Welcome to رهروان ارتش

از اینکه انجمن ما را برای مطالعه انتخاب کردید از شما متشکریم. 

برای استفاده از امکانات انجمن و برقراری رابطه دوستانه با دیگر اعضا لطفا در انجمن ثبت نام کنید

با تشکر

آیا قادر به ساخت و ارتقا هواپیما در کشور می باشیم ؟

59 posts in this topic

درود و عرض ادب خدمت همه دوستان 

 

از اونجایی که مبحث رونمایی هواپیمای صاعقه 2 باعث ایجاد نکات بسیار زیبا و جالبی در انجمن شده است ، از دوستان عزیز خواهش می کنم که مباحث خودشون رو به این پست منتقل کنند و در اینجا ادامه بدهند. 

 

در این پست علاوه بر بررسی هواپیمای فوق به این مبحث کلی، که آیا با توجه به امکانات امروز و عدم داشتن رابطه با کشورهای صاحب تکنولوژی ما قادر به این کار خواهیم بود یا نه خواهیم پرداخت. و اینکه آیا کشوری مانند چین می تواند برای ما الگویی در این راه باشد یا خیر ...

 

با تشکر 

25 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

به نظر من اگر موازی کاریها (انواع سازمانهای مختلف دست اندر کار که سالیانه کلی بودجه رو حرام میکنند و فقط به ساخت و ارائه ماکت در مناسبتهای مختلف بسنده میکنند و تنها خروجی واقعی این پروژه ها فقط صاعقه بوده که اون هم کلی منتقد داره )رو حذف کنیم و مشکل اساسی مملکت که نبود وجدان کاری که در نود و نه درصد مردم ایران نهادینه شده رو حل کنیم (تعارف هم نداریم الان در اداره جات ایران یک نفر کار میکنه ده نفر ول میچرخند)میتونیم بسازیم(البته قابلیت رقابت با اجناس خارجی رو نخواهند داشت ولی چرا نتوانیم کمی کیفیت رو با افزایش کمیت جبران کنیم) البته همین بدنه اف ۵ که در مجتمع اوج بطور کامل ساخته میشه خودش نشون میده که در ساخت بدنه مشکل زیادی نداریم. البته باوضع فعلی هیچ امیدی به حل مشکلات پیش گفته ندارم.

26 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

کاملا موافقم . توانایی داریم اما این کافی نیست . لا اقل تا حدود زیادی در جریان کم و کیف کار هستیم . فونداسیون هر کاری مدیریت و متولی است که در این شکی نیست و فکر کنم همه دوستان موافق باشند . بعد از مدیریت بعنوان متولی برنامه بر اساس اهداف با لحاظ نمودن نیازها و لحاظ نمودن توجیه اقتصادی و سیاسی و اجتماعی است . اینکه بیفتیم توی ورطه و گرداب جنگ سرد و گرفتار شدن در دام میلیتاریسم جهانی راهی است که شوروی رفت و نتیجه آن فروپاشی بر اساس شکست اقتصادی بود . چاه رقابت تسلیحاتی ته ندارد و هر چه توش بریزی پر نمی شود پس یکی از فاکتورهای طرح و برنامه دفاعی الویت هاست . ما بر اساس تحریم ها نیاز به خودکفایی داریم و در این هم شکی نیست اما چگونگی آن مهم است . زمانی ساخت و ساز توجیه اقتصادی دارد که که اولا به تولید انبوه برسد و بعد بتوانیم بازار یابی کنیم چرا که باید هزینه ها برگردد . مثال ساده که یکبار هم عرض کردم تولید ماکارونی بود که دهها شرکت تاسیس و اقدام به تولید کردند و سود هم بردند اما یکدفعه متوجه شدند که بازار داخلی تکمیل شد و لذا فروش کم شد و اکثرا ورشکسته شدند و تغییر کاربری دادند در حالیکه با فروپاشی شوروی و جدا شدن ده پانزده کشور ما که با آنها هم مرز بودیم باید بازار آنها را می قاپیدیم و لفتش دادیم و چین و کره و غیره زود تر از ما بازار آنها را مال خود کردند . از طرفی دوستان بهتر از بنده می دانند در دوران مدرنیته هیچ کشوری راسا به کار تولید ادولات هوایی مخصوصا هواپیما و هلی کوپتر نمی پردازند چون دیگر به تنهایی توجیه اقتصادی ندارد . چه فایده ای دارد ما جت بسازیم و موتور آن را با بدبختی و بسیار گران از بازار آزاد و با لحاظ نمودن دلال ها بخریم که تازه خدمات پس از فروش هم بر اساس گارانتی نداشته باشد . تازه اگر هم بخواهیم بسازیم بعد از مواردی که عرض کردم باید مثلث معروف را رعایت کنیم . قبلا هم عرض کرده ام که رئوس مثلث عبارتند از 1_ بکار گیرنده ( USER  ) که بگوید چه میخواهد که خود اینهم سلیقه نیست بلکه همان بکار گیرنده بر اساس تهدیدات و بر اساس منطقه ای که میخواهد وسیله را بکار بگیرد بایستی درخواست بدهد ( مثلا برای عملیات کوهستان و کویر و جنگل و آب ) درخواست بکار گیرنده بایستی توسط کارشناسان مصوب بشود و بودجه اش تامین شود . راس دوم دانشگاه است که بایستی طراحی کند و ازمون کند و نمونه بزند و نمونه تست شود . راس سوم صنایع است که باید از روی نمونه تولید انبوه کند . در اینجا اولا ساخت بر اساس اعلام نیاز بکار گیرنده نیست و در ثانی هر دو کار تحقیق و طراحی رو یک سازمان انجام می دهد و تازه بقول دوست عزیزمون سانیولا تعدد مراکز ساخت و حرکتهای موازی که شدیدا توجیه اقتصادی ندارد چرا که مثلا ده سازمان مشقول ساخت هستند که باید ده عدد مثلا پرس بخرند و ده عدد تستر های متعدد بخرند و ده ساختمان و سالن و سوله تولید بسازند و ده اتاق رنگ بسازند و ده تونل باد بسازند و ده هها وسیله موازی بخرند و خیلی وسایل که نام بردنشان وقت گیر است در حالیکه باید یک مرکز ساخت باشد و یک مرکز طراحی . این تعدد مراکز ساخت مربوط به کشورهایی است که تولید کننده هستند و ساخت رقابتی است چرا که بازار دارند نه مال جهان سومی ها . همین حالا ده پانزده مرکز آموزش هواپیما و هلی کوپتر داریم که بایستی وسایل کمک آموزشی موازی داشته باشند و میلیاردها هزینه رو هدر داده است . یک ده اباد بهتر از صد شهر خراب است . چه اشکالی داشت که متولی اموزش هلی کوپتر نظامی و شخصی همان مرکز بزرگ آموزش هوانیروز باشد ؟ و فاز 2 و 3 مرکز آموزش رو ادامه می دادند که امریکائیان طرحش رو داده بودند ؟  و همه اساتید و فنی ها و امکانات و وسایل کمک آموزشی و غیره و ذالک و بودجه قفقط به این مرکز داده می شد و دانشجویان سپاه و نیروی انتظامی و دهها شرکت شخصی هلی کوپتری را به این مرکز می دادند تا تقویت بشود همانند مرکز آموزش لکلند در آمریکا که حتی بتواند دانشجویان کشورهای منطقه رو هم جذب کند ؟ دو مرکز آموزش توپخانه . دو مرکز آموزش زرهی . دو مرکز آموزش پیاده . دو مرکز آموزش مخابرات و و و و و . آیا توجیه اقتصادی و توجیه سیاسی و توجیه اجتماعی دارد ؟ تعدد زدایی و تمرکز گرایی با صرفه ترین اقدام است . موازی کاری کمر بودجه مملکت را می شکند . خوب برگردیم سراغ ساخت . نیروهای نظامی و انتظامی بایستی بگویند چه میخواهند بر اساس کار کارشناسی . دانشگاههای شخصی و نظامی بایستی تحقیق و طراحی کنند تا پویا شوند همردیف دانشگاههای جهان و بعد هم صنایع بسازند . خوب هر سازمانی نخبه دارد باید بفرستد به این مراکز و این یعنی تمرکز بالاقوه نیروها . نیروهای عملیاتی باید بکار تمرین و مانور بپردازند و قوای خود را صرف ساخت و ساز نکنند ( طرح آرتپ ) بایستی از چرخه درآمد زایی و اقتصادی بیرون شوند تا از قدرت عملیاتی غافل نشوند . اعلام نیاز بشود و دانشگاههای شخصی و سپاه و ارتش تحقیق کنند و نمونه بزنند و صنایع هسا گسترش یابد و بسازد و تولید انبوه کند البته تلاش کند با کشورهایی مشترکا بسازند و بعد هم تلاش برای بازار یابی که گفته اند ده درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند . حرف و حدیث در این مورد بسیار است و با اینکه طولانی شد اما خیلی خیلی خلاصه بود . یکروز در شهر میانه مشغول زدن سوخت به هلی کوپتر بودم . اقایی با نامه ای از مسئولین شهر پیش من آمد و گفت میخواهد هلی کوپتر بسازد . عرض کردم چکار می توانم برایش انجام بدهم گفت اجازه بده ابعاد رو اندازه بگیرم . گفتم بفرما . متری در آورد و تیل روتر رو و مین روتر رو متر کرد و اعداد و ارقام رو نوشت و اشکالی هم از شکل ظاهری کشید و تشکر کرد و رفت . ببخشید سرتون رو درد آوردم


24 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

با سلام و تشکر از مدیریت بزرگوار برای ایجاد این تایپیک خوب...که اگر دوستان لطف کرده و در مباحث شرکت کنند انشا اله تایپیک خوبی خواهد شد....
دوستان عزیز همانگونه که خود بهتر میدانید ساخت یک جنگنده از صفر تا صد برای هیچ کشوری صرفه اقتصادی ندارد...و کشور های انگشت شماری قادر به تولید جنگنده هستند....
در کشور ما تلاشهایی توسط متخصصان شریف صورت گرفته که درخور تحسین و قدردانی هست...ولی خوب باید مسایلی نیز مد نظر قرار بگیره....
مهمترین قسمت جنگنده موتور یا پیشرانه اون هست که با توجه به ابعاد و جثه جنگنده و ایضا شرایط اقلیمی باید ساخته بشه...ولی خوب همونطور که بهتر از همه میدونید متاسفانه کشور عزیز ما زیر ساخت لازم برای انجام این کار رو نداره...پس سرمایه گذاری زیادی لازمه و همچنین عمر نوح....چون کار یک شب و دو شب نیست....
دومین مورد به نظر بنده قسمت رادار و برنامه نویسی های اون هست که دانش بالایی رو میطلبه....

پس بهترین کار روشی که کشورهای دیگر در پیش گرفتند...مثل مشارکت در ساخت یا انتقال فناوری ...

ای کاش شرایطی پیش بیاد تا با کمی تعامل با دنیا به این مهم دست پیدا کنیم

19 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب ملایری خیلی خوب مسئله را باز کردند و روشن کردند که مسئله ابعاد مختلفی دارد: هم چالش‌های مدیریتی مطرح است، و هم مسائل فنی مهمی وجود دارد که باید حل شود، و هم ابعاد اقتصادی و ارتباط با دانشگاه و صنعت مطرح است.

به نظر بنده هر چقدر هم که با برخی کشورهای دنیا روابطمان خوب بشود، واقعیت این است که انتقال فناوری و مشارکت در ساخت بسیار دور ازذهن است؛ اما فرض محال که محال نیست! حتی در آن صورت هم جای سؤال خواهد بود که ما در چه حیطه‌ای مزیت نسبی داریم؟ در هر کجا که دست می‌گذاریم، می‌گویند نمی‌شود و فلان گرفتاری هست و فلان مشکلات هست و ...؛ نکته این‌جاست که اگر مسئله‌ای نباشد که بخواهیم حل کنیم، توفیقی هم در کار نیست. مگر دیگران به سادگی و مثل آب خوردن هواپیما می‌سازند؟ خیر! هزاران گرفتاری مدیریتی و فنی و اقتصادی و ... را حل می‌کنند، چون می‌خواهند هواپیمای باکیفیت بسازند و برتری هوائی داشته باشند. درآمد چشم‌گیری هم که دارند به خاطر توانائی حل این مشکلات و گذر از آن‌هاست.

اگر واقعاً عزمی شکل بگیرد و واقعاً بخواهیم، انشاء ا... که می‌توانیم. چطور برای برخی ورزش‌ها میلیاردی خرج می‌شود و یک بازیکن در سال چند میلیارد تومان دستمزد می‌گیرد؟ چون مدیران می‌خواهند به هر قیمتی در ایران فوتبال حرفه‌ای داشته باشیم -حتی اگر فوتبال حرفه‌ای آقایان از جیب من و شما باشد!- خرج می‌کنند و مربی خارجی می‌آورند و امکانات عالی فراهم می‌کنند تا آن‌چه می‌خواهند محقق کنند.

در این بین، این‌که احیاناً ممکن است رفع تحریم بشویم و هواپیمای جنگی به ما بدهند، هر چند تنها یک آرزو است، اما آن‌قدر آرزوی پررنگی هست که این عزم را در هم بشکند. هر وقت به این نتیجه برسیم که حتی اگر مشکلاتمان با برخی کشورها حل بشود، باز هم باید مثل هند و ... خودمان بسازیم تا بتوانیم به محصول مورد استفاده اتکا کنیم، آن وقت است که برای مشکلات هم چاره‌اندیشی خواهیم کرد. بنده فکر می‌کنم خواست جدی و عزم ساخت وجود ندارد. اگر این عزم وجود داشت و به اندازه کافی قوی بود، برای مشکلات هم می‌شد چاره کرد. این‌که فلان بخش ساختار نظامی کشور می‌خواهد در کنار دیگر ساختارها بخش موازی راه بیاندازد، یعنی هدف اصلی برایش مهم نیست؛ می‌خواهد جایگاه نیروی خودش را حفظ کند.

گرفتاری دانشگاه‌های ما و سرگرم شدن به پروژه‌های سرکاری و ارتزاق از پولی که ماه به ماه وزارت علوم می‌دهد و دوره‌های پولکی دانشگاه گرفتاری دیگری است که در این مقال نمی‌گنجد، اما آن مشکلات نیز در صورتی که مسئولین واقعاً بخواهند، قابل حل و یا حداقل چاره‌اندیشی و کاهش است.

16 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

قبل از اقدام به تولید باید مراحل مقدماتی آنرا به نحو احسنت انجام داد تا بتوانیم درتولید هواپیما حرفی برای گفتن داشته باشیم دو تا از مهمترین مراحلی که باید قبل از اقدام به تولید انجام دهیم شامل:

1) تولید قطعات با کیفیت

2) توانائی تعمیرات سنگین و نیمه سنگین

سروران گرامی یک مثال میزنم:

هواپیمای جنگنده اف-5 چند سال است درایران پرواز میکند؟ اف-5 یکی از ساده ترین و کم هزینه ترین موتورها را داراست و به جرأت میتوان گفت که بچه های فنی نیروی هوائی چشم بسته قادر به پیاده کردن و تعمیر این نوع موتور هستند ولی دراین مدتی که این هواپیما درایران پرواز کرده (بیش از 40 سال !!!) آیا توانستیم این موتور ساده و ارزان قیمت را کپی کنیم؟؟ اگرجواب مثبت است پس چرا فقط 8 فروند جنگنده صاعقه تاکنون (ازسال 1380) تولید شده؟ اگرنه مشکل ازکجاست؟ چراتاکنون موفق نشدیم حداقل مثل چینیها کپی کنیم؟؟

20 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

فیلم پرواز صاعقه 2 با کیفیت خوب از شبکه پرس تی وی

 

دانلود فیلم

 

اگر مایل بودید در صفحه آپارات انجمن هم قرارش بدید

===========

 

قبل از اقدام به تولید باید مراحل مقدماتی آنرا به نحو احسنت انجام داد تا بتوانیم درتولید هواپیما حرفی برای گفتن داشته باشیم دو تا از مهمترین مراحلی که باید قبل از اقدام به تولید انجام دهیم شامل:

1) تولید قطعات با کیفیت

2) توانائی تعمیرات سنگین و نیمه سنگین

سروران گرامی یک مثال میزنم:

هواپیمای جنگنده اف-5 چند سال است درایران پرواز میکند؟ اف-5 یکی از ساده ترین و کم هزینه ترین موتورها را داراست و به جرأت میتوان گفت که بچه های فنی نیروی هوائی چشم بسته قادر به پیاده کردن و تعمیر این نوع موتور هستند ولی دراین مدتی که این هواپیما درایران پرواز کرده (بیش از 40 سال !!!) آیا توانستیم این موتور ساده و ارزان قیمت را کپی کنیم؟؟ اگرجواب مثبت است پس چرا فقط 8 فروند جنگنده صاعقه تاکنون (ازسال 1380) تولید شده؟ اگرنه مشکل ازکجاست؟ چراتاکنون موفق نشدیم حداقل مثل چینیها کپی کنیم؟؟

 

متوری جی 90 مدل توربوفن جی 85 ساخته شده

 

حالا اینکه چراصاعقه رو فقط 8 فروند ساختیم  . به نظر خودم چند احتمال ممکنه باشه

1 - نیروی هوایی برنامه ی خاصی نداره و کاراش همینجوری هست

2 - نیروی هوایی برنامه های خاصی داره و اف5 ( یا صاعقه ) جزوی از اون برنامه ها نیست ( همون زمان جنگ هم تایگر ها از تکنولوژی روز عقب بودند و صرف هزینه ی ساخت اف 5 وقتی همه ی همسایه ها یوروفایتر و اف 35 دارند عاقلانه نیست )

3 - صاعقه برای ما یک تمرین بود و نه پرنده ی جدی

4 - صرفا میخواستیم تعدادی از اف 5 هارو به استاندارد صاعقه ارتقا بدیم  که بعدا پشیمون شدیم

 

تمام چیزهایی که در مورد کیفیت قطعات مد نظرتون هست رو در حد آزمایشگاهی تولید کردیم ، حالا باز این دو حالت داره یا

1 - مدیریتی نداریم که این آزمایشگاهی ها رو به صورت بل فعل و عملی در بیاره 

2 - مدیریت داریم ولی تکنولوژی اش رو نداریم

3 - تکنولوژی اش رو داریم ولی مدیریت اش رو نداریم 

 

مورد آخر 

همه چیمون حله و برنامه هم داریم ولی بودجه نداریم

15 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

Arash

متوری جی 90 مدل توربوفن جی 85 ساخته شده... : SURPRISE :  : SURPRISE :

.

.

.

.

 

مورد آخر 

همه چیمون حله و برنامه هم داریم ولی بودجه نداریم.. : TEARS :  : TEARS :

 

 

 

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

 

 

متوری جی 90 مدل توربوفن جی 85 ساخته شده

 

 

آرش جان ، کی ساخته شده ؟ کجا ساخته شده ؟ جسارتا منبع این خبر شما کجاست؟

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

وقتی فرمانده وزین سازمان بوق!!!می خواست بره برای جماعتی تراوشات فکری محیرالعقول خویش را بیان فرمایند

1- 20 الی 30 نفر خدم و حشم(تماما سرهنگ تمام و جملگی خلبان) ایشان را با دود اسپند و چاکرم مخلصم مشایعت می کردند و جلوی هر دری که ایشان ظهور می فرمودند دو نفر از ایشان طی الطریق می کردند و به هنگام عبور حضرت والا چنان خم می شدند پیشانی هایشان به زانوان کاملا می چسبید باز هم جملگی سرهنگ !!!!

2- وقتی ایشان می خواستند در محل استقرار نزول اجلال بفرمایند 6نفر از افراد مذکور فلایت ژاکت ایشان رو از بدن مبارک خارج دو نفر صندلی ایشان رو غبار روبی و 7 نفر هم در حالیکه اشک شوق خدمت در چشمانشان حلقه زده بود دست به سینه در خدمتگذاری سعی در ربودن گوی سبقت از یکدیگر داشتند

3-به هنگام تشرف به جایگاه سخنرانی حلقه مریدان و چاکران و مخلصان تکمیل و هر کسی مشغول کاری بود من جمله یک نفر درب قوطی آب معدنی رو باز می کرد و دیگری لیوان به دست و دیگری اوراق رو روی میز مرتب و قسط علیهذا

4-ایشان تا دهان مبارک را از جمله ای بیان نمایند فریادهای احسنت و آفرین و درود بر این فرماندهی با تدبیر و .... فضای سالن رو پر کرد

5-نهایتا هم فهوای کلام ایشان شرح نواختن خویش و گداختن فرماندهان پیش !! بود که من دکترم و خلاصه سرتون رو به درد نیاورم

6-وقتی هم به پایین سن تشریف می آوردند مخلصانی چند تا کمر خم شده و نقش رکاب درشکه های قدیم را ایفا و ایشان با گذاشتن پای همایونی بر کمر ایشان به پایین مشرف شدند!!!!

حال با این اوصاف و مواردی که دوستان فرمودند افق دید ما در توسعه و سازندگی کجاست ؟

16 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

حدودا دوازده سال پیش من خط تولید بدنه های اف 5 رو از نزدیک دیده ام . ما مشکل بدنه بطور کلی نداریم و تا حدودی هم ادوات الکترونیکی رو چه از منابع داخلی و چه ازمنابع خارجی تهیه می کنیم . مشکل اصلی موتور است که ساختش در داخل هنوز شروع نشده و امکاناتش فراهم نشده و تامین آن هم از خارج مشکل است ( بعلت تحریم ها )

18 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

آرش جان ، کی ساخته شده ؟ کجا ساخته شده ؟ جسارتا منبع این خبر شما کجاست؟

 

به جز پوسترش ( که حودم برام مهم نیست چون پوستر زیاد دیدم ) 

یه با هم در نمایشگاه کیش خود موتور رونمایی شده بود 

در مصاحبه ی یکی از امرای نیروی هوایی گفته شده بود ، میگردم و پیداش میکنم و میگذارم

15 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

وقتی فرمانده وزین سازمان بوق!!!می خواست بره برای جماعتی تراوشات فکری محیرالعقول خویش را بیان فرمایند

1- 20 الی 30 نفر خدم و حشم(تماما سرهنگ تمام و جملگی خلبان) ایشان را با دود اسپند و چاکرم مخلصم مشایعت می کردند و جلوی هر دری که ایشان ظهور می فرمودند دو نفر از ایشان طی الطریق می کردند و به هنگام عبور حضرت والا چنان خم می شدند پیشانی هایشان به زانوان کاملا می چسبید باز هم جملگی سرهنگ !!!!

2- وقتی ایشان می خواستند در محل استقرار نزول اجلال بفرمایند 6نفر از افراد مذکور فلایت ژاکت ایشان رو از بدن مبارک خارج دو نفر صندلی ایشان رو غبار روبی و 7 نفر هم در حالیکه اشک شوق خدمت در چشمانشان حلقه زده بود دست به سینه در خدمتگذاری سعی در ربودن گوی سبقت از یکدیگر داشتند

3-به هنگام تشرف به جایگاه سخنرانی حلقه مریدان و چاکران و مخلصان تکمیل و هر کسی مشغول کاری بود من جمله یک نفر درب قوطی آب معدنی رو باز می کرد و دیگری لیوان به دست و دیگری اوراق رو روی میز مرتب و قسط علیهذا

4-ایشان تا دهان مبارک را از جمله ای بیان نمایند فریادهای احسنت و آفرین و درود بر این فرماندهی با تدبیر و .... فضای سالن رو پر کرد

5-نهایتا هم فهوای کلام ایشان شرح نواختن خویش و گداختن فرماندهان پیش !! بود که من دکترم و خلاصه سرتون رو به درد نیاورم

6-وقتی هم به پایین سن تشریف می آوردند مخلصانی چند تا کمر خم شده و نقش رکاب درشکه های قدیم را ایفا و ایشان با گذاشتن پای همایونی بر کمر ایشان به پایین مشرف شدند!!!!

حال با این اوصاف و مواردی که دوستان فرمودند افق دید ما در توسعه و سازندگی کجاست ؟

جناب کاپیتان جسارتا ما قادر به تولید موتور هلی کوپتر کبرا هستیم؟

14 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

با اکثر حرفهای دوستان بنده هم موافقم خصوصا ارسال دوم جناب ملایری همون چیزی بود که من هم میخواستم بهش اشاره کنم

 

ما در داخل کشورمون متخصص در زمینه  طراح بدنه و سازه کم نداریم و خیلی هم خوب کار میکنن اما شالوده ی اصلی هر وسیله ی مکانیکی و یا متحرک رو موتور تعیین میکنه  نداشتن موتور در حوزه ی دریایی معادل انداختن تشت به درون ابه و در حوزه ی هوایی هم معادل بادبادک هواکردن با جریان هواست  هر چند در این بخش ما باید توجیه در تولید داشته باشیم اما توجیه بر اساس پارامترهای خاصی تعریف و توضیح داده میشه 

 

در شرایطی که مصالح و سیمان ارزان و به وفور وجود داره ساختن خانه ی کاهگلی و استفاده از آجر های نیمه و چارک و میلگردهای با چکش کاری صاف شده خیلی خنده دار به نظر میاد اما وقتی از داشتنن یک آجر چارگوش و یک کیلو آهک هم در مضیغه باشیم اونوقت استفاده از مصالح نامرغوب توجیه داره  در واقع راه چاره ای باقی نمی مونه 

پس تولید در حد رفع نیاز داخلی هرچند به چند برابر قیمت تمام شده ی کارخانه ها یآمریکایی و روسی و چینی  برای ما توجیه داره و با کمال احترام با این بخش حرفهای بزرگان که تولید داخل توجیه نداره با توجه به شرایط فعلی مخالفم

 

و همینطور بد نبود سازمانها بصورت یک سیکل محصول کارخانه ی رو به عنوان ورودی میگرفتن و روش کار تکمیلی انجام میدادن و باز به دست سازمان دیگه میدادن 

 

اینطوری هم از موازی کاری نجات پیدا میکردیم و هم بصورت خود جوش نواقص و معایب برطرف میشد

18 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

مهندس من کاملا با حرف شما در مورد لنگه کفش کهنه در بیابان غنیمت است موافقم . تحت این شرایط انتخاب بین بد و بد تر مسئله مهمی است . بحث اینکه به صرفه است دست به تولیدات ادوات هوایی بزنیم یک چیز است و اینکه اگر تصمیم داریم بسازیم چگونه باید بسازیم یک بحث دیگریست . من باز هم تکرار میکنم میلیاردها تومان در اثر موازی کاری و تعدد مراکز تولید و به ثمر نرسیدن بسیاری از پروژه ها در اثر عدم برآورد صحیح  و عدم توجه به بازخورد و عدم نگرش به دوربرد طرح ها ضرر داده ایم . اصلا از بحث ادوات هوایی بیائیم بیرون . شما به تولید خودرو نیم نگاهی بیندازید . دهها و بلکه صدها طرح و مدل و نوع پشت سر هم و این یکی آزمایش پس نداده انواع دیگر با اسمهای دهن پر کن و متفاوت . خوب اینها همه هزینه بردار است در حالیکه در یک کشوری مثل کشور ما که الویتهای بسیاری وجود دارد که حیاتی هستند تولید دهها نوع خودرو بدون بازار یابی جهانی و بدون برگشت سرمایه ضربه شدیدی به اقتصاد وارد نموده است در حالیکه اگر روی سه چهار نوع خودرو تمرکز می کردند می توانستیم چند خودرو ملی با کیفیت در حد استانداردهای جهانی داشته باشیم . حتی سپاه دست به طراحی و ساخت دو سه نوع مینی بوس زد که به ثمر نرسید و ادامه نیافت . درست است که رقابت باید باشد و تنوع خوب است اما نه برای ما که بازار جهانی نداریم .من فکر میکنم ایران بزرگترین نمایشگاه اتوموبیل جهان باشد و خیابان های تهران نمایشگاه بزرگ و شاید بتوان گفت بزرگترین موزه اتوموبیل جهان باشد که خود این برای تامین قطعات ارز بری وحشتناکی را می طلبد . خوب اینگونه حرکت کردن توجیه اقتصادی ندارد و هرج و مرج در تولید را می رساند و این یعنی تعدد متولی ساخت و ساز که می شود حکایت ساخت و ساز بی بند و بار مسکن . حالا که میخواهیم بسازیم لا اقل متولیان آن مشخص شوند . یعنی ساخت و ساز کنترل شده و تحت نظارت . راستی اون دختر بچه 13 ساله که تو زیر زمین خونشون انرژی هسته ای ساخته بود چه شد ؟ 

20 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now