماموریت ها یا بعضی مشاوره ها پیش ایشان باشد. ایشان افسر شجاع و سریع الانتقالی بود و لحظه ای که رادار مورد هدف قرار گرفت ایشان پشت اسکوپ بود و برای ما نقل شده که در حال هدایت یکی از شکاری های خودی بوده است. سالها از آن اتفاق گذشته است، منتها من ندیدم که جایی از این شهدا صحبتی شده باشد. چون هر وقت که صحبت اتاق عملیات رادار بوده عنوان می شده که سری است و نباید مطرح شود. حمله به سایت سوباشی ضربه بزرگی به ما بود هم از نظر نفرات و هم اینکه ما یکی از مهم ترین رادارهایمان را از دست دادیم. البته کمتر از بیست و چهار ساعت از این حادثه نگذشته بود که پرسنل پدافند یکی از رادارهای تاکتیکی را از مکان دیگری به سوباشی منتقل کردند تا شبکه راداری ما دچار اختلال نشود. الان وقت استفاده از این تجارب و عنوان این رشادت هاست و من عرض می کنم که در آخر جنگ شاید نسبت هواپیماهای عراق به ما ده به یک بود. اما پیروزی ما و نقش رادار و اقدام تاکتیکی بر علیه هواپیماهای دشمن، پدافند را سرافرازانه از جنگ خارج کرد." لینک منبع: http://www.taknaz.ir/news_detail_24492.html
  3. سرهنگ بازنشسته ناصر اسكندر افشار يكبار در زماني كه من در پدافند صاحب مسئوليت بودم، دو فروند بمب افكن عراقي كه ساخت شوروي سابق بود، براي حمله وارد خاك كشورمان شدند. يك هدف در اصفهان و يك هدف هم در عليآباد قم كه مركز نگهداري مهمات بود، مورد حمله اين دو بمبافكن قرار گرفت. داستان جالبي پيش آمد، هواپيمايي كه براي حمله به اصفهان گسيل شده بود، به دليل ارتفاع پاييني كه داشت، بر اثر برخورد با كابل برق فشار قوي سرنگون شد. اين مسئله از جمله موارد امداد غيبي بود. هواپيمايي هم كه با كم كردن ارتفاع در حال حمله به اهدافي در عليآباد قم بود، هنگام ورود به كشور مورد هدف قرار گرفت و در همان محلي « راپير » رديابي شده بود و با موشك كه قصد حمله به كشور را داشت، ساقط شد!
  4. فیلم مربوط به گزارش مراتی از مرکز کنترل پدافند کشور http://www.mediafire...3hrq/hermes.flv منبع
  5. طرح سیل مصنوعی در تقویت مواضع پدافندي (منطقه اهواز و سوسنگرد) مشخصات کلی الف- مناطق ایجاد سیل مصنوعی 1) جنوب غربی اهواز بین رودخانه کرخه کور و کارون با استفاده از آب رودخانه کارون و کرخه کور. 2) جنوب محور حمیدیه سوسنگرد با استفاده از آب رودخانه کرخه. 3) غرب رودخانه کارون از جنوب اهواز تا خرمشهر. ب- سازمان اجرا کننده طرح: استانداري و سازمان آب و برق خوزستان. پ- تاریخ اجراي طرحها: 6 ماهه اول جنگ (مهر تا اسفند 1359) 2 هدف کلی از اجراي این طرحها: ایجاد سیل مصنوعی و سرازیر کردن آب رودخانه هاي کرخه و کارون به دشت جنوب اهواز تا خرمشهر و دشت بین حمیدیه و سوسنگرد به منظور باتلاقی کردن زمین منطقه عملیات و ایجاد مانع آب گرفتگی در منطقه و کمک به یگانهاي مدافع خودي در تقویت مواضع پدافندي و جبران کمبود توان رزمی. 3 روش کلی اجراي این طرحها الف- در کرخه کور در شاخه شمالی جنوبی و در شمال آبادي ازدك سد خاکی احداث شد و با توجه به اینکه آب کرخه کور از آب رودخانه کرخه و با انشعاب از سد کرخه تأمین میگردد، تنظیم آب آن به وسیله دریچه هاي سد کرخه انجام میشود. دریچه هاي سد کرخه براي مدتی مقدار بیشتري پایین برده شد و آب پشت سد کم کم جمع گردید. سپس تمام دریچه ها بسته شد و تمام آب کرخه وارد کانال انشعابی گردید و به کرخه کور سرازیر شد، چون کرخه کور به علت عرض و عمق کم کشش آب کرخه را نداشت و همچنین در شمال آبادي ازدك سد خاکی احداث شده بود. آب رودخانه کرخه با رسیدن به جنوب شرقی حمیدیه وارد زمینهاي پست شده و قسمتی از منطقه را آب گرفته و باتلاق غیر قابل عبور ایجاد گردید. ب- در رودخانه کارون از شمال پلیس راه اهواز اندیمشک یک کانال وسیع از کرانه رودخانه کارون در مسیر شمالی و غربی اهواز حفر شد. آب رودخانه کارون با 9 دستگاه پمپ آب بزرگ به این کانال پمپاژ شد. آب کانال در حوالی دب حردان در جنوب غربی اهواز وارد دشت گردید و قسمتی از منطقه را تبدیل به باتلاق کرد. پ- آب سد دز در مسیر رودخانه دز جمع شد و دریچه هاي سد بیش از حد معمول باز شد. آب پشت سد دز وارد رودخانه دز و سپس کارون گردید و رودخانه کارون به طور مصنوعی طغیان نمود و قسمتی از اراضی اطراف رودخانه در جنوب اهواز تا خرمشهر زیر آب رفت. ت- در رودخانه کرخه بین حمیدیه و سوسنگرد سد خاکی احداث شد . کانالی از رودخانه تا دشت جنوبی جاده حمیدیه سوسنگرد حفر شد . آب رودخانه کرخه در پشت سد خاکی جمع و در کانال احداث شده جریان پیدا کرد. آب کانال وارد دشت جنوب جاده شد و قسمتی از منطقه را فرا گرفت. -4 نتیجه نهایی این فعالیت هاي استفاده از آب براي ایجاد مانع مصنوعی با استفاده از طرز فکر کلی غزوه خندق زمان حضرت محمد (ص) به وسیله شهید دکتر چمران طرحریزي و به وسیله استانداري و سازمان آب و برق خوزستان اجرا شد. با توجه به اینکه در ماههاي اول جنگ تحمیلی، توان رزمی نیروهاي ما نسبت به نیروهاي متجاوز خیلی ضعیف بود و امکان مستقر کردن واحد در تمام جبهه جنوبی اهواز حمیدیه سوسنگرد که یک منطقه کاملاً بازي است وجود نداشت . با استفاده از این طرح قسمتی از منطقه را آب گرفت و به حالت مانع و غیرقابل عبور درآمد و بدین وسیله خط پدافندي جنوب غربی اهواز و جنوب محور حمیدیه سوسنگرد تقویت گردید و خطر مستقیم از جنوب اهواز کاهش چشمگیري پیدا کرد و از سمت غرب و حمیدیه نیز خطر براي اهواز تا حدودي برطرف شد و به همین ترتیب تهدید شهر سوسنگرد از سمت شرق و جنوب کاهش یافت. اما با باز کردن دریچه هاي سد دز و ایجاد سیل مصنوعی در رودخانه هاي کارون هیچ اثر مثبتی به بار نیاورد و برعکس زیانهاي زیادي وارد کرد که از جمله منهدم کردن پل حمیدآباد در شرق محور شوش دزفول شوشتر به روي رودخانه دز بود. به طور کلی گرچه این طرح براي تقویت مواضع پدافندي نیروهاي ما موثر بود، اما براي نیروهاي متجاوز هم همین استفاده را داشت . به خصوص اینکه از آذر 1359 به بعد نیروهاي متجاوز در تمام جبهه ها به حالت پدافندي درآمدند و تدبیر آفندي را تقریباً به کلی کنار گذاشتند، بنابراین ایجاد مانع آبی در بین خط تماس پدافندي خود به نفع نیروي متجاوز نیز بود و نیروهاي متجاوز مطمئن گردیدند که نیروهاي ما از این مناطق آب گرفته نمیخواهند و نمی توانند حمله کنند، لذا با خیال راحت نیروهاي خود را از این منطقه برداشت و براي تعویض و استراحت و تجدید سازمان و تقویت جبهه هاي دیگر استفاده نمودند. ادامه دارد ....
  6. با درود فراوان خدمت همراهان گرامی قبل از هر چیز باید عرض شود که این موضوع در راستای تولید محتوا در انجمن ایجاد شده به این دلیل همراهی دوستان خصوصا اساتید آگاه و علاقه مندان به یگان توپخانه را طلب میکند. چند نفر همدوره که در یک روز به استخدام ارتش در آمده باشند را در نظر بگیرید سنوات و درجه آنها یکی است، رسته یک نفر مهندس دیگری اردنانس آن یکی کمیسر یا حقوق و... آخری توپخانه. در سازمان ارتش و در چنین شرایطی فردی که رسته اش توپخانه باشد از باقی ارشد تر خواهد بود. سابقه استفاده از پرتابه هایی مثل منجنیق به بیش از دو هزار و پانصد سال یا بیشتر می رسد برای اولین بار نزدیک به هزار سال قبل چینی ها که مخترع باروت بودند از سلاح گرم استفاده کردند، بعدها از طریق خاورمیانه به اروپا و باقی جهان گسترش یافت. از آن پس سازمان ارتش ها و شکل جنگ ها برای همیشه تغییر کرد. تعریف توپ: به سلاحی گفته میشود که دارای برد و حجم آتش و کالیبر بالا باشد. (خیلی مختصر و مفید) از 20 میلیمتر به بالا تا الی ماشاله توپهای ابتدایی سرپر بودند یعنی اول باروت و بعد گلوله از سر به داخل لوله بدون خان فرستاده و با آتش زدن فتیله و احتراق شلیک انجام میشد. این سلاح طی چند قرن گذشته دستخوش تغییرات فراوانی شده با این حال اجزای اصلی تقریبا همان اجزای قدیمی است مثل لول، خرج، پرتابه، احتراق و محفظه احتراق. لطفا به تصویر پایین دقت فرمایید چرخ ها بجز سهولت در جابجایی یک عملکرد بسیار مفید و مهم دیگر نیز داشته اند." کمک به عقب نشینی" اگر توپ را بعنوان مثال با پیچ و مهره به جایی محکم و ثابت میکردند انرژی ناشی از شلیک به توپ و محل اتصال آسیب جدی وارد میکرد و طناب برای جبران عقب نشینی و بازگشت و کنترل سلاح به حلقه انتهایی و طرفین توپ بسته میشد. چرخ و طناب در واقع اولین دافع یا بافر ساخته شده برای مهار انرژی قدرتمند یک توپ است توپخانه زمینی نیز چنین ساز و کاری داشته چرا که پس از هر بار شلیک می بایست توپ را البته با دست به حالت اول بازگردانده تا مجددا هدف گیری و شلیک نماید. معمولا برای توپ زمینی یک سطح شیب دار رو به پایین و اندکی گود ساخته میشد تا پس از هر بار تیراندازی خود به خود به محل قبلی بازگردد. دوستان عزیز همانطور که میدانید از این جنگ افزار در هر سه نیرو استفاده میشود. پس از مرگ شخصیت های درجه یک مملکتی آنها را روی عراده توپ گذاشته و تشییع میکنند چرا که توپ و توپخانه سنبل اقتدار هر ارتش و ارتش سنبل اقتدار یک کشور است.
  7. نخستين فرمانده پدافند هوايي ارتش زندگینامه: ابوالفتح یافت‌آبادی ابوالفتح یافت‌آبادی فرزند مرتضی‌خان یافت‌آبادی و از نوادگان کریم‌خان زند، در سال 1309 در شهر تهران دیده به جهان گشود. ابوالفتح یافت‌آبادی عنوان ششمین فرمانده تاریخ پدافند هوایی ارتش و نخستین فرمانده پدافند‌هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران را به خود اختصاص داده است. وی در سال 1330 موفق به اخذ مدرک دیپلم شد و در سال 1333 از دانشکده افسری هوایی فارغ التحصیل و به درجه ستواندومی مفتخر گردید. یافت‌آبادی در سال 1342 با طی دوره معلمی کنترل شکاری به ایستگاه رادار تبریز منتقل و در سال 1345 به عنوان معاون عملیات و فرمانده ایستگاه رادار مشهد انتخاب و در سال 1348 به عنوان معاون و رئیس عملیات بابلسر مشغول به فعالیت شد. وی همچنین در سال 1350 سمت فرماندهی ایستگاه رادار شهر آباد را احراز کرد و سال بعد به عنوان فرمانده ایستگاه رادار تبریز منسوب شد. یافت‌آبادی در سال 1354 به کشور سوئیس رفت و نماینده نیروی هوایی ایران در کارخانه توپ اورلیکن بود. وی 2 سال بعد به عنوان جانشین فرمانده منطقه دوم در همدان مشغول به فعالیت شد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی به عنوان نخستین فرمانده پدافند هوایی انتخاب شد و در سال 1359 به افتخار بازنشستگی نایل آمد. مصطفی یافت‌آبادی برادر بزرگتر ابوالفتح یافت‌آبادی، از نخستین خلبانان نظامی ایران بوده است.
  8. ارسلان پور‌ارسلان سرهنگ ارسلان پور‌ارسلان در سال 1311 در شهر قزوین دیده به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان برد و در سال 1331 موفق به اخذ مدرک دیپلم گردید. پور‌ارسلان در همان سال وارد دانشکده افسری نیروی زمینی شد و در سال 1334 به درجه ستواندومی نائل آمد. سرهنگ ارسلان پور‌ارسلان هفتمین فرمانده تاریخ پدافند هوایی کشور و دومین فرمانده پدافند هوایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی می‌باشد. برخی از فعالیت‌ها و سمت‌های سرهنگ ارسلان پور‌ارسلان: انتقال به نیروی هوایی - 1347 گذراندن دوره سیستم اورلیکن در سوئیس - 1348 معاون گروه جنگ‌افزار‌های پدافند زمین به هوای غرب کشور - 1349 گذراندن دوره موشک هاگ در آمریکا - 1352 تشکیل گروه پدافند هوایی دزفول - 1356 جانشین فرماندهی پدافند هوایی - 1358 فرماندهی پدافند هوایی - 1358 افتخار بازنشستگی - 1359
  9. ناصر اسکندر افشار سرهنگ کنترل شکاری ناصر اسکندر افشار در سال 1303 دیده به جهان گشود. وی در سال 1324 موفق به اخذ مدرک دیپلم شد و در سال 1327 از دانشکده افسری با درجه ستوان دومی فارغ التحصیل گردید. اسکندر افشار در سال 1347 به عنوان رئیس عملیات رادار دزفول مشغول به فعالیت شد و 2 سال بعد رئیس عملیات مشهد شد. وی در سال 1350 مسئول(A.D.O.C) بود و در سال 1351 به عنوان فرمانده در ایستگاه رادار دزفول به فعالیت خود ادامه داد. ناصر اسکندر افشار یک سال قبل از پیروزی انقلاب اسلامی به سمت معاونت پشتیبانی پایگاه هوایی بندر عباس منسوب و در سال 1358 به عنوان معاون اداری فرماندهی پدافند هوایی انتخاب شد. وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در سال 1359 به عنوان جانشین فرمانده پدافند هوایی انتخاب شد و در سال 1362به مدت 4 سال در سخت‌ترین شرایط دفاع مقدس مسئولیت فرماندهی پدافند هوایی را به عهده داشت. سرهنگ کنترل شکاری، ناصر اسکندر افشار که به عنوان سومین فرمانده پدافند هوایی دوران انقلاب اسلامی شناخته می‌شود در تاریخ 1/11/1366 به افتخار بازنشستگی نایل آمد.
  10. زندگینامه: فرزاد اسماعیلی فرزاد اسماعیلی سالو محله سال 1350 در شهرستان رودسر از توابع استان گیلان، در یک خانواده فرهنگی دیده به جهان گشود. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در شهرستان لاهیجان به پایان رساند و در خردادماه سال 1368 موفق به کسب مدرک دیپلم در رشته ریاضی فیزیک گردید و در آزمون سراسری همان سال شرکت نمود و در رشته‌های مختلف از جمله مهندسی کشتی وزارت بازرگانی و مهندسی مکانیک صنایع دفاع و مهندسی تکنولوژی فرماندهی و کنترل رشته کنترل شکاری دانشگاه هوایی پذیرفته شد. اسماعیلی با توجه به علاقه‌ای که به حرفه نظامی‌گری داشت، رشته مهندسی تکنولوژی فرماندهی و کنترل دانشگاه هوایی را انتخاب کرد و سال 1368 وارد دانشگاه هوایی شد و در سال 1372 در این رشته با دریافت مدرک کارشناسی. وی در سال 1373 به گروه پدافند هوایی دزفول منتقل و به ‌عنوان افسر آموزش ارزیابی عملیات رادار و جانشین رئیس عملیات رادار عهده‌دار مسئولیت شد و در سال 1380 به معاونت عملیات فرماندهی پدافند هوایی منتقل و رئیس دایره تمرینات مدیر آموزش عملیات شد. اسماعیلی در سال 1382 به گروه پدافند هوایی آبدانان منتقل و در این گروه در مشاغل مختلف از جمله جانشین سایت رادار، فرمانده سایت، معاون عملیات گروه و جانشین گروه منصوب گردید و با انتقال به معاونت عملیات نهاجا در سمت مدیر ارزیابی عهده‌دار مسئولیت شد. وی در سال 1387 به معاونت عملیات قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیا (ص) منتقل و در سمت مدیر رادار عهده‌دار مسئولیت گردید و از سال 1388 تا تاریخ 16/6/89 جانشین فرماندهی اطلاعات و شناسایی را به عهده داشت. اسماعیلی همچنین سمت فرماندهی منطقه پدافند هوایی مرکزی(اصفهان) را در کارنامه خود دارد. وی در سال 1381 دوره عالی رسته‌ای و در سال 1386 دوره کارشناسی ارشد (دافوس آجا) را با موفقیت به پایان رسانده است. اسماعیلی در سال 1389 بنا به پیشنهاد امیر فرماندهی محترم کل آجا و تصویب مقام معظم رهبری و فرماندهی کل قوا، طی حکمی به سمت فرماندهی قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء(ص) منصوب شده است. امیر سرتیپ ستاد کنترل و فرماندهی فرزاد اسماعیلی، دومین فرمانده قرارگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء(ص) آجا می‌باشد.