Welcome to رهروان ارتش

از اینکه انجمن ما را برای مطالعه انتخاب کردید از شما متشکریم. 

برای استفاده از امکانات انجمن و برقراری رابطه دوستانه با دیگر اعضا لطفا در انجمن ثبت نام کنید

با تشکر

Sign in to follow this  
Followers 0

نیروهای مسلح ایران دیروز . امروز. فردا

48 posts in this topic

استاد گرامی جناب سرهنگ مازندرانی:

بسیار سپاسگذارم از توضیحات عالی و بی نقص شما، هدف منهم همین بود که این توضیحات از زبان بزرگانی چون شما و جناب سرهنگ ملایری و ... بیان شود. در اینصورت است که بازتاب خوبی دارد و مورد توجه دیگران قرار میگیرد. 

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

درود جناب سرهنگ

به نظر شما چرا کنگره آمریکا با فروش جنگنده مخوفی مثل تامکت به ایران موافقت می کند اما زیر بار فروش موشک های ضد رادار و بمب های استحکام شکن نمی رود؟

 

 

با عرض سلام و ارادت خدمت دوست گرامی جناب Alirezafalcon،

 

دوست گرامی، دلائل رضایت نهائی فروش هواپیماهای اف 14 به ایران از سوی کنگره آمریکا، خود به تنهائی مشمول پارامترهای متعددی است که ذکر تمامی آنان از مجال این مبحث خارج است، اما بطور کلی با توجه به دکترین نیکسون و مسائل و حاشیه هائی که در آن زمان باعث قوت بخشیدن بیشتر به صحت این تز نمود، کنگره آمریکا متقاعد گردید که جهت جلوگیری از نفوذ هواپیماهای شناسائی فاکسبت (میگ 25) شوروی به فضای کشور ایران و پیشگیری از دستیابی روسها به اطلاعات و نحوه فعالیتهای نیروهای آمریکائی و کشورهای هم پیمان وی در خاورمیانه و بالاخص حوزه خلیج فارس و دریای عمان، با این فروش موافقت نمایند، ضمن اینکه وزارت دفاع آمریکا نیز بدلیل هزینه های بالای ساخت این هواپیما از ارائه کمک مالی به کمپانی سازنده خودداری نموده بود و ایران راسا" این وظیفه را بعهده گرفت.

 

اما یکی از دلائل عدم فروش موشکهای ضد رادار به ایران در آن زمان، در وهله اول عدم وجود سخت افزار لازم برای استفاده از این موشکها بود که بهترین نوع آن هواپیماهای اف4 از نوع جی بود که در آن دوران تنها استفاده کننده آن خود آمریکا و انگلیس بودند، ضمن اینکه با مقایسه توان هوائی ایران با کشورهای هدف در آن مقطع، آمریکایئها هنوز توان کشورهای همجوار را بعنوان تهدیدی جدی برای ایران فرض نمی نمودند و لذا پاسخ مثبتی به درخواستهای ایران تا آن زمان داده نشده بود، اما در زمینه بمب های سنگر شکن مورد نظر جنابعالی هم باید بعرض برسانم که نمونه هائی فعلی اینگونه بمب ها در آن دوران تحت طراحی و بررسی های اولیه و ساخت بودند و نیروی هوائی ایران در آن دوران تقریبا" از تمامی انواع بمب های موجود در سازمان رزمی نیروی هوائی آمریکا بهره مند بود.

 

با تشکر

fery8810

17 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

تا اینجا که به شخصه از مطالب و نظر دوستان عزیز استفاده کردم و لذت بردم اومیدوارم بحث های داغ از این گونه مباحث بیشتر بشه در انجمن.از مغز استخون نترسیدن مرتضی و خاطره جناب تایگر و ..

ایا اصلا در زمان کنونی وطن عزیزم پاره تنم حاشیه امنیت داره همین العان از کشور حاشیه دریای پارس بگیر تا غرب و شرق هی تحدید میکن (حالا فقط حرف باشه منظور).ولی چرا اخه چرا ما ترس رو تا مغز استخون نچشیدیم اخه خدا باید حتما اتفاقی مثل جنگ 8 ساله اتفاق بیوفته و مدیران به فکر چه کنیم چه نکنیم بیوفتند(صد البته دارن زحمت می کشن ولی...) خجالت می کشم وقتی پسرم یا نوه من سال های پیری ازم بپرسن اونها بد کردن تو چه کردی !زیادی احساسی شد جونیم و پر از احساس...

9 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

خیلی از کشورهای بزرگ و کوچک مثل استرالیا، کانادا، اسراییل، ایرلند، فنلاند، ژاپن و حتی کشورهای کوچکتری مثل پاناما و جاماییکا طی دهه های اخیر سعی کردن که نیروهای مسلح خود را در قالب یک سیستم واحد defense force سازماندهی کرده و فرماندهی و C2 را جمع و جور کرده و بقولی انرا streamline کرده تا هم مخارج پایین بیاید و هم هماهنگی بیشتری بین نیروهای مسلح بوجود بیاید. مسلما با وجود سپاه و بسیج و اراده خاص سیاسی موجود در کشور ما این یگانه کردن نیروهای نظامی زیاد امری امکان پذیر نیست اما موردی بود که به نظرم رسید ارائه کنم.

 

C2 = Command and Control

11 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

با وضعیت موجود هم ادغام و هم انحلال یکی ، قطعا" امکان پذیر نیست ، باید بفکر راه چاره دیگری بود !

مطالبی که به ذهن بنده میرسه:

ابتدا تعیین استراتژی (راهبرد) سازمانی نیروهای مسلح ، اینکه کجا هستیم و به کجا می خواهیم برسیم (چی هستیم و چی می خواهیم بشویم)

(اولین مشکل در تدوین استراتژی اینست که ارزیابی واقع بینانه از توان موجود و آنچه هستیم نداریم ، متأسفانه .......... یعنی باید سازمان را باد نشده و آنچه که هست بدون اغراق و بزرگنمایی ببینیم)

سپس برنامه های بلند مدت ، میان مدت و کوتاه مدت می بایست تدوین شوند

و بعد مراحل اجرا و هدایت و نظارت و بازخورد

که هر کدام مباحث و مطالب مختلفی را می طلبد

*****************************************************************************************

تا اینجا مربوط بود به کلیات و کلان نگری

میتوان در مورد جزئیات هم بحث نمود ،

بعنوان مثال بنده در بدو پوشیدن لباس مقدس سربازی و با نگاه انتقادی که داشتم ، ایده هایی به ذهنم خطور میکرد که با پیگیری های زیاد برخی از اونها به نتیجه هم رسید ، هر چند موردی و جزئی هستند اما شاید گفتنش خالی از لطف نباشه :

 

ــ انتقال صبحگاه مشترک از روز دوشنبه به شنبه : شاید باورتون نشه اما اولین سوالی که برام پیش اومد این بود که چرا صبحگاه مشترک روزهای دوشنبه برگزار میشه !! از هر کسی هم که پرسیدم نمیدونست چرا !! با ارسال نامه ای موضوع را به اطلاع مسئولین رسوندم و دلایل خودم را عنوان کردم به شش ماه نکشید آیین نامه ای ابلاغ شد که روز شنبه مراسم انجام شود !

ــ ایجاد دفتر ثبت تجربیات : دفتری در گردان ایجاد کردم تا پرسنل تجربیات عملیاتی خود را در اون درج کنند ، به سرعت به گوش ستاد نشینان در نیرو رسید و بلافاصله ابلاغ شد تا در سطح نیرو و در تمامی گردان های عملیاتی اجرا شود !

ــ انجام ورزش های تخصصی برای پرسنل : که ضمن استقبال از طرح ، لوازم و البسه مورد نیاز تهیه و در اختیار گذاشته شد

ــ ساخت شبیه ساز (سیمیلاتور) برای انواع سامانه ها برای آموزش و تمرین : که ضمن موافقت ابزار لازم در اختیار قرار گرفت و بیشتر از روی داغی قطعات معیوب برای ساخت اقدام شد برای اینکار که کمترین هزینه را هم داشت

ــ تهیه چک لیست برای انواع سامانه ها و دستگاه های مورد استفاده برای انجام نوبه ای تعمیرات و سرویس و نگهداری بهتر و مناسب تر انواع تجهیزات موجود

ــ تألیف و طراحی کتب دیجیتال و الکترونیکی (E-Book) برای آموزش راحت تر و با کیفیت تر نیروها

ــ تجهیز قسمت تربیت و آموزش هر یگان به انواع و اقسام وسایل آموزشی و کمک آموزشی با نیت ارتقای کیفی و کمی سطح آموزش در نیرو

ــ پیشنهاد اجرای مراسم مشق سامانه : در بازدید مقامات پرسنل هر سامانه در کنار دستگاه خود به صف قرار گرفته ، مافوقشان (افسر شیقت سامانه) ضمن اعلام وضعیت و کیفیت و شرایط عملیاتی بودن سامانه ، وضعیت آمادگی نیروها و سامانه و درصد سطح خطر منطقه را به عرض میرساند و در صورت صلاحدید مقام بازدیدکننده هر یک از پرسنل ضمن معرفی خود مسئولیتش در سامانه را هم عنوان مینماید و چنانچه از وی سوالاتی شد می بایست پاسخگو باشد

که برای اجرای دقیقتر و بهتر این مراسم ، خودمون آنرا با دقت اجرا و با دو دوربین فیلمبرداری کردیم و به ستاد ارسال کردیم و بر اساس اون استانداری تعریف و برای کلیه یگانها جهت اجرا ارسال گردید

ــ برگزاری کنفرانس های تخصصی ماهانه : طبق این طرح هر گردان موظف میشد در مورد تخصص های موجود در اون گردان برای کلیه پرسنل اون گروه (تیپ) پدافندی ، کنفرانسی برگزار نموده و تا آنجا که امکان داشت با ارئه پاورپونت و پخش فیلم و اسلاید در مورد چگونگی عملیات ها و تمرینات و رزمایش ها توضیح دهد تا اطلاعات سایرین هم بروز باشد و دید بهتری نسبت به وظایف سایر بخشها پیدا نمایند

ــ آموزش های سایر تخصص ها : هر نیروی تخصصی موظف باشد دوره آموزشی یک یا چند تخصص دیگر را هم ببیند (مولتی تایپ شود) ، اینکار هر چند هزینه آموزش را بالا میبرد اما از طرفی دست طراح عملیات و فرماندهان گردان را برای انتخاب نفرات و مأموریتها و ... بازتر میکرد و محاسن بسیاری دارد

ــ برگزاری دوره های آموزشی فصلی عمومی : مانند تمرین اطفای حریق و امداد و نجات (کمک های اولیه) ، تیراندازی با اسلحه انفرادی و ... که البته حضرات ع.س دوره های بصیرت افزایی (یک هفته اعزام به قم و مشهد) را هم به اون افزودند و بجای اطفای حریق جایگزین نمودند !!

ــ ...

 

 

و بسیاری طرح های دیگر که یا مصوب نشد یا عقیم ماند و یا برخی حضرات خواستند بنام خویش بزنند که با عدم توفیق مواجه گردیدند !!

 

البته همین طرح های فوق هم چند درجه تشویقی و چندین سال ارشدیت و چندین ماه حقوق تشویقی به عنوان پاداش و ...... داشت اما نه برای بنده !!

از حق نگذریم یک بار تشویق شدم و در صبحگاه مشترک در سراسر نیرو اسمم برده شد و مبلغ پانصد هزار ریال وجه رایج مملکت به اضافه دو روز تشویقی نصیبم شد که غیر از اینکه موجبات حسادت و دشمنی عده ای را فراهم آورد هیچ سودی به حال اینجانب نداشت !!

البته بنده هم بدنبال سود و گرفتن تشویقی نبودم ولی اینکه یک عده احساس زرنگی نموده و موفقیت ها و تلاش های دیگران را بنام خود میزدند ، احساس چندان خوشایندی نیست !

14 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب AH-1،

جمع بندی حرفهای شما رو میشه در داشتن رسانه های خوب  و اندیشه کده های خوب خلاصه کرد، امروز خلبانهای نیروی هوایی امریکا جزو نظریه پردازان تینک تانک ها و ادیتورها و ادیتور این چیف های بزرگترین نشریات دنیا هستند و این نشریات موفق هستند چون اینها می دونن از چی باید حرف بزنن.

وقتی این افراد در کنار بیان تجربه های هیجان انگیز و جذب کننده، انتقادات منطقی می کنن یا با گردآوری ایده هایی که توی نیروهای دیگه در دنیا انجام شده یا حتی با الهام گیری از تاریخ باستان مواردی رو طرح می کنن، دیگه دغدغه پرسنل شاغل نیروهای مسلح این چیزهای پیش پا افتاده نخواهد بود. اونها وقت خواهند داشت، به توزیع مناسب تجهیزات، آموزش، بررسی تهدید با استفاده از اطلاعات سرویسها و ابداع تاکتیک ها و تکنیک های مدرن بپردازند که سرنوشت نبردها رو تغییر میدن.

10 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

 

 

 آیا پروژه " خودکفایی " و ورود ارتش به برخی مسائل اقتصادی در رفاه افسران و درجه داران و ... تأثیری داشته؟

 

کاپتان جنت سرشت عزیز

در واقع اسم آن طرح منحوس خودگردانی بود

پاسخ شما منفی است چونکه نظامی ها از نظر جسمی و روحی شدیدا تحلیل رفتند و موجب از میان رفتن ادوات و تجهیزات و بیت المال شد. بودجه برای خرید کاغذ a4 نبود لذا درب انبار بایگانی راکد مربوط به قبل از انقلاب را باز کرده و بخشنامه های قدیمی را به امور ادارای یگانها تحویل دادند تا از پشت آنها استفاده کنند. دفتردار هر برگ را نصف و پشت آن تایپ میکرد . برای تقاضای مرخصی استحقاقی نیم برگ از او میگرفتیم اما قبل از نوشتن تقاضا اول پشت آن را میخواندیم . مثلا توبیخ فلان مهناوی به دلیل فلان کار در دستور صبحگاه یا تشویق فلانی... خلاصه بستگی داشت نیمه بالایی صفحه به آدم برسد یا پایینی...با ناو لجستیکی کارگر افقانی جابجا میکردیم از بندر لنگه تا کیش 2000 تومن یک ساندیس و تی تاپ هم به هر نفر اشانتیون میدادیم که تشویق شود بجای کشتیرانی والفجر از ناوهای ما استفاده کند.(بد مصب 20 سال گذشته. از فکرمون در نمیاد)

در یک رقابت کاملا سالم شرکت والفجر نوشابه پپسی و شانی به مسافرانش داد ما ورشکست شدیم.  

20 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب آرتميس عزيز من از اين كاغذ ها يك خاطره دارم ، يك بار كه مريض شده بودم ( دوران دبيرستان) رفتم درمانگاه قصرفيروزه ١ ( اون موقع اونجا زندگي مي كرديم ) دكتر برام مرخصي استعلاجي نوشت پشت يك دونه از همون برگه ها اندازه اش هم فكر كنم ٦ سانتي متر در ٤ سانتي متر بود . خلاصه پس فرداش رفتيم مدرسه و برگه گواهي رو دادم به ناظممون ، ايشون هم تا چشمش به اون برگه افتاد يك دونه سيلي محكم زد توي گوش ما و گفت مرتيكه خر يهيويي مي گفتي پشت بليط اتوبوس واحد برات گواهي مي نوشت ديگه !!! آقا ما رو ميگي :|

20 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

متأسفانه این " طرح خود گردانی " نه تنها در ارتش بلکه در سایر سازمانها و ارگانها نیز اصلا موفق نبود بعنوان مثال " طرح خود گردانی بیمارستانها و مراکز درمانی دولتی " باعث گرانی بیش از حد خدمات پزشکی شد و دیگه تنها امید اقشار ضعیف که همانا درمان رایگان در مراکز درمانی دولتی بود هم از بین رفت و در ادامه معضل زیر میزی گرفتن پزشکان نیز حاصل همین طرح خود گردانی بود منتها نمیدونم چرا هنوز هم اصرار به ادامه این طرح ورشکسته دارن؟ الله اعلم !!!!!!!!!!!!

17 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

یک کار بسیار ارزنده که در تمام سطوح فرماندهی نیروهای مسلح امریکا انجام میشه و بر ان تاکید میشه (تا جایی که انجام دادن ان باعث ارتقا درجه و پیشرفت هم میگردد) ایجاد فهرست کتاب Commander's Reading List برای پرسنل هست تا با خواندن این کتابها هم از لحاظ فهم و درک اجتماعی و تاریخی پرسنل پیشرفت کنند و هم از لحاظ پر شدن اوقات فراغت انها با مطالعه و انجام کار ذهنی.

البته سلسله مراتب در امریکا با ایران تفاوت داره، مثلا رییس ستاد مشترک هیچ گونه قدرتی از لحاظ دستور دادن نداره و معاونتهای ایشان هم به همچنین. اما هر رییس ستادی و هر معاون مربوطه ایشان این فهرست پیشنهادی را دارند و من دوستی داشتم که گروهبان تفنگدار امریکایی بود و بعد از ۴ سال خدمت میخواست با درجه گروهبانیکمی به خدمت خود اتمام دهد. فرمانده ایشان شرط ارتقا ایشان به ان درجه را خواندن تمام کتابهای مربوط به درجه ایشان در ان لیست منوط دانست و دوست من هم بعد از خواندن کتابها و نوشتن خلاصه ای از هر کتاب درجه اش را گرفت و خدمت را باتمام رساند.

 

این هم معروفترین لیست از این دست که مربوط به تفنگداران دریایی میشود.

 

http://www.mccs-sc.com/lifelong/docs/readinglist.pdf

 

http://home.comcast.net/~antaylor1/usmccommandant.html

 

این هم لیست نیروی زمینی:

 

http://home.comcast.net/~antaylor1/armylist.html

 

http://www.history.army.mil/html/books/105/105-1-1

 

این هم لیست نیروی هوایی که علاوه بر کتاب، فیلم سینمایی و اثار موسیقی و هنری هم در ان ارايه شده و به نظر من یکی از بهترین هاست (کلا نیروی هوایی امریکا یکی از با کلاس ترین و حرفه ای ترین نیروهای مسلح دنیاست و شانه ان به شانه نیروهوایی خودمان هم خورده بود):

 

http://static.dma.mil/usaf/csafreadinglist

 

نیروی دریایی امریکا:

 

http://navyreading.dodlive.mil

 

این فهرست هر سال تجدید نظر شده و عناوینی به ان اضافه میشود. هر درجه ای بخش مخصوص خود را در هر فهرست دارد و انتظار نمیره که گروهبان کتابهای افسران ارشد را مطالعه نماید و بالعکس.

 

این هم ایده ای هست که شاید بشه در ارتش جا انداخت، اگر چه که وقتی ارتشی وقت نداره و باید دنبال امرار معاش باشه توقع مطالعه کردن انتظار زیادیه.

16 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

بنده ایده ای دارم 

 

مثلا نوهد هر دوره یک پیچ مخصوص به خود را دارد

 

دوره رهایی گروگان دوره چتر بازی دوره چریک و....... هزار پچ بیمورد که چهره لباس مقدس نوهدی ها رو کمی خراب میکنه

 

و در نظر داشته باشید این دوره ها مخصوص نوهد هست

 

میتونن تکاوران نوهد رو درجه بندی بکنن و در هر مرحله چند دوره ارائه بدن هرچندتا از این دوره ها رو در یک پچ و درجه خلاصه کنن

 

مثلا درجه x یعنی تکاور دوره های abcd رو دیده

 

نه اینکه روی لباسش 50 پچ بچسبونه!!

12 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

بنده ایده ای دارم

مثلا نوهد هر دوره یک پیچ مخصوص به خود را دارد

دوره رهایی گروگان دوره چتر بازی دوره چریک و....... هزار پچ بیمورد که چهره لباس مقدس نوهدی ها رو کمی خراب میکنه

و در نظر داشته باشید این دوره ها مخصوص نوهد هست

میتونن تکاوران نوهد رو درجه بندی بکنن و در هر مرحله چند دوره ارائه بدن هرچندتا از این دوره ها رو در یک پچ و درجه خلاصه کنن

مثلا درجه x یعنی تکاور دوره های abcd رو دیده

نه اینکه روی لباسش 50 پچ بچسبونه!!

این داستان به نیروی انتظامی هم سرایت کرده بود. یادم میاد یک زمانی برای آنان پچ جودو میزدند که یعنی پلیس مربوطه دوره جودو را گذرانده!! یک راه حل برای شما میلاد جان اینه که پلیسهای آمریکا یا نظامیان از Ribbon برروی سینه استفاده می کنند که ابعاد آن حدوداً 1cm X 4cm میباشد که با کدهای رنگی مشخص گردیده و بیانگر حضور آن شخص در وافعه ای یا عملیاتی میباشد. حالا میشود آنرا به دوره های مورد نظر شما تعمیم داد.

شاید خیلی کلیشه ای باشد ولی اگر کار را به کاردان متعهد میهن پرست بسپاریم قسمت اعظم این مسائل حل نمیشود؟ یا ناکاردان مفروض است و باید دنبال راه حل با این فرض باشیم؟ اصلاً با این فرض راه حل امکان پذبر هست؟ :omg:

10 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

۶ ماه قبل از پیروزی انقلاب:

 

dm-021L.jpg

9 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

نظرتون راجع به زدن یه علامتی پچی مچی چیزی میزی روی لباس بازنشسته های ارتشی که لا اقل مشخص بشه این بنده خدا روزی روزگاری می رزمیده  چیه ؟ چطوری میشه این مسئله رو تو مملکت جا انداخت ؟ چون متاسفانه رفتاراجتماعی ما ایرانیان با هم افتضاحه . بدون اینکه بفهمیم طرف مقابلمون چه شخصیتی داره بهش توهین میکنیم در حالی که ممکنه طرف یه زمانی مثلا استاد دانشگاه بوده . چند سال پیش رفتم کوه صفه قدمی بزنم . چیر مردی کهنسال رو دیدم با فلاکت سر بالایی رو طی می کرد . چند جوان علاف روی صخره ای نشسته بودند و این پیر مرد رو صدا زدند و این بنده خدا رفت پیششون . یکی از جوونها روی کرد به پیر مرد و گفت پیری یه کمی برای ما برقص . من دست پیر مرد رو گرفتم و از اونجا دورش کردم و برگشتم و با ترس و لرز شروع کردم به نصیحت کردنشون که البته اولش مسخره می کردند اما بعد یواش یواش رام شدند و اظهار ندامت کردند . بهر حال حالا که ما ایرانیان اینقدر بد خلق و بد اخلاق شده ایم ششاید بهتر باشد یه نشانه ای د اشته باشیم . شاید خجالت بکشند شاید .

12 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

با سلام خدمت تمامی عزیزان الخصوص تیمسار ملایری عزیز والا نسبت به توضیح شما در ولایت غربت و ولایت کفر همچون چیزی که شمامی فرماید وجود دارد وبا زدن بک پچ فلزی ویا گذاشتن کلاه با ارم و مقام ویگان خدمتی فبلی  شخص مورد نظر ویا تی شرت مشخص می شود که ایشان دارای چه مقامی بوده ودر چه رسته ای خدمت نموده ویا در کدام جنگ شرکت کرده .این در مورد ما  اتش نشانها هم صدق می کنه ما یا تی شرت ویا کلاه ویا کاپشن بتن می کنیم که نشان دهنده اهمیت شغلی بوده و اگر هم دوره های کمکهای اولیه را دیده باشیم بر روی لباسمان نسب شده ولی خوب حودمان زیاد زاغب به این کار به خاطر دردسرهایش نیستیم و در اروپا هم ما می بایستی بر روی ماشینها یمان ارم وعلاعم اتش نشانی وکمکهای اولیه را نصی می کردیم وداشتن کمکهای اولیه  را خوب دقیقا همچون کارهای را هم می شود در ایران انجام داد مثلا الان بزرگان نیروی دریایی که این همه افتخار افریدن را دعوت می کنند یکی با کت شلوار مشکی ان دیگری با طوسی وووووخوب این عزیزان جزوی از تاریخ ونیروی دریایی هستند چرا نبایستی مثلا شلور سیاه کت کرم یا سقید همراه با یک کلاه بیسبال با ارم وشکل ان کشتی مربوط همراه بامدال یا همان درجه کوچک ار نوع فلزی بر روی یقیه لباس ویا اصلا یک تی شرت  دعوت بعمل بیاورند که هم اون مشخص باشه از دیگران هم هر زمان که به یگان یا سازمان مربوطه ویا بیمارستان همان سازمان مراجعه می کمنند اون اش خور وظیفه ویا انونیروی سازمانی بفهمد که با کی وچه درجه ای وپیشکسوتی برخورد می کند  ودیگر یگانها هم همین طور مثل هوانیروز ونیروی هوایی وزمین یپلیس وعیره هر کدام با یک نوع کت ورنگ شلوار متفاوت وکلاه رنگ متزاد تا هم از یکدیگر تفکیک شوند وهم مخاطب بداند با چه شخص ارگانی هم کلام است .اینها فرق ماست با کشورهای ولاد کفر که همین چیزهای کوچک باعث مسائل بزرگ می شود .من برای یک کار دواطلبانه فقط 10 تا 12 تی شرت با  رنگهای مختلف بزور دریافت می کنم دیگه بقیه اش بماند . ارادتمند 

8 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now
Sign in to follow this  
Followers 0