Welcome to رهروان ارتش

از اینکه انجمن ما را برای مطالعه انتخاب کردید از شما متشکریم. 

برای استفاده از امکانات انجمن و برقراری رابطه دوستانه با دیگر اعضا لطفا در انجمن ثبت نام کنید

با تشکر

Sign in to follow this  
Followers 0

نیروهای مسلح ایران دیروز . امروز. فردا

48 posts in this topic

یکی از مسائل بسیار مهم در ارتش تهیه و خرید هوشمندانه و منطقی تسلیحات میباشد که یه جورایی به اقتصاد هم مربوط میشه برای همین یک مثال می زنم تا کاملا متوجه منظور من بشوید.

تقریبا همه ما به خریدهای خوب تسلیحاتی بخصوص در نیروی هوائی واقفیم ولی دو نکته بسیار ظریف این وسط جا موند یا شاید قصدش را داشتند ولی وقوع انقلاب آنرا به تعویق انداخت ولی نتایج بدی برای نیروی هوائی داشت

 

  همانطور که در خاطرات خلبانان شنیده اید فرودگاه کرکوک در ابتدای جنگ بر اثر بمباران نیروی هوائی ایران حدودا یک ماه غیر عملیاتی شد ولی به چه قیمت؟ این حمله با بیش از 40 فروند جنگنده اف-5 انجام شد در حالیکه اگر نیروی هوائی ایران دارای بمبهای سنگرشکن یا بتون شکن بود میتوانست با تعداد بسیار کمتری هواپیما ضربات بسیار سخت تری به فرودگاههای عراق زد که بخصوص از نظر اقتصادی و قطعات مصرفی هواپیما بسیار حائز اهمیت بود چون در این بمبارانها تعدادی از هواپیماها بهمراه بهترین خلبانان نیروی هوائی از دست رفتند.

در بین خلبانان نیروی هوائی رادار موصل به لانه زنبور معروف بود که متأسفانه تنی چند از بهترین خلبانان ما نظیر شهید سیدعلی اقبالی دوگاهه و شهید سرلشگر خلبان اسدالله بربری و ... هنگام حمله به این مرکز رادار که مزاحمتهای بسیاری برای جنگنده های ما داشت به شهادت رسیدند ولی اگر نیروی هوائی اقدام به خرید موشکهای ضد رادار می نمود چی؟

میدانید اگر نیروی هوائی دارای این دو سلاح در جنگ تحمیلی بود چه تعداد هواپیما و خلبان از دست نمی رفتند و میتوانستند ضربات سنگینتری به دشمن وارد کنند؟

خرید هوشمند و منطقی تسلیحات ارتباط مستقیمی با اقتصاد جنگ دارد و هیچگاه نباید کیفیت را فدای کمیت نمود.

15 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

کاپیتان مهران

بمبهای سنگر شکن و run way anti access munition در اواخر دهه ٨٠ میلادی و زمان جنگ اول خلیج فارس در سال ١٩٩١ به بازار اومد و مورد استفاده قرار گرفت. و قبلش موجود نبوده. اما موشک ضد رادار را هم دولت کارتر در زمان شاه نفروخت هر چند که دولت ایران خیلی پا فشاری کرد برای خریدشان.

11 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

درسته من منظورم همان بمبهای ضد بتون بود که برای انهدام باندهای فرودگاه و آشیانه های بتونی ازش استفاده میشد البته بعد از سال 1991 به قول معروف پیشرفته ترش کردند و برای انهدام پناهگاههای بتونی که در اعماق زمین ساخته می شد استفاده شد که به بمبهای سنگر شکن معروف شد که یک نوع آن بعدها در جنگ افغانستان ساخته شد برای نابودی غارهای کوه تورابورا به نام mother bomb

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

تا آنجایی که من میدانم و امیدوارم اگر اشتباه میکنم جناب ندیمی یا جناب مازندرانی گفته من را اصلاح نمایند اما نیروی هوایی ایران بمب خوشه ای BL755 ساخت انگلیس را اواخر حکومت شاه دریافت کرده بود که البته برای انهدام بتن و باند فرودگاهها نظامی مناسب نبود اما بر ضد نفر و زرهپوش های سبک کاربرد خوبی داشته.

مدل انگلیسی JP233 سالهای ١٩٧٧ به بعد وارد مرحله تحقیق و تولید شد و تا به مرحله صادرات برسه انقلاب و گروگانگیری در ایران امکان خریدش را از بین برد.

نمیدونم میشد از موشک استاندارد ضد رادار مثل آمریکائی ها در اواخر جنگ ویتنام استفاده کرد یا نه؟ البته تعداد زیادی نداشتیم اما خب این هم سوالیه که باید پرسید.

The Islamic Republic of Iran Air Force heavily used BL755 cluster bombs on Iraqi troop and armor concentrations during the Iran-Iraq War. They were carried by the F-5E, F-5F, F-4D and F-4E Phantoms

14 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

دقیقا فونیکس جان چون اگر به خاطرات خلبانان نیروی هوائی دقت کنید تقریبا همه حملات بر ضد فرودگاههای عراق با بمبهای معمولی (MK-82/83) انجام شده که خب نمی تونسته خسارت زیادی به باندها و یا آشیانه ها وارد کنه. برای همین هم بلافاصله تعمیر و بازسازی می شده.در حقیقت باید حساب کنیم که آیا این خسارتها در برابر خسارتهایی که به ما (از دست دادن هواپیما و خلبان) وارد شده ارزش داشته؟ (از نظر نظامی و اقتصادی منظورمه)یا می توانستیم هشیارانه تر و بهتر عمل کنیم 

14 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

بدبختانه وسایل پرنده نظامی ایران اعم از جنگنده ها و ترابری در کشور ما در وضعیت فنی خوبی به سر نمیبرند و در صورتی که خدای ناکرده نیازی به استفاده از آنها در شرایط جنگی باشد نه تنها قادر به کمک نخواهند بود بلکه خطری بالقوه برای جان خلبانان و نیروهای فنی به شمار میروند! ضمن اینکه همین خلبان ها و پرسنل اولین اولویت ذهنی آنها هنگامی که مشغول کار هستند بر طرف کردن مشکلات معیشتی خود و خانواده اشان است تا خدمت و درست انجام دادن وظایف! باید فکری هم بحال این موضوع بشود که پرسنل مشکل امرار معاش نداشته باشند.

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

با عرض سلام و ارادت،


 


خب، علیرغم طرح سئوال بسیار منطقی استاد عزیزم جناب ملایری در ابتدای بحث، قبل از هر مطلب دیگری مجددا" به مبحث گرفتاریهای بعد از جنگ و کمبود بودجه مورد نیاز ارتش جهت بازسازی کامل خود و نهایتا" غرق شدن کلی ارتش در گرداب کلمه "خودکفائی" بازگشتیم که برحسب جبر حاکم در پست ها، قرار شد در همین باب بحث ادامه پیدا کند و تقریبا" هر یک از دوستان به طریقی گوشه هائی از مشکلات و معضلات مبتلا به، بعد از اتمام جنگ را که تماما" منبعث از کمبود بودجه واگذاری دولت به ارتش بود را بطرق مختلف اشاره فرمودند، اما باید اذعان نمود که در اصل این آفت و بلای خانمان سوز در ارتش نشئت گرفته از اتخاذ سیاست های های نه چندان منطقی "روزه اقتصادی" در دوران "طلائی سازندگی" دانست که با همین حربه، نه تنها ارتش و نیروهای مسلح، بلکه تمامی وزارتخانه ها و سازمانهای تحت نظر و سیطره دولت را بطریقی به سمت کاسبی و کسب درآمد سوق داد و بدین ترتیب آن سازمانهائی که در راس آن افرادی با اتاق فکرهای مجرب ( پارتی های گردن کلفت) قرار داشتند، با عقل و درک بیشتری به این آشفته بازار نگریستند و از این نمد به جای کلاه، برای خود تاج مرصع بسیار فاخری ساختند، و در عوض آن دسته از سازمانهائی که زعامت آنان در راس با افرادی ساده اندیش و گنجشک روزی بود، به روزی افتادند که بقول دوستان در به در بدنبال نان خشک می گردیدند و تمام هم و غم خود را صرف جمع آوری قران به قرانی که می توانستند از کنار جیره سازمانی افراد و پرسنل کسر (شما بخوانید کش بروند) کنند و بعنوان غذای ماکول در وعده های ظهر و شب در باشگاههای رنگ و رو رفته خود به مردم عادی و خانواده های پرسنل عرضه (غالب) نمایند نمودند و با رویای این درآمد باد آورده در خواب غفلت خود فرو رفته و رویاهای رنگارنگ می دیدند، غافل از اینکه، حریف ذبل و نو پا اما با هوش، با سوء استفاده از این آشفته بازار "آش را با جایش" برده بود.


 


مشکل ما در ارتش با معنی واقعی کلمه "خود کفائی" نبوده و نیست، بلکه با "فهم درست" این کلمه در بین سران ارتش مشکل داشته و هنوز هم داریم، زیرا خودکفائی در سازمانی همانند نیروهای مسلح، به معنی عدم انتظار و چشم دوختن به دست دیگران است و بقول معروف دست بر زانوی خود نهادن و از جا برخیزیدن معنی می دهد، همانگونه که در طول جنگ اگر درک درستی از این کلمه نبود، در همان ماههای ابتدای جنگ می بایست جنگ را در زمین و هوا و دریا رها کرده و  واگذار می نمودیم و راه تجاوز را برای دشمن قدار باز می گذاشتیم!!


 


نتیجتا" باید بعر ض دوستان عزیز برسانم، که تنها راه نجات ارتش از این گرفتاریها و رجعت آن به جایگاه اصلی یک ارتش حرفه ای و کارآزموده، جمع کردن بساط تمامی این روشهای نابهنجار "خودکفائی" و یا بهتر بگویم "خود سوزی" در نیروهای مسلح است.


 


لذا بنظرم یا دولتمردان ما باید کشور را با اتخاذ سیاستهای صحیح و به جای خود به درجه ای از تامین امنیت لازم در تمامی ابعاد و بخشها برسانند که دیگر هیچگونه نیازی به "ارتش و نیروهای مسلح" نداشته باشند و بقول معروف شیپور ارتش تمام را بصدا در بیاورند و همه را به خانه و کاشانه خود بازگردانند و یا اگر واقعا" نیاز به یک ارتش حرفه ای و زبده در تمامی ابعاد آن جهت پاسداری از اهداف و سیاست گذاریهای منطقه ای و بین المللی خود دارند، هزینه برقراری چنین امنیتی را بطور تمام و کمال و با طیب خاطر پرداخت نمایند، و بقول معروف شتر سواری دولا دولا میسور نخواهد بود!!!


 


اما در باب فرمایشات دوست گرامی و عزیزم جناب کاپیتان جنت سرشت، که در زمینه خریدهای تسلیحاتی ارتش در پیش از انقلاب مطالبی را عنوان فرمودند باید بعرض برسانم که بدون هر گونه جانب داری و با لحاظ نمودن اصل وجود فساد در برخی از این خریدها، تا آنجائی که مدارک و اسناد موجود گواهی می دهند، در آن دوران مسئولین این امور سعی وافری بر دستیابی به آخرین و به روز ترین سلاحها و مهمات روز جهان داشتند، اما در خیلی از موارد با وجود تمامی فشارها و لابیها، موفق به چنین خریدهائی نگردیدند و با مخالفتهای شدید فروشندگان روبرو گردیدند، از جمله در زمینه خرید موشک های ضد رادار که علیرغم رابطه خوب آمریکائیها با شاه، کنگره با فروش این موشکها به ایران شدیدا" مخالفت نمود و یا در زمینه بمبهای ضد باند که بهترین نوع آن که خود آمریکائیها نیز از آن استفاده می نمایند بمبهای فرانسوی Matra Durandal می باشد که در اواخر سال 1977 از سوی شرکت سازنده به ارتش فرانسه عرضه گردید و پس از انقلاب و در دوران جنگ نیز به هیچ عنوان نه بصورت مستقیم و نه بشکل غیر مستقیم ما موفق به خریداری و تامین این نوع بمب نگردیدیم، لذا بنظرم ذکر این مطلب بعنوان عدم انجام خریدهای هوشمندانه، حداقل در این دو مورد خاص مصداقی در بر نخواهد داشت.


 


با تشکر

17 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

آرزوی ما که برای بررسی جنگ داخلی به باد رفت :disappearing: . اما بعد از تاکید موکد بر فرمایشات جناب مازندرانی مبنی بر لزوم کندن خوره خودکفایی از بدنه نیروهای مسلح به خصوص ارتش یک نکته حائز اهمیته.

 

در مورد خرید های دوران جنگ و ما قبل جنگ اینطور که عزیزان بحث کردند نمیشه بحث کرد.

ببنید عراق ابتدائی ترین موشک ضد رادارش یعنی KH-28 قابل مقایسه با هارم بود (قابلیت هدف قرار دادن رادارهای EW، قابلیت مورد اصابت قرار دادن رادار خاموش و ...) با اون حجم جمینگ و ESM، نرخ موفقیت موشکهای ضد رادارش چیزی حدود 100 به 1 هست، یعنی با شلیک هر 100 تیر موشک ضد رادار یک رادار رو می تونست هدف قرار بده (البته از حق نگذریم بخشیش هم به خاطر نبوغ عجیب غریب پدافند ما بود که حکایتش مفصله و از نا گفته های جنگه) و این تازه صرفا هاوک بود. مساله فقط موشک ضد رادار نیست، SEAD دیکوی می خواد، پادهای ویژه شناسایی می خواد و حمایت سنگین ECM.

ما این رو هم نداشتیم، ببینید F-111 کی اومد به بازار، یعنی در نهاشا، هدفی برای نفوذ به خاک شوروی و زدن رادارهای مثلا آذربایجان یا بایکنور دیده نشده بود؟ ما جنگنده اخلالگر درست و حسابی هم نداشتیم متاسفانه، جنگنده ای تخصصی که بتونه استند آف یک نویز باراژ ساده انجام بده حداقل تا سیستمی مثل رولند و اون روزها تانگوسکا (که شکر خدا به مغز عراقی ها نرسید) اینقدر وحشتناک نباشه برای ما.

هرچند بعضی چیزها واقعا هنوز هم گنگه، اما مطمئن باشید در صورت خرید گسترده GBU8/20، و خاصه AGM-62 تلفات فانتومهای ما در هر جنگی، شوروی یا هر کس دیگه 70-80 درصد کاهش پیدا می کرد. در اون سالها آپشن موشک پنگوئن رو داشتیم برای خرید که قابل دسترسی هم بود، موشک RBS-04 که واقعا کم از اگزوسه نداره در تمام جنگ وجود داشت.

خیلی اساسی تر از این حرفها، ما متحدانی مثل کره شمالی و سوریه داشتیم، اگر بجای اصرار بر اسکاد-بی شلخته و بی دقت می رفتیم سراغ اسکراب و اسکاد دی (که هر دو موشکهای صادراتی بودن اتفاقا)، کارهایی می تونستیم بکنیم که در تمام جنگ امکان نداشت فانتومها انجام بدن.

ببینید چقدر طول کشید (حداقل 5 سال جنگ) تا فرماندهان نظامی ما راکت های 333 رو جایگزین مارک 82 ها و CBU هایی بکنن که اینهمه از ما تلفات گرفت، وبعد از اینکه جایگزین کردند، چرا پایگاه الشعیبیه روز خوش به خودش دید؟ نمی شد شخمش زد تا اونهمه ما رو آزار نده؟

در تمام جنگ (حداقل تاجایی که سواد ناقص بنده قد میده) یک مورد راید هلیکوپتری شبانه نداشتیم، درصورتی که هم دسترسی کامل به دوربینهای دید در شب وجود داشت هم رفیق شفیق ما سوریه یک خزانه پر از موشکهای کونکورس داشت که می شد حداقل با بخشی از کبری ها یا حتی اگر نخندید 206/12/14 هم سایت هدفگیریش رو و هم موشکش رو هماهنگ کرد. چند مورد راید استراتژیک ما از کبری هامون داریم؟ همچین ترکیبی در جنگ بی نظیر بود و حتی روی کاغذ هم آوردی نداشت به یاد دارید که تسک فورس نورماندی در 17 ژانویه 91 چه غوغایی به پا کرد؟

ما سال 90، از اقمار شوروی داشتیم میگ21 می خریدیم، یعنی Q-5 فانتان نگارش C و W-3 های لهستانی دور از دست ما بودند؟ اسرائیل جای ما بود پول توسعه و تکمیل پروژه روی زمین مونده YJ-8 و Q-6 رو همون زمان از جیب میداد بجای 2.5 میلیارد دلار خرید توپهای اتریشی و تی55 های چینی تا به نیروهای مسلحش برسه.

ما از اول جنگ درگیر یک جنگ دریایی پیچیده بودیم که هر لحظه حضور ایالات متحده توش پیشبینی میشد. چرا هیچوفت اقدام به خرید همین زیردریایی غدیری که امروز داریم نکردیم؟

فرض کنید شرایط چقدر فرق می کرد برای فوتو فانتومهای ما اگر Pchela یا Seeker اون زمان وارد خدمت نهاجا می شد.

 

می دونید اینها به هیچ شخص یا نیرویی یا حتی سیستم حکومتی باز نمی گرده.

یک نگاه به تاریخچه و نحوه بکارگیری سلاح ها در اسرائیل باندازید.یک واقعیت تلخ درباره ما وجود داره، و اون اینکه هیچوقت اسرائیل نشدیم.و به نظر من دلیلش اینه که ما هیچ وقت تنش از دست رفتن ماهیتمون رو نداشتیم. حتی شهریور 59، حتی در آخوندک همیشه برای خودمون یک حاشیه امنی داشتیم، تا مغز استخون نترسیدیم، حول نکردیم و نفسمون بند نیومده که به هر شاخه ای دست باندازیم و پیشرفت کنیم.

15 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

با سلام

دوستان بخصوص جناب مازندرانی لپ کلام رو فرمودند و من در جواب جناب فونیکس که سوال فرمودند قبل از انقلاب هم ارتش اینگونه بود باید عرض کنم که نه نبود و اصولا بعضی کلمات و اصطلاحات بعد از انقلاب اختراع گردید مثل خود کفایی . همانگونه که جناب مازندرانی اشاره کردند این بلای خانمان سوز خود در آمدی مختص ارتش و نیروهای مسلح نیست و کلیه ادارات و دوایر دولتی و غیر دولتی و شخصی و نظامی رو در نوردیده است . هیچ نیروی انتظامی نداریم که یه فروشگاه بغل دستش با تیتر خرید برای عموم ازاد است نباشد و همچنین صنایع فولاد و یا ذوب آهن و خلاصه مخابرات و غیره . اداره مخابرات و ماکروویو اصفهان یه سالن با تهویه متبوع داشت برای دپو قطعات حساس . اومدند و قطعات رو ریختند بیرون زیر افتاب و سالن رو کردند یه فروشگاه زنجیره ای دبش که بیا و ببین و صد البته حد اقل هفت هشت باب سوپری محل ورشکست شدند و بار و بندیل رو بستند و رفتند دنبال بیزینس دلالی و راندی و اینها چون این فروشگاه جنس رو خیلی ارزان می دهد چون نه پول برق می دهد و نه اب و نه گاز و زمینش هم مجانی است و کارمندانش هم احتمالا از خود مخابرات هستند . پس این امر مختص ارتش و سپاه نیست که همه دنبال درآمد زایی هستند . کسانی که اینگونه موضوعات رو مطرح می کنند به دنبال کار خیر هستند و منظورشان این نیست و این مردم هستند که هر گونه بخواهند موضوعات را معنی می کنند . برای مثال گفتند صرفه جویی . اصلا و اصولا و اساسا و بنیادا بد معنی شد و یا رسانه ها آن را درست معنی نکردند . فرمانده ای داشتیم که وقتی نامه صرفه جویی اومد از اونطرفش گرفت . گفت باید نامه ها در یه کاغذ ده در 5 سانتی باشه و پشتش رو هم بنویسیم . آنقدر ریز می نوشتند که نمی شد بخوانید و زمانی که پشت نامه را هم می نوشتند یا تایپ می کردند کلمات می رفت تو هم و خلاصه شلم شوربایی شد . در حالیکه معنی صرفه جویی کم مصرف کردن نیست بلکه درست مصرف کردن است . یعنی پیدا کردن راه صرفه است و نه کم مصرف کردن و این کم مصرف کردن رفت تو خون روسا و چقدر بدبختی کشیدیم . اتفاقا بعضی مواقع برای صره جویی که به معنی پیدا کردن راه صرفه است بایستی زیاد مصرف کرد . مثلا یک تلویزیون و یا خودرو رو باید 5 سال استفاده کرد و انداخت دور چون باید کارخانه تلویزیون سازی و خودرو سازی بچرخد و الا اگر قرار باشد یک خودرو 50 سال کار کند که تکلیف کارخانه چه می شود . خودکفایی هم بد معنی شد . خودکفایی یعنی عدم وابستگی اما چگونه ؟ یعنی هوانیروز خودش تعمیر اساسی بکند بجای پنها و پنها هم از زیر بار مسئولید ذاتی خود شانه خالی کند که البته الحمد الله الان یکی از نخبگان هوانیروز بنام امر احمد ابادی رئیس آنجا شده است و کارهای خوبی دارد می شود اما در زمان جنگ به مسئولیت خودش عمل نکرد . پس خودکفایی رفت بطرف خراب کردن و بی مسئولیت کردن خیلی از سازمان ها . چه اشکالی داشت سپاه بجای رفتن سراغ لوله کشی گاز و سد سازی میرفت سراغ ساختن پوتین و لباس ارتشیها و هلمت و از این قبیل ادوات ؟ خودکفایی یعنی اینکه ما از نظر آموزش احتیاجی به کشورهای خارجی در حد امکان وتوان نداشته باشیم و یا ساخت و ساز هواپیما و آنهم نه هر کسی بسازد بلکه متولی داشته باشد . اعلام نیاز از سوی بکار گیرنده . طراحی از سوی دانشگاه . ساخت توسط صنایع نه اینکه نروهای نظامی بجای مانور و بالا بردن توان رزمی هم و غم خود را بگذارند روی ساخت

طولانی شد ببخشید

14 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

اگه یه خلبان امریکایی شش ماه در شرایط جنگی بسر ببره ، بهترین زندگی را براش فراهم میکنند تا هیچگونه مشکل معیشتی براش بوجود نیاد در حالیکه خلبانان زمان جنگ ما که بازنشسته شدند یک خانه برای سکونت نداشتند و اجبارا مستاجر میشدند و این مشکل در اکثر قریب به اتفاق نیروهای نظامی ما وجود دارد .آنوقت این نیرو با چه پشتوانه ای جان خود را درجنگ بخطر بیاندازد؟به پلیس میگیم رشوه نگیر در صورتیکه از وضع زندگیش خبر ندارند و .... مگه میشه با این حقوقهای کارگرافغانی (ببخشید)در تهران و یا شهرستان زندگی کرد؟ سرهنگ مملکت باید بعد از ساعات کاری بره مسافرکشی واقعا از ماست که برماست

14 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب سرهنگ مازندرانی بزرگوار بسیار ممنون از توضیحات کامل شما اتفاقا منهم بهمین نکته اشاره کردم که احتمالا قصد خرید این تجهیزات را داشتند ولی به دلیل وقوع انقلاب اسلامی میسر نشد که شما لطف فرموده و توضیح کامل دادید که در حقیقت قصد خرید آنها را داشتند ولی دولت وقت آمریکا از واگذاری آن به ایران خودداری کرد.

بهرحال کمبود این تجهیزات در زمان جنگ خسارات اقتصادی زیادی بر جای گذاشت حالا سئوال من این است که آیا بعد از جنگ ارتش به دنبال رفع این کمبودها بوده؟ آیا در زمان صلح چقدر بازسازی و نوسازی و خرید تسلیحات اهمیت داده شده؟ آیا پروژه " خودکفایی " در بازسازی و نوسازی ارتش موفق بوده؟ آیا پروژه " خودکفایی " و ورود ارتش به برخی مسائل اقتصادی در رفاه افسران و درجه داران و ... تأثیری داشته؟آیا در خرید تسلیحات صرفا مسائل اقتصادی رعایت می شود یا کیفیت تسلیحات مورد نظر است؟

یادم است در انجمن قبلی جناب سرهنگ ملایری یک مقاله بسیار آموزنده و علمی درباره رابطه اقتصاد و ارتش نوشته بودند که بسیار جالب بود چکیده مطالب ایشان این بود که(امیدوارم درست بگم):

یکی از ارکان اقتصاد قوی در یک کشور قدرت ارتش آن کشور است یعنی هرچه ارتش قویتر و کارآمدتر باشد امنیت اقتصادی هم بیشتر خواهد بود و باعث میشود که سرمایه گذاران با رغبت بیشتری در کشور سرمایه گذاری کنند چون هرچه ارتش قویتر باشد امنیت هم بیشتر و بهتر برقرار خواهد بود و هرچه امنیت بهتر باشد سرمایه گذاران نیز بیشتر و با خیال راحت تر سرمایه گذاری خواهند نمود.

14 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

اگه یه خلبان امریکایی شش ماه در شرایط جنگی بسر ببره ، بهترین زندگی را براش فراهم میکنند تا هیچگونه مشکل معیشتی براش بوجود نیاد در حالیکه خلبانان زمان جنگ ما که بازنشسته شدند یک خانه برای سکونت نداشتند و اجبارا مستاجر میشدند و این مشکل در اکثر قریب به اتفاق نیروهای نظامی ما وجود دارد .آنوقت این نیرو با چه پشتوانه ای جان خود را درجنگ بخطر بیاندازد؟به پلیس میگیم رشوه نگیر در صورتیکه از وضع زندگیش خبر ندارند و .... مگه میشه با این حقوقهای کارگرافغانی (ببخشید)در تهران و یا شهرستان زندگی کرد؟ سرهنگ مملکت باید بعد از ساعات کاری بره مسافرکشی واقعا از ماست که برماست

در ادامه فرمایش شما بگویم که سال پیش نیروی هوائی امریکا مبلغ 225 هزار دلار به عنوان پاداش حقوقی اضافه به خلبان های جنگنده شکاری پیشنهاد کرد که در صورت ادامه خدمتشان و تمدید قرارداد در ارتش این مبلغ را دریافت کنند:

http://www.airforcetimes.com/article/20131114/BENEFITS02/311140038/Pilots-pass-up-225-000-bonuses

http://www.airforcetimes.com/article/20131122/BENEFITS/311220011/More-pilots-than-thought-collecting-225-000-bonuses

مبلغ 125 هزار دلار هم به خلبان های غیر شکاری پیشنهاد شده بود.

---------

در ادامه صحبت جناب کاپیتان و جناب سرهنگ این جمله وزیر دفاع سابق امریکا آقای رامسفلد در سال ٢٠٠٤ یادم آمد که گفته بود:

"As you know, you go to war with the army you have, not the army you might want or wish to have at a later time"

معنیش هم اینه:

از آنجائی که میدانید شما با ارتشی که در دست دارید به جنگ میروید نه با ارتشی که دلتان میخواهد داشته باشید و نه ارتشی که آرزو میکنید که بعدا داشته باشید.

---———————

هرچند بعضی چیزها واقعا هنوز هم گنگه، اما مطمئن باشید در صورت خرید گسترده GBU8/20، و خاصه AGM-62 تلفات فانتومهای ما در هر جنگی، شوروی یا هر کس دیگه 70-80 درصد کاهش پیدا می کرد. در اون سالها آپشن موشک پنگوئن رو داشتیم برای خرید که قابل دسترسی هم بود، موشک RBS-04 که واقعا کم از اگزوسه نداره در تمام جنگ وجود داشت.

قربونت AGM-62 که از AGM-65 هم قدیمی تر هست.
12 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

اگه یه خلبان امریکایی شش ماه در شرایط جنگی بسر ببره ، بهترین زندگی را براش فراهم میکنند تا هیچگونه مشکل معیشتی براش بوجود نیاد در حالیکه خلبانان زمان جنگ ما که بازنشسته شدند یک خانه برای سکونت نداشتند و اجبارا مستاجر میشدند و این مشکل در اکثر قریب به اتفاق نیروهای نظامی ما وجود دارد .آنوقت این نیرو با چه پشتوانه ای جان خود را درجنگ بخطر بیاندازد؟به پلیس میگیم رشوه نگیر در صورتیکه از وضع زندگیش خبر ندارند و .... مگه میشه با این حقوقهای کارگرافغانی (ببخشید)در تهران و یا شهرستان زندگی کرد؟ سرهنگ مملکت باید بعد از ساعات کاری بره مسافرکشی واقعا از ماست که برماست

 

یک نکته به مطلب شما اضافه کنم

 

خاطرم هست در نمایشکاه هوایی راهیان نور سال 88 یکی از خلبانان پیشکسوت تامکت که به دلایلی بعد از انقلاب بازخرید شده بودند در رمپ پرواز حضور پیدا کردند ظاهرا ( متاسفانه ان زمان در پایگاه نبودم و از دوستان این مطالب را شنیدم ) حین بازدید به دلیل رعایت مسائل حفاظتی با ممانعت رو به رو شده بودند ( البته ان زمان ایشان خودشان را معرفی نکرده بودند) بعد از ممانعت عصبانی شده و مطالبی را بیان کردند فرماندهی وقت پایگاه - امیر یعقوبی - وقتی از موضوع اطلاع یافتند دستور دادند که هیچ منعی برای بازدید ایشان از نمایشگاه نباشد و مقدمات اسکان ایشان در مهمانسرا پایگاه فراهم شود

دوستان ذکر می کردند که این بزرگوار هنگام نمایش پروازی به شدت متاثر می شدند - سرانجام روز سوم در رمپ پرواز دچار حمله قلبی شده و درحین انتقال به بیمارستان جان باختند

 

ان طور که فرماندهی بعدها بیان کردند ایشان در تهران مستاجر بوده و وضع مالی خوبی هم نداشتند....

18 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب سرهنگ مازندرانی بزرگوار بسیار ممنون از توضیحات کامل شما اتفاقا منهم بهمین نکته اشاره کردم که احتمالا قصد خرید این تجهیزات را داشتند ولی به دلیل وقوع انقلاب اسلامی میسر نشد که شما لطف فرموده و توضیح کامل دادید که در حقیقت قصد خرید آنها را داشتند ولی دولت وقت آمریکا از واگذاری آن به ایران خودداری کرد.

بهرحال کمبود این تجهیزات در زمان جنگ خسارات اقتصادی زیادی بر جای گذاشت حالا سئوال من این است که آیا بعد از جنگ ارتش به دنبال رفع این کمبودها بوده؟ آیا در زمان صلح چقدر بازسازی و نوسازی و خرید تسلیحات اهمیت داده شده؟ آیا پروژه " خودکفایی " در بازسازی و نوسازی ارتش موفق بوده؟ آیا پروژه " خودکفایی " و ورود ارتش به برخی مسائل اقتصادی در رفاه افسران و درجه داران و ... تأثیری داشته؟آیا در خرید تسلیحات صرفا مسائل اقتصادی رعایت می شود یا کیفیت تسلیحات مورد نظر است؟

یادم است در انجمن قبلی جناب سرهنگ ملایری یک مقاله بسیار آموزنده و علمی درباره رابطه اقتصاد و ارتش نوشته بودند که بسیار جالب بود چکیده مطالب ایشان این بود که(امیدوارم درست بگم):

یکی از ارکان اقتصاد قوی در یک کشور قدرت ارتش آن کشور است یعنی هرچه ارتش قویتر و کارآمدتر باشد امنیت اقتصادی هم بیشتر خواهد بود و باعث میشود که سرمایه گذاران با رغبت بیشتری در کشور سرمایه گذاری کنند چون هرچه ارتش قویتر باشد امنیت هم بیشتر و بهتر برقرار خواهد بود و هرچه امنیت بهتر باشد سرمایه گذاران نیز بیشتر و با خیال راحت تر سرمایه گذاری خواهند نمود.

 

 

با عرض سلام و ارادت خدمت دوست گرامی جناب Tiger Shark عزیز،

 

دوست عزیزم، مطالبی که بعرض شما رسید واقعیاتی است که وجود داشته و نه بنده و نه هیچ فرد دیگری در مقام دفاع مطلق ازعملکرد گذشتگان نبوده و نیست، اما این موضوع هم که ما بعد از گذشت سی و اندی سال و بعنوان متکلم وحده و بدون دادن حق دفاع به طرف مقابل، بیایم و لیست عمده جنگ افزارها و سلاحهای شناخته شده و امتحان پس داده این چندین سال گذشته اعم از شرقی و غربی را لیست کنیم و بعد هم ادعا نمائیم که گذشتگان ما بدلائل عمدی و یا غیر عمدی گوناگون از جمله عدم آگاهی و آشنائی با آخرین تکنولوژیهای روز آن زمان با عدم خریداری و انبار کردن اینگونه اقلام به ما خیانت نمودند و یا بعمد باعث این شدند که ما در جنگ با عراق تلفات بیشتری بدهیم را هم به طور مطلق نمی توان قبول نمود زیرا هیچ یک از ما از شرایط دقیق و پشت پرده اقتصادی، سیاسی و ارتباطات بین المللی کشور در زمان مورد نظر بطور کامل مطلع نمی باشیم، همینطور که در حال حاضر و هنوز چند سالی از جنگ نگذشته بوضوح خریدهای تسلیحاتی دوران پس از انقلاب و دوران جنگ و پس از جنگ را هم به زیر سئوال می بریم، در صورتیکه انجام هر یک از این خریدها در زمان خود و در آن شرایط جنگی و تحریمهای گسترده تسلیحاتی، احتمالا" هم بهتر از این امکان پذیر نبوده، و باید مطمئن باشیم که حتی هیچیک ازهمان بظاهر اندک دوستانمان هم حاضر به همکاری بیش از این نبودند، هر چند که هزینه های چندین و چند برابر ارزش واقعی اینگونه تجهیزات را بطرق مختلف از ما دریافت نمودند.

 

اما در رابطه با سئوال اخیر جنابعالی، بصورتی کاملا" واضح و روشن باید به عرض شما برسانم که بحث صرفه اقتصادی همواره در تمامی ادوار در خریدهای تسلیحاتی جزء لاینفک این پروسه بوده و خواهد بود، حال آنکه در چنین اوضاعی این وظیفه مصرف کننده اصلی است که باید با جدیت بدنبال کیفیت بالای اقلام مورد نیاز خود باشد و با هر زبان و منطقی که امکانپذیر است ذیحسابان و مسئولین مالی در اینگونه خریدها را متقاعد نماید که هیچ ارزانی بدون علت و هیچ گرانی بدون حکمت نیست و مطمئنا" تا تائید مصرف کننده نهائی وجود نداشته باشد کسی امکان و اجازه خرید را نباید داشته باشد!!

 

و همینطور در زمینه ورود ارتش به پروژه های "خودکفائی " به جهت بهبود وضعیت اقتصادی و رفاهی پرسنل، می توانم به جرات بعرض شما برسانم که بطور کل این ادعا از پایه نادرست بوده و چنین اتفاقی در سطح ارتش رخ نداده است و اگر در جائی منفعتی نیز بصورت مقطعی وجود داشته تنها این منافع اندک نیز نصیب برخی و یا بخشی از همان دست اندرکاران این قبیل پروژه ها گردیده و ربطی به بقیه پرسنل ارتشی نداشته است.

 

البته در بحث بازسازی و نوسازی تجهیزات ارتش بعد از اتمام جنگ، پروژه های تعریف شده "خودکفائی" در بازسازی ارتش نقش بسیار پر رنگ و موفقی داشته اند، اما متاسفانه در این مسیر هم عموما" واحدهای خودکفائی نیروها با امساک شدید فرماندهان در واگذاری بودجه های مورد نیاز روبرو شدند، ضمن اینکه بهترین شیوه در بهره وری بهینه از امور "خودکفائی" نیروها، همانگونه که بارها توسط استاد عزیزم جناب ملایری تاکید شده، تجمیع این واحدهای خودکفائی در یک سازمان واحد و متمرکز با برنامه ریزی دقیق و حساب شده  می باشد تا ضمن پیشگیری از انجام کارهای موازی و به حدر دادن بودجه های کلان، بخشهای مختلف جامعه نظیر دانشگاه ها و صنایع کشور در هر دو بخش خصوصی و دولتی نیز بدرستی بکار گرفته شوند.

 

 و در انتهای عرایضم باید بعرض شما برسانم که هر ارتش پویا و زنده ای، در هر زمان اعم از دوران جنگ و یا در زمان صلح همواره در پی تجهیز و ترمیم و رفع کمبودها و کاستی های خود در تمامی ابعاد می باشد، اما همانگونه که قبلا" و در بحث پیشین بعرض رسید چنین فرصتی زمانی برای یک ارتش بوجود خواهد آمد، که مسئولین و فرماندهان در راس این ارتش از خود به اندازه کافی مایه گذاشته و تمام قد در برابر ناملایمات و مخالفتها و کم و کسر شدن بودجه های مورد نیاز ایستادگی نمایند، که با توجه به معضلات و مشکلاتی که کشور ما از زمان اتمام جنگ با آن دست به گریبان بوده، متاسفانه این مهم در تمامی ابعاد بطور یکسان و بالسویه صورت نپذیرفته است.

 

با تشکر

Fery8810                                                                                  

19 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

اما در باب فرمایشات دوست گرامی و عزیزم جناب کاپیتان جنت سرشت، که در زمینه خریدهای تسلیحاتی ارتش در پیش از انقلاب مطالبی را عنوان فرمودند باید بعرض برسانم که بدون هر گونه جانب داری و با لحاظ نمودن اصل وجود فساد در برخی از این خریدها، تا آنجائی که مدارک و اسناد موجود گواهی می دهند، در آن دوران مسئولین این امور سعی وافری بر دستیابی به آخرین و به روز ترین سلاحها و مهمات روز جهان داشتند، اما در خیلی از موارد با وجود تمامی فشارها و لابیها، موفق به چنین خریدهائی نگردیدند و با مخالفتهای شدید فروشندگان روبرو گردیدند، از جمله در زمینه خرید موشک های ضد رادار که علیرغم رابطه خوب آمریکائیها با شاه، کنگره با فروش این موشکها به ایران شدیدا" مخالفت نمود

 

 

درود جناب سرهنگ

به نظر شما چرا کنگره آمریکا با فروش جنگنده مخوفی مثل تامکت به ایران موافقت می کند اما زیر بار فروش موشک های ضد رادار و بمب های استحکام شکن نمی رود؟

12 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0