Welcome to رهروان ارتش

از اینکه انجمن ما را برای مطالعه انتخاب کردید از شما متشکریم. 

برای استفاده از امکانات انجمن و برقراری رابطه دوستانه با دیگر اعضا لطفا در انجمن ثبت نام کنید

با تشکر

Sign in to follow this  
Followers 0

پیشنهاد - تلاش برای زنده نگه داشتن ارتش سربلند و قهرمان

66 posts in this topic

درود به روان پاک شهدای دلاور ، مجروحان و زخم خوردگان استوار چون دماوند ، پرستوهای رها شده از بند تازیان بیابان گرد . با عرض سلام و احترام به تمام دلاوران ارتش . جاوید باد حماسه های بزرگ مردان ارتش ( نیروی زمینی ، دریایی ، هوایی ، پدافند ، هوانیروز و تمام دوایر و سازمان های وابسته به ارتش قهرمان ایران ) که ورق های زرین و بی بدیلی را در کتاب تاریخ طلایی ارتش ثبت کردند .


افتخاری نصیبم شده که حقیر را در جمع صمیمی خود پذرفته اید . از آنجا که بابت مشکل جسمی قادر نیستم زیاد روی ویلچر بنشینم با مروری به آورده ها و نوشته های دوستان بهرۀ زیادی بردم . اما شخصاً راضی نیستم . دوستان ببخشند من صریح الهجه هستم . اینکه ما تنۀ درخت را رها و به شاخ و برگ هایی که در معرض بادهای مسموم قرار گرفته اند ، اکتفا کنیم را درست نمی دانم . عزیزان ، ارتش قهرمان ایران جنگی را پشت سر نهاد که تاریخ کمتر بیاد دارد . عدۀ زیادی از دوستان و همقطاران سه دهه قبل از جان و تمام داشته های خود مایه گذاشتند تا نام ارتش بر قله های افتخار کمافی السابق بدرخشد . اکنون وظیفۀ ماست تا شاهکارهای آنان را برای جهانیان بازگو کنیم .


بزرگترین استثنای جنگ هشت سالۀ ایران با عربهای بیابانگرد ، این است که اکثر هموطنان به انحای مختلف در آن جنگ حضور داشتند ولی بعد از جنگ عده ای تمامیّت خواه از گرد راه رسیده و تمام افتخارات ایرانیان را به نام خود خواستند و میخواهند ثبت کنند .


این حقیر پیشنهاد میکنم مدیران محترم بخشی را در اختیار دوستان قرار بدهند تا از آغاز رسمی جنگ و حتی از زمانی که شیطنت های صدام خبیث و ارتش بیشرم عراق آغاز شده را نقد و بررسی کنند . عملکرد تمام قوا و مسئولین مورد نقد و بررسی قرار بگیرد . لحظه به لحظۀ حضور ارتش و پرسنل دلاور ارتش را یادآوری کنند تا هر کسی به خود جرأت ندهد حضور حماسی ارتش را در هشت سال جنگ انکار کند . امروزه افرادی حضور ارتش را کمرنگ جلوه میدهند که بی تأثیرترین فرد در طول هشت سال جنگ بوده اند .


کسانی خود را طلیعه دار و پیشقراول در جنگ میدانند که در طول هشت سال جنگ افتخارشان آمار بالای تلفات نیروهای تحت امرشان بوده و هست . اینجانب در سمت و پُست فرماندهی دستۀ پیاده تمام دغدغه ام قبل از آزادی خاک کشورم ، حفاظت جان جوانان هموطنم بود . چرا که اگر سربازی نبود از من گروهبان کاری ساخته نبود . این حقیقتی است که هیچ انسان منصفی منکرش نیست . سربازی که به یگان واگذار میشد تعهد داشتم تا تمام توانم را بکار گیرم که سالم به خانه و خانواده باز گردد .


باید به هموطنان بگوییم که اگر ارتش و ارتشیان ( همان بازماندگان ارتش شاهنشاهی که قابل اعتماد نبودند و به بهانه های واهی بدخواهان سد راه اقدامات پیشگیرانۀ آنها شدند ) همراه با ادوات و تجهیزات و اقلام نظامی ارتش نبودند ، نتیجۀ جنگ آن چیزی نبود که یکی دو ماهۀ اول جنگ دیدیم .


جنگ و عملکرد هر نیرو و فردی را باید بدون تعارف بررسی کنید . نقد کنید . مهم اشخاص نبوده و نیستند . مهم نیرو و سازمان هایی هستند که تاریخی به وسعت و بزرگی تاریخ ایران آریایی دارند . زنده نگه داشتن یاد و نام شهدای ارتش کاری ارزنده و زیبایی است ولی تا کی و تا کجا میتوان اینکار را کرد . باید ابتدا نهال را کاشت و سپس شاخ و برگ نهالی که به درخت تبدیل میشود را پرواز داد .


بنده حسرت میخورم ، میسوزم وقتی میشنوم فلانی گفته ارتش در جنگ آن ارتشی نبوده که میگویند . یا اینکه یارو در مجلس میگوید ارتش میخواهیم چکار ؟ اینها افرادی هستند که اگر در طول هشت سال جنگ یک گلوله به سمت دشمن شلیک میکردند هرگز به خود جرأت نمیدادند چنین غلط های زیادی بکنند . این افراد کسانی هستند که اگر چند روز و چند ماه در جبهه و جنگ بودند به هر قیمتی بود سوراخ موشی را برای خود پیدا میکردند . کسانی که یک ساعت زیر نور فانوس و گرد سوز نبوده اند . دقیقه ای آفتاب سوزان خوزستان و سرمای استخوان سوز کردستان را تجربه نکرده اند . افراد حقیری که حقارت خود را با کمرنگ کردن حضور ارتش و ارتشیان میخواهند جبران کنند . کاش این عده آنقدر درک و شعور داشتند تا لحظه ای اندیشه کنند که اگر ارتش در جنگ نبود ، امروزه او را به کاروانسرای بین راهی هم راه نمیدادند چه رسد به اینکه صاحب پست و مقامی شود .


ارتش را میتوانند منحل کنند اما عملکرد و حماسه های ارتشیان ، هرگز از یاد هموطنان فهیم و قدرشناس زدوده نخواهد شد . آری عزیزان ، نهالی را بکارید و زیر سایۀ آن با آسودگی از شهدا و زخم خوردگان و اسیران ارتش یاد کنید . اگر قرار است کاری صورت بگیرد باید ریشه ای باشد . بدون ترس و هراس از تعطیل شدن سایت . بهرحال هر کاری هزینه دارد . برای اینکه دوستان نگران گم کردن یکدیگر نباشند میتوانند شماره تماس یا ایمیل خود را به یکدیگر بدهند تا در صورت بسته شدن سایت از حال هم جویا شوند .


این فکری بود و هست که به ذهن من رسید و مطرح کردم . هر تصمیمی که مدیران محترم و دوستان بزرگوار بگیرند بنده مریدم و به همان راه خواهم رفت . سربلند و سلامت باشید . ارادتمند : تلخک 

21

Share this post


Link to post
Share on other sites

درود و عرض ادب خدمت جناب تلخک عزیز 

 

پیش از هر چیز خوشحال هستم که به انجمن رهروان ارتش ضمن علاقه مند شدن اینگونه دلسوزانه و مدبرانه نظر می افکنید.

 

هدف از راه اندازی انجمن رهروان ارتش دقیقا مطالبی بود که شما فرموید. هدف همه ما بیان کردن ایثارگری و جانفشانی های ارتش در تمامی نیروها اعم از کلیه عملیاتها، شکست ها و پیروزی ها و دلایل هر کدام از آنها میباشد. 

 

اتفاقا شما در قسمتی این پست را ارسال نموده اید که نوشته شده "تاریخ نگار جنگ" که هدف از این قسمت، بیان روزنگار کارهایی است که ارتش انجام داده. بنده و سایر جوانان حاضر در این انجمن فقط به مطالب منتشر شده در این زمینه دسترسی داریم و در همین حد هم سعی در نشر این روزنگار کرده ایم. بعضی از بخش های این قسمت به خوبی پیش رفته اند و بعضی قسمت ها متاسفانه به دلیل کاهلی دوستان و یا در دسترس نبودن منابع معتبر کاری از پیش نبرده ایم. شما، جناب سرهنگ ملایری ، جناب لطافتی و امثال شما قهرمانان هر کدام قطعه ای از یک پازل چند هزار قطعه ای به وسعت کارکنان غیور ارتش می باشید. پس مسئولیت شما بزرگواران در این زمینه بیشتر از جوانانی است که در دوران جنگ و پس از آن به دنیا آمده و بزرگ شده اند. شما ستاره های درخشان این نبرد هستید که اگر لب بر سخن نگشاید، به تاریخ، ارتش و کشور عزیزمان، تمامی شهدای جنگ و خانواده های آسیب دیده، از نظر بنده ظلمی بزرگ کرده اید. 

 

اما نکته مهمی در اینجا وجود دارد. جناب تلخک هدف ما از گفتن این مطالب چیست ؟ مگر ما نباید حقایق و ناگفته ها رو برای نسل های بعد و تاریخ کشور به عنوان میراثی بر پیشانی تاریخ این کشور باقی بگذاریم؟ مگر ما نباید این حقایق را سریع و آسان در خدمت دیگران قرار بدهیم؟ اگر مطالب به نحوی بیان شود که انجمن دچار فیلترینگ شده و از دسترس کاربران خارج شود، گفتن این مطالب چه سودی دارد؟  اگر این اتفاق بیافتد که گفتنش با نگفتنش چندان تفاوتی نمیکند. شما استاد و بزرگتر بنده هستید. فکر میکنم اگر با پنبه سر ببریم بهتر و دل نشین تر باشه. شما اینطور فکر نمیکنید؟ 

 

ارادتمند 

کلافه 

16

Share this post


Link to post
Share on other sites

درود و عرض ادب خدمت جناب تلخک عزیز 

 

پیش از هر چیز خوشحال هستم که به انجمن رهروان ارتش ضمن علاقه مند شدن اینگونه دلسوزانه و مدبرانه نظر می افکنید.

 

هدف از راه اندازی انجمن رهروان ارتش دقیقا مطالبی بود که شما فرموید. هدف همه ما بیان کردن ایثارگری و جانفشانی های ارتش در تمامی نیروها اعم از کلیه عملیاتها، شکست ها و پیروزی ها و دلایل هر کدام از آنها میباشد. 

 

اتفاقا شما در قسمتی این پست را ارسال نموده اید که نوشته شده "تاریخ نگار جنگ" که هدف از این قسمت، بیان روزنگار کارهایی است که ارتش انجام داده. بنده و سایر جوانان حاضر در این انجمن فقط به مطالب منتشر شده در این زمینه دسترسی داریم و در همین حد هم سعی در نشر این روزنگار کرده ایم. بعضی از بخش های این قسمت به خوبی پیش رفته اند و بعضی قسمت ها متاسفانه به دلیل کاهلی دوستان و یا در دسترس نبودن منابع معتبر کاری از پیش نبرده ایم. شما، جناب سرهنگ ملایری ، جناب لطافتی و امثال شما قهرمانان هر کدام قطعه ای از یک پازل چند هزار قطعه ای به وسعت کارکنان غیور ارتش می باشید. پس مسئولیت شما بزرگواران در این زمینه بیشتر از جوانانی است که در دوران جنگ و پس از آن به دنیا آمده و بزرگ شده اند. شما ستاره های درخشان این نبرد هستید که اگر لب بر سخن نگشاید، به تاریخ، ارتش و کشور عزیزمان، تمامی شهدای جنگ و خانواده های آسیب دیده، از نظر بنده ظلمی بزرگ کرده اید. 

 

اما نکته مهمی در اینجا وجود دارد. جناب تلخک هدف ما از گفتن این مطالب چیست ؟ مگر ما نباید حقایق و ناگفته ها رو برای نسل های بعد و تاریخ کشور به عنوان میراثی بر پیشانی تاریخ این کشور باقی بگذاریم؟ مگر ما نباید این حقایق را سریع و آسان در خدمت دیگران قرار بدهیم؟ اگر مطالب به نحوی بیان شود که انجمن دچار فیلترینگ شده و از دسترس کاربران خارج شود، گفتن این مطالب چه سودی دارد؟  اگر این اتفاق بیافتد که گفتنش با نگفتنش چندان تفاوتی نمیکند. شما استاد و بزرگتر بنده هستید. فکر میکنم اگر با پنبه سر ببریم بهتر و دل نشین تر باشه. شما اینطور فکر نمیکنید؟ 

 

ارادتمند 

کلافه 

جناب کلافه مدیر محترم با سلام / عرض شود بحث ایثار و از جان گذشتگی پرسنل نیست . هر فرد نظامی در هر کشوری حقوق میگیرد تا از خاک کشور خود دفاع کند . وظیفۀ بنده و تمام درجه داران و افسران عزیزی که در زمان جنگ ابواب جمعی ارتش بوده اند دفاع از خاک ایران بود و لا غیر . بحث به رخ کشیدن من بودم و تو بودی و او بوده نیست . صحبت سر این است که اگر اقدامی نشود آش را با جایش میبرند . البته اینکه با پنبه سر ببریم قبول ، اما زیاده خواهان چنین میکنند ؟ هنوز هزاران نفر از ارتشیانی که در جنگ بوده اند زنده هستند و اینگونه بیشرمانه حضور دلاورانۀ آنها را انکار میکنند . اگر از همین امروز اقدام نکنیم فردا که بازمانده ای از ارتشیان در کشور حضور نداشته باشند خدا میداند که قصور و ناکامی ها و شکست در هشت سال جنگ را هم بر گردن ارتش قهرمان و ارتشیان سوار کنند . بهر صورت بنده پیشنهاد دادم و راهکار و چگونگی اجرایش بر عهدۀ جنابعالی و تیم ناظر است . امید که بتوانیم با بیان حقایق تعداد بیشتری از ارتشیان بزرگوار را به این مکان کشانده و ناگفته ها و حقایق تلخ و شیرین زمان جنگ را برای هموطنان بیان کنند . توفیق جنابتان در پیشبرد اهداف انجمن را آرزو دارم . سربلند و سلامت باشید . ارادتمند : تلخک

18

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب کلافه مدیر محترم با سلام / عرض شود بحث ایثار و از جان گذشتگی پرسنل نیست . هر فرد نظامی در هر کشوری حقوق میگیرد تا از خاک کشور خود دفاع کند . وظیفۀ بنده و تمام درجه داران و افسران عزیزی که در زمان جنگ ابواب جمعی ارتش بوده اند دفاع از خاک ایران بود و لا غیر . بحث به رخ کشیدن من بودم و تو بودی و او بوده نیست . صحبت سر این است که اگر اقدامی نشود آش را با جایش میبرند . البته اینکه با پنبه سر ببریم قبول ، اما زیاده خواهان چنین میکنند ؟ هنوز هزاران نفر از ارتشیانی که در جنگ بوده اند زنده هستند و اینگونه بیشرمانه حضور دلاورانۀ آنها را انکار میکنند . اگر از همین امروز اقدام نکنیم فردا که بازمانده ای از ارتشیان در کشور حضور نداشته باشند خدا میداند که قصور و ناکامی ها و شکست در هشت سال جنگ را هم بر گردن ارتش قهرمان و ارتشیان سوار کنند . بهر صورت بنده پیشنهاد دادم و راهکار و چگونگی اجرایش بر عهدۀ جنابعالی و تیم ناظر است . امید که بتوانیم با بیان حقایق تعداد بیشتری از ارتشیان بزرگوار را به این مکان کشانده و ناگفته ها و حقایق تلخ و شیرین زمان جنگ را برای هموطنان بیان کنند . توفیق جنابتان در پیشبرد اهداف انجمن را آرزو دارم . سربلند و سلامت باشید . ارادتمند : تلخک

 

جناب تلخک عزیز دقیقا منظور بنده همین قسمتی است که با رنگ قرمز مشخص کرده ام. 

اگر امروز کسانی که در جبهه ها حضور داشته بیایند و خاطرات و اقدامات خودشان را بیان کنند، ضمن اینکه میراث تاریخ جنگ را به یادگار گذاشته اند، با بیان این نکته که کجا و چطور آموزش دیده اند و جمعی چه یگانی بوده اند و در جنگ چه اقداماتی انجام داده اند، برای آیندگان ارزش و جایگاه واقعی ارتش را روشن خواهند نمود. 

 

مشکل از اینجا شروع میشود که این عزیزان بخاطر این ناملایمات گوشه عزلت گزیده اند و حاضر به بیان اقدامات خودشان نیستند. وقتی شخصی به شما حمله میکند و شما از جای خودتان تکان نمیخورید چطور توقع دارید که آسیبی نبینید؟ 

 

پس امروز که این بستر آماده و مهیا شده است دوستان عزیز حاضر شوند و به عنوان منابعی برای بیان تاریخ جنگ که غیر قابل تکذیب هستند، از خاطرات خود در زمان جنگ بصورت فردی ، یگانی و یا هر طور صلاح میدانند بگویند. 

 

اگر فردی که متهم شده است، لب به سخن نگشاید چطور میشود او را از پای چوبه دار دور کرد؟ 

16

Share this post


Link to post
Share on other sites

البته بی ادبی است که بخواهم در بحث بزرگان شرکت کنم اما از تمامی اعضای انجمن رهروان ارتش ، چه پیشکسوتان عزیز و چه کاربران محترم خواهش می کنم که پیشکسوتان ارتش همیشه قهرمان را به انجمن دعوت کنند تا از وجود این بزرگواران استفاده کنیم.

انجمن در اصل متعلق به پیشکسوتان عزیز است.

13

Share this post


Link to post
Share on other sites

واقعیت امر اینه که همه امکانات از جمله صدا و سیما . روزنامه ها . سینما . کارگردانان و تهیه کنندگان و مدیریت ها از خرد و کلان شامل تمامی سازمان های دولتی و غیر دولتی در دست اونهاست و هیچ ریاستی را نمی بینی که بنوعی به اونها وصل نباشه و از طرفی بودجه بی انتها هم دارند که اصولا تصویب و ارائه بیلان هم نمی خواهد . متاسفانه ساز مخالفت با ارتش را هم اکثرا دارند و رفابت را در رقابت سالم نمی دانند که باعث ترقی هر دو طرف شود بلکه رقابت را در دشمنی و تخریب شخصیتی و هویتی می بینند که این تخریب با کمرنگ کردن و نفی کردن عملکرد ارتش در جنگ بدست می اید . در چنین شرایطی ما با این امکانات بسیار محدود در حد یک انجمن با مثلا زیر 100 نفر خواننده مطالب مثل قطره ای می ماند در برابر اقیانوس چرا که وقتی یک مطلبی در یک روزنامه کثیر الانتشار نوشته می شود میلیونها خواننده دارد و یا سخنرانی در صدا و سیما و یا در کلاس های اموزش نظامی که همه شاگردان جوان هستند و یا در مدارس ابتدایی و دانشگاه که می روند و سخنرانی میکنند و در لابلای سخنرانی حرف اصلی خود را می زنند . یک موج بسیار عظیم براه افتاده است و بنظر من کاریش هم نمی توان کرد چون تبدیل به یک فرهنگ شده است و این موج نهادینه شده است چرا که یک پشتوانه بسیار قوی قدمی و قلمی و مالی پشت قضیه ایستاده است و لذا بایستی سران ارتش در صدا و سیما و روزنامه ها حضور فعال داشته باشند و با سخنرانی ها و نوشتن ها عملکرد واقعی ارتش را بیان کنند و البته نه مثل اونها بلکه فقط بیان عملکرد ارتش . نه اینکه ما فعالیت نکنیم ولی با یک گل بهار نمی شود 

19

Share this post


Link to post
Share on other sites
سهراب سپهری چقدر زیبا گفته:

ﺧﺪﺍ ﮔﺮ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﺯ ﺭﻭﻱ ﻛﺎﺭ آﺩﻣﻬﺎ!

ﭼﻪ ﺷﺎﺩﻳﻬﺎ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺮﻫﻢ...ﭼﻪ ﺑﺎﺯﻳﻬﺎ ﺷﻮﺩ ﺭﺳﻮﺍ...

ﻳﻜﻲ ﺧﻨﺪﺩ ﺯ آﺑﺎﺩﻱ...ﻳﻜﻲ ﮔﺮﻳﺪ ﺯ ﺑﺮﺑﺎﺩﻱ...

ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﻛﻨﺪ ﺷﺎﺩﻱ...ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﻝ ﻛﻨﺪ ﻏﻮﻏﺎ...

ﭼﻪ ﻛﺎﺫﺏ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺻﺎﺩﻕ...ﭼﻪ ﺻﺎﺩﻕ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻛﺎﺫﺏ...

ﭼﻪ ﻋﺎﺑﺪ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻓﺎﺳﻖ...ﭼﻪ ﻓﺎﺳﻖ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻋﺎﺑﺪ...

ﭼﻪ ﺯﺷﺘﻲ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺭﻧﮕﻴﻦ...ﭼﻪ ﺗﻠﺨﻲ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺷﻴﺮﻳﻦ...

ﭼﻪ ﺑﺎﻻﻫﺎ ﺭﻭﺩ پايين...ﭼﻪ ﺍﺳﻔﻠﻬﺎ ﺷﻮﺩ ﻋﻠﻴﺎ...

ﻋﺠﺐ ﺻﺒﺮﻱ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩﻛﻪ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮ ﻧﻤﻴﺪﺍﺭﺩ!!!

17

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب سرهنگ سلام . تمام مواردی را از شرایط موجود فرموده اید را با چشم غیر مسلح هم میتوان دید . راهکار چی هست ؟ چه باید کرد ؟ حال که اسیر خودخواهان و زیاده خواهان هستیم راهکار چیه ؟ قرار نیست جنگ داخلی راه بیندازیم . میخواهیم حضور مردانی را اثبات کنیم که حضور زیاده خواهان را تضمین کرده است . میخواهیم قدرنشناسی میراث خوران جنگ را برملا کنیم بدون اینکه چشمداشتی به ثروت و سرمایه های هموطنان داشته باشیم . شما بعنوان یک افسر ارشد اگر مقدور است راهکار بدهید . دست روی دست گذاشتن و شاهد تخریب خود بودن از نظر بنده گناهی نابخشودنی است . با احترام : تلخک

17

Share this post


Link to post
Share on other sites

ببخشید شاید سوالم خیلی بی ربط باشه ولی دلیل سکوت فرماندهان ارتش چی هست؟

می ترسن جایگاهشون رو از دست بدن؟

اصلا خودشون این وضعیت رو می خوان وفقط در لباس ارتش هستند ولی در حقیقت جز اونها هستند؟

نمی دونم؟!!!!!!!!!!

13

Share this post


Link to post
Share on other sites

تلخک یادشه . اون روزها فرماندهان بر اساس کارایی که فرمانده بالاترش تشخیص می داد و بر اساس فرم ن پ 2 و عملکرد شخص انتخاب می شدند ولی بعد از انقلاب دو مولفه دیگه هم اومد وسط و لحاظ شد یکی عقیدتی سیاسی و یکی هم امنیتی . اتفاقا این مثلث تصمیم گیری در تمامی ادارت دولتی وجود داره . لذا کارایی با فرمانده بالادسته و عقیدتی با دایره عقیدتی سیاسی و امنیتی هم با حفاظت هست . متاسفانه این سه نفر خیلی دیر به نتیجه می رسند چون کسی را نداریم که هم کارایی داشته باشه هم عقیدتیش خوب باشه و هم امنیتیش خوب باشه . من خودم سه سال یه جایی بدون معاون بودم و همچنین خیلی می دیدیم که یه پادگانی سال ها فرمانده نداشت و همش سرپرست داشت . نهایتا و معمولا عقیدتی برنده می شد چون راحت می شد با تظاهر جلو رفت . بهر حال فرماندهان ارتش دست و بالشون بسته است چون اگر حرفی بخوان بزنند برکنار میشن و کسی میمونه که در خط باشه همین 

15

Share this post


Link to post
Share on other sites

به نام خدا


با درود خدمت همه دوستان و اعضای محترم انجمن رهروان ارتش و همه هموطنانی که این پست را مطالعه میفرمایند.


در حدود یک ماه پیش در قسمت تصاویر نیروی زمینی بحث کوچکی پیش آمد مبنی بر کوچک سازی سازمان و استقلال تیپ های لشگری که جناب crounus عزیزدر یک پست فرمودند استقلال تیپها در جهت چابک سازی است و خیلی خوب است که در پاسخ، دوستم تلخک صحبتهای دلنشینی برایمان داشتند .


حالا بنده با اجازه بزرگان و پیشکسوتان این موضوع را در این مبحث مورد مناظره صاحب نطران قرار دهم .


حکایتی را برایتان تعریف میکنم با اینکه میدانم تکراری است ولی خالی از لطف نیست دوباره بادآوری کنم.


شاه عباس در زمان حکومت خود دستور داد که در زمان حکومتش تعداد نهصد و نود نه کاروانسرا ساخته شود. یکی از ملازمان شاه از وی پرسید چرا تعداد آن را به هزار نمیرسانی؟


شاه در جواب گفت : چون آیندگان و هرکسی که از ساخت این کاروانسرها آگاهی یابد خیلی ساده از کنار این قضیه میگذرد و میگوید در زمان شاه عباس 1000 کاروانسرا ساخته شده است ولی اگر گفته شود شاه عباس  تعداد نهصد و نود و نه کاروانسرا ساخته است خود ابهتی شاهانه دارد .


نکته اینجاست که شاه گفت : (( ابهتی شاهانه دارد))


خیلی از ما ایرانیها بعضی وقتها که سعی میکنیم کار را به نحو احسن انجام دهیم ولی متاسفانه سواد دفاع از شاهکارهایی که خلق کرده ایم را نداریم.


درست است که از قدیم الایام گفته اند باطن و سیرت زیبا بهتر از صورت زیبا است ، از طرفی ما باید این را بدانیم  که چه بخواهیم چه نخواهیم ریخت و پرستیژ یک فرد یا تشکیلات جزئ لاینفک پارامترهای شخصیتی محسوب میشود که بواسطه آن میتوان روی آن مجموعه حساب باز کرد.


با این مقدمه وارد بحث استقلال تیپ ها از لشگرها میشویم .


قدرت وجودی یک ارتش و اینکه اصول حفاظت اطلاعات برای غافلگیری دشمنان همیشه باید پنهانی باشد یکطرف قضیه است ولی باید این را در نظر داشت که ابهت ارتش باید طوری باشد که هیچ احد الناسی جرات تعرض از جانب عوامل خارجی و همجنین ایجاد اختلاف از جانب عوامل داخلی نداشته باشند. در اینجاست که واژگان و اصطلاحات، زیبایی خود و اصل معنای وجودی خود را به رخ میکشانند و بوسیله معنای آنها، اقتدار را میتوان به نمایش درآورد.


ارتش و نیروهای مسلح یک کشور علاوه بر باطن قدرتمند ی که باید داشته باشند ، نام ویاد آنها باید مو به تن هر خودی و نخودی وبیخودی سیخ کند . یگی از الفاظی که این گفته را برآورده میکند نام (( لشگر)) است چرا که این واژه ریشه در ادبیات کهن ایران و جهان دارد و کلا ظاهر این واژه پرابهت است و این به خاطر معنای ذاتی آن است حال به هر زبان و گویشی باشد.


بزرگواران عزیز ،طرح کوچک سازی و یا باصطلاح چابک سازی در چنین جامعه ای که بی تعارف باید گفت بین نیروهای مسلح دو دستگی وجود دارد به چه بهایی انجام شده؟ آیا در سازمان طرف مقابل ارتشهم چنین تغییر و تحولی انجام شده و یا فقط در ارتش صورت گرفته است .


اگر در سازمان طرف مقابل ارتش هم به این نحو عمل شده که نشده، فرمایش جناب crounus کاملا متین است واین طرح از نظر تاکتیکی و نظامی بین المللی کاملا حرفه ای است.


خارج از دو دستگی که که بین نیروهای مسلح ایران وجود دارد، کوچک سازی که در نزاجا صورت گرفته است بیشتر شبیه انفجار  ونابودی است تا چابک سازی.


یک لشگر از سه تیپ که هر سه این تیپها از هر رسته ای باشند حتما به یک گردان توپخانه مجهز است. یک واحد توپخانه لشگری که خوذ به اندازه یک تیپ است . یگان دیگری که تحت امر  فرماندهی لشگر است واحد پشتیبانی است که به گردانهای بهداری ترابری و نگهداری تقسیم میشود وبعد آز آن یگانهای مستقل لشگری مانند دژبان ش م ه مخابرات مهندسی و یگانهای تکاور و یا سوارزرهی است.


با شناختی که از سازمان لشگر داریم  میتوانیم تحلیل کنیم که آیا  با مستقل کردن تیپها از سازمان لشگر ، دیگر چه لزومی دارد که بقیه یگانهای لشگری را تجزیه کنند و به درون تیپهای مستقل شده جذب شوند و یا اینکه تابع فرماندهی قرارگاه منطقه شوند؟


آیا بهتر نبود که تمام یگانهای لشگری بعد از تجزیه تیپها به همان حالت قبلی باقی میماندند تا در صورت لزوم به صورت مامور به خدمت یگانهای مستقل شده بشتابند تا موجودیت لشگر هم همچنان حفظ شود؟


اگر یگانهایی همچون پشتیبانی دژبان گردانهای مستقل  بصورت سابق منسجم باقی میماند آیا کارایی و بازده آنها  مقتدرانه تر باقی نمیماند تا اینکه آنها هم به نوع خود تجزیه و یا به نابودی کشانده شود؟


به عنوان مثال یگان دژبان لشگر جذب قرارگاههای منطقه ای شده و به کنترل آنها درآمده ویا  بعنوان مثال دیگر ، یگان تربیت بدنی لشکرها که اکنون به (( تربیت بدنی تیپ ....)) تغییرنام یافته است چه اثری در چابک سازی دارد؟


و خیلی موارد دیگر  که جای گفتنشان نیست.


بهرحال این موارد آخر که ذکر شده است سهم بیشتری در نابودی حیثیت و آبروی پرافتخار ارتش داشته و دارد و بقول جناب تلخک درآینده هم همین تیپها خیلی بی سر وصدا به اضمحلال کشانده میشوند.


درود میفرستم بر روح پرفتوح امام راحل که در همان بحبوحه انقلاب در برابر ضد انقلاب منافق مقتدرانه  از موجویت لشگر دفاع کردند و ثمره این دفاع از ارتش را در هشت سال جبهه حق علیه باطل بوضوح نمایان شد ولی متاسفانه همان معاندانی که درآن برهه از زمان چشم دیدن ارتش انقلابی اسلامی ایران را نداشتند این بار با لباس میش میخواهند به اهداف قبیحانه و نحس خود دست پیدا کنند.


در آخر این نکته را متذکر میشوم که تمامی موارد ذکر شده نظر شخصی خود بنده است و از تمامی اعضا بویژه تمامی پیشکسوتان خواهشمند است که در این بحث شرکت نمایند.


نکته دیگر که آنهم به نوبه خود مهم میباشد انتقال پادگانهای ارتش به بیرون از شهرها است که آن هم خالی از غرض نبوده چرا که اگرپادگانها مزاحم آسایش شهروندان است باید تمامی پادگانها از هر ارگانی به بیرون شهر منتقل شوند نه اینکه هروقت بحث انتقال پادگانها  بویژه در تهران پیش میاید همه نگاهها رو به سوی ارتش است و در نهایت پادگانی مثل قلعه مرغی تبدیل به پارک میشود بدون اینکه ذره ای از آثار خدمات ارتش بصورت نمادین در این مکان باقی بماند ویا پادگان لشگر 64 ارومیه به بهانه حجم زیاد ترافیک خیابان اصلی، کاملا تخلیه شده و یک خیابان بدقواره از وسط پادگان کشیده شده است که بعد از این امر، نه تنها از حجم ترافیک کاسته نشده بلکه بی انضباطی و ترافیک آن منطقه از شهر بیشتر هم شده و چهره شهر را زشت هم کرده است.این چنین اعمالی نشاندهنده این است که هدف از این کار فقط و فقط  به انزوا کشاندن پرسنل ارتش و کاهش انگیزه  و تضعیف روحیه  سربازی کارکنان ارتش در جامعه است.


انشاالله خداوند تبارک و تعالی سایه حضرت امام خامنه ای که نایب بر حق حضرت امام عصر (عج) هستند را بر سر این مملکت نگه دارد چرا که فقط ایشان هستند که نقطه وحدت ویکپارچگی امت همیشه در صحنه ایران هستند.آمین


8

Share this post


Link to post
Share on other sites

درود وعرض ادب خدمت دوستان بخصوص دوست عزیزم جناب ام 60 عزیزدرمورد انتقال پادگان قلعه مرغی و یا بطور صحیحتر نابودی آن! اطلاعاتی دارم اما از قضیه ی پادگان ل 64 پیاده ی ارومیه خیر در چه تاریخی این امر واحداث جاده از وسط پادگان صورت گرفته؟ ایا اطلاعی دارید؟ ومطلبی  که در تکمیل فرمایشات شما میتوانم بگویم ایتن است که کمیت در کنار کیفیت مثلاً ارتقا ی تجهیزات ونیروی انسانی در ارتقا ء جایگاه ارتش وپیشرفت آن نقش ارزنده ای میتواند داشته باشد البته به نظر بنده .

8

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

درود به روان پاک شهدای دلاور ، مجروحان و زخم خوردگان استوار چون دماوند ، پرستوهای رها شده از بند تازیان بیابان گرد . با عرض سلام و احترام به تمام دلاوران ارتش . جاوید باد حماسه های بزرگ مردان ارتش ( نیروی زمینی ، دریایی ، هوایی ، پدافند ، هوانیروز و تمام دوایر و سازمان های وابسته به ارتش قهرمان ایران ) که ورق های زرین و بی بدیلی را در کتاب تاریخ طلایی ارتش ثبت کردند .

عرض ادب و احترام خدمت جناب تلخک و دیگر بزرگواران انجمن...

 

لطفاً سری به لینک بزنید و نظرتون رو بفرمایید:

 

http://rahrovan-artesh.ir/index.php?/topic/1931-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%88%D9%85-%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%D8%AC%DB%8C/#entry37209

 

حداقل کاری که از دست حقیر برمیومد...

8

Share this post


Link to post
Share on other sites

درود وعرض ادب خدمت دوستان بخصوص دوست عزیزم جناب ام 60 عزیزدرمورد انتقال پادگان قلعه مرغی و یا بطور صحیحتر نابودی آن! اطلاعاتی دارم اما از قضیه ی پادگان ل 64 پیاده ی ارومیه خیر در چه تاریخی این امر واحداث جاده از وسط پادگان صورت گرفته؟ ایا اطلاعی دارید؟ ومطلبی  که در تکمیل فرمایشات شما میتوانم بگویم ایتن است که کمیت در کنار کیفیت مثلاً ارتقا ی تجهیزات ونیروی انسانی در ارتقا ء جایگاه ارتش وپیشرفت آن نقش ارزنده ای میتواند داشته باشد البته به نظر بنده .

سلام بر دوست عزیزم

سال 92 این اتفاق افتاده است . میتوانید در گوگل ارث فلکه ایالت ارومیه را سرچ فرمایید

7

Share this post


Link to post
Share on other sites

به نظر میاد انجمن رهروان ارتش رسالت خودش را فراموش کرده است!!!!!!!!!!!

5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0