Welcome to رهروان ارتش

از اینکه انجمن ما را برای مطالعه انتخاب کردید از شما متشکریم. 

برای استفاده از امکانات انجمن و برقراری رابطه دوستانه با دیگر اعضا لطفا در انجمن ثبت نام کنید

با تشکر

گزارشی کوتاه از عملکرد موشک ضدسطحی AS-12، نصب شده بر روی بالگردهای AB-212 نیروی دریایی ارتش ج.ا.ا

17 posts in this topic

قسمت اول - پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی





01_ed682.jpg




مقدمه

هوادریای ارتش ج.ا.ا، پیش از پیروزی انقلاب اسلامی به سه نمونه بالگرد دریایی مجهز شده بود.
بالگردهای AB212 به منظور انجام عملیات ترابری سبک و ضدسطحی توسط موشکهای AS-12
بالگردهای SH3D به منظور انجام عملیات ترابری، تجسس و نجات (SAR) و ضدزیرسطحی مجهز به تجهیزات کشف و نابودی زیرسطحی ها
و بالگردهای RH53D به منظور انجام عملیات ترابری سنگین و مین روبی با دستگاه های مین روب مارک 105

در این مقاله، مستند به گزارشها و اسناد موجود در آرشیو دفاع مقدس نداجا، عملکرد موشک های AS-12 نصب شده برروی بالگردهای ضدسطحی، در چند ماهه نخست جنگ تحمیلی مورد بررسی کوتاه قرار میگیرد.

پیش از پیروزی انقلاب اسلامی تعداد قابل توجهی از موشکهای AS-12 به خدمت نیروی دریایی ایران درمیاید و مسئولان و فرماندهان نظامی حساب ویژه ای روی عملکرد این موشکها در انهدام اهداف کوچک دریایی اعم از قایقهای گشتی، و ناوچه های ساحلی،  باز می کنند.
تمریناتی هم چه توسط پرسنل زمینی و خدمه فنی جهت نصب و تست موشکها و چه توسط خلبانان بمنظور هدفگیری و پرتاب انجام شده بود اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و وقوع ماجراها و شرایطی که نیازی به ذکر نیست، سطح آمادگی تجهیزات و پرسنل به شدت کاهش پیدا میکند. بطوریکه در گزارش ایستگاه یکم هوادریا (بوشهر) مطابق سند شماره 590126040، مورخ 26 فروردین 59 آمده است:

«آمادگی بالگردهای ضدسطحی AB-212 بدین صورت است که در حال حاضر تعداد 2 فروند از این نوع بالگردها جهت پرتاب موشک AS-12 آماده بوده و دو فروند دیگر نیز در حال انجام اقدامات لازم و کسب آمادگی می باشند. ضمنا 4 فروند دیگر از این نوع جهت انجام عملیات هلی برن در خط پرواز مستقر هستند و این نوع بالگرد قادر است 8 نفر را در مسافت نزدیک و 6 نفر را در مسافت دور با تجهیزات کامل جابجا نماید. در ضمن موشکهای AS-12 فقط در شرایط جوی مناسب و دید خوب قابل پرتاب می باشند.»

در این گزارش اشکالاتی به شرح زیر در کاربرد و کارایی این موشکها (درعملیات مشترک با ناوها و ناوچه های نداجا بویژه ناوشکنهای ببرو پلنگ) قید شده بود که ایستگاه یکم هوادریا درخواست نموده بود که در طرح ریزی های عملیاتی این اشکالات درنظر گرفته شوند.

«1- می بایستی بالگرد در هنگام پرتاب موشک عملا در فاصله حدود 6000 یارد از هدف قرار گیرد که این فاصله برای بالگرد خطرات جدی درپی خواهد داشت.
2- برای پرتاب اولین موشک لازم است که حداقل مدت تقریبی 60 ثانیه از لحظه رویت اکوی بالگرد بر روی صفحه رادار ناو کنترل کننده تا پرتاب موشک بگذرد که زمانی طولانی است.
3- رادارهای موجود در بالگردهای ضدسطحی AB-212 بدون بررسی لازم بر روی این بالگردها نصب شده و فاقد کارایی عملیاتی می باشند و از طرف دیگر در بالگردهای ضدسطحی کاربر رادار در نظر گرفته نشده است.
4- به دلیل سقف کوتاه پروازی بالگرد جهت پرتاب موشک (زیر 500 پا) ناو کنترل کننده جهت هدایت بالگرد به ناچار از رادار سطحی استفاده می نماید که این امر موجب نزدیک شدن ناو کنترل کننده به هدف می گردد.
5- .....  همچنین بالگردهای AB-212 به دلیل نداشتن AFCS قادر به انجام ماموریت در شب بر روی دریا نمی باشند.»




نخستین ماموریت

درپی اطلاعیه ستاد نداجا مبنی بر برگزاری مانور دریایی در منطقه شمال غربی خلیج فارس توسط کشور عراق و تیراندازی حقیقی از تاریخ 30 فروردین 59 الی 4 اردیبهشت 59، کمیسیونی در منطقه دوم دریایی بوشهر تشکیل می شود تا هماهنگی ها لازم را انجام دهد. در پایان این جلسه دستورالعملی صادر و به همه یگانهای نظامی منطقه ابلاغ میشود که در بخش وظایف ایستگاه هوادریا  آمده است.

«1- دو فروند بالگرد AB-212 مجهز به موشک آمادگی عملیاتی در روز را داشته باشند.
2- این بالگردها گشت نزدیک منطقه عملیاتی تحت کنترل ناو سرفرماندهی با توجه به بند 1 وظایف ناوتیپ هفتم را بصورت غیرمنظم به انجام رسانند.
3- بالگردهای یاد شده عملیات رزمی روز را بصورت هم آهنگ شده با ناو سرفرماندهی انجام دهند.»

مشکل عمده بالگردها در این ماموریت، برد کم عملیاتی آنها بود. درواقع بالگردها برای انجام صحیح و کامل ماموریت به نشست و برخاست از ناوشکنهای ببر یا پلنگ که توانایی پذیرش آنها را داشتند، نیازمند بودند؛ که البته به علت نبود فرصت کافی جهت آماده کردن و اعزام ناوشکنهای فوق به بوشهر، ماموریت گشت عمدتا توسط بالگردهای SH انجام شد.




تشکیل نیروی رزمی 421؛ نخستین عملیات رزمی و اولین سانحه

نیمه شب سی شهریور 59، نیروی رزمی 421 بعنوان سرفرماندهی نیروی دریایی در منطقه جنوب با تحت امر گرفتن کلیه یگانهای نداجا در منطقه، به فرماندهی جانشین نداجا، ناخدایکم مصطفی مدنی نژاد در بوشهر تشکیل شد تا کلیه امور رزمی و پشتیبانی نیروی دریایی را در منطقه جنوب مدیریت و هدایت کند.

بعنوان نخستین دستور عملیاتی، به هوادریای بوشهر دستور داده شد در ساعت 5 صبح همانروز تعداد 4 فروند بالگرد ضدسطحی در دو گروه جهت انهدام یکانهای دریایی کشور عراق به دهانه اروند رود اعزام شوند  و پس از درگیری با یکانهای سطحی مذکور و انجام سوخت گیری در ماهشهر، مجددا به بوشهر مراجعت کنند. همچنین به پایگاه ششم بوشهر ابلاغ شد تا دو فروند فانتوم به منظور پشتیبانی از عملیات ضدسطحی و دو فروند دیگر به منظور برقراری پوشش هوایی منطقه آماده استفاده آنی باشند.
همچنین به کلیه شناورهای خودی دستور داده میشود تا از منطقه درگیری دور شده تا شناسایی شناورهای عراقی آسانتر باشد.

هدف اصلی دو فروند ناوچه اوزا که یکی در حوالی بویه 14 به گل نشسته و دیگری در اطراف آن ناوچه در حال گشت و محافظت است، بود. همچنین قرار بود سایر یگانهای شناور عراقی در منطقه نیز در صورت امکان منهدم شوند.

بالگردها اعزام میشوند ولی با توجه به وضعیت جوی و مه گرفتگی منطقه و ناکارآمدی رادار بالگردها که قبلا اشاره شد، موفق به کشف اهداف اصلی نمیشوند و به ناچار به آبادان برمیگردند تا با سوختگیری مجددا به منطقه برگردند.

در راه بازگشت و در 5 مایلی جنوبشرقی آبادان، درساعت 0650، بالگرد شماره 411 دچار سانحه شده، سقوط میکند. که در نیتجه نخستین سانحه هوادریا رقم خورده و منجر به شهادت هر سه سرنشین بالگرد میشود.


اسامی شهدا:

ناخدا سوم خلبان عسگر محتاج (خلبان یکم)
ناوبانیکم خلبان سید مصطفی عزیزی (خلبان دوم)
مهناوی یکم فنی هوایی محمود علی گردکانی (کروچیف)


به دنبال این حادثه نیروی رزمی 421 با درخواست از پایگاه ششم شکاری بوشهر، دو فروند فانتوم مسلح به موشک ضدسطحی ماوریک را جهت انهدام ناوچه ها اعزام میکند که فانتوم ها تنها موفق به شکار یکی از آن ها میشوند.



پایان قسمت اول .....


----------------------------------------------------------------



تقدیم به روح بلند شهدای هوادریا بویژه شهید محتاج

02_48279.jpg

03_44176.jpg

-----------------------------------------------------------------

 

نویسنده حبیب ش

منبع

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

قسمت دوم



پانزده روز نخست جنگ - عملیات های زمینی




04_152c1.jpg





آمادگی برای دفاع

شیپور جنگ دمیده شده بود و درگیری های طرفین بخصوص در اروندرود و خلیج فارس شروع شده بود. اما هنوز جنگ بصورت رسمی آغاز نشده بود.
هرلحظه امکان داشت عراق تهاجم سراسری زمینی، هوایی و دریایی خودش را آغاز کند. از این رو نیروی رزمی 421 و کلیه مناطق و یگانهای تحت امرش در آماده باش کامل برای رویارویی با تهاجم عراق بسر میبردند.

24 ساعت قبل از آغاز رسمی تهاجم سراسری عراق؛ نیروی رزمی 421 تمامی دستورات عملیاتی و هماهنگی لازمه را به یگانها ابلاغ میکند تا آمادگی کامل را برای دفاع و پدافند غیرعامل داشته باشند.

درهمین زمینه دستوری در سه مرحله، به شرح زیر مطابق سند شماره 590639029، به ایستگاه یکم هوادریای بوشهر ابلاغ میشود:

«مرحله یکم:
1- یک فروند بالگرد AB-212 آمادگی یک ساعته پرتاب موشک AS-12 را داشته باشد.
2- بالگردهای آماده مسلح به اسلحه سازمانی در نقاط مناسب مناطق ایستگاه یکم گسترش یابند.
3- یک فروند بالگرد غیرمسلح بعنوان بالگرد گشت روزانه در ساعات نامشخص گشت اطراف جزیره خارک و لوله های نفتی را انجام دهد.
4- بالگردهای غیرآماده به صورت پراکنده در داخل ایستگاه و یا خارج آشیانه ها استقرار داده شده و توسط تورهای استتار پوشانده شوند.
5- عملیات ایستگاه یکم هوادریا نسبت به جایگزین کردن بالگردهای غیرواقعی (ماکت) به جای حقیقی در محل پرواز بالگردها اقدام نماید.

مرحله دوم:
1-  بالگردهای AB-212 مسلح به موشک AS-12 در ایستگاه یکم هوادریا به حالت آماده جهت اجرای مرحله سوم استقرار یابند.
2- حداقل دو فروند بالگرد غیرمسلح AB-212 به عنوان بالگرد تجسس و نجات منظور گردد (درصورت آماده شدن بالگردهای SH3D این ماموریت به آنها واگذار گردد.)

مرحله سوم:
بالگردهای AB-212 با موشکهای AS-12 برابر دستورات صادره بعدی، وارد عمل خواهند شد.

دستورات هماهنگی:
1-  ایستگاه یکم با استفاده از بالگردهای آماده AB-212 نسبت به آموزش و کسب آمادگی خلبانان در پرتاب موشک AS-12 تمرینات لازم را انجام دهند.
2- درصورت امکان از بالگردهای RH53D برای حمل تکاوران دریایی استفاده خواهد شد.»




اتفاق عجیب!

در اولین روز آغاز رسمی جنگ، نقص فنی و ناآمادگی بالگرد و موشک، کار دست هوادریا می دهد.

بامداد یکم مهر 59 گزارش گروهان ژاندرمری بندر دیلم حاکی از آن است که یک فروند بالگرد روز گذشته در این بندر فرود آمده و خلبان آن اظهار میکند که بعلت مشکلات فنی، یک فروند موشک از بالگرد رها شده است! محل موشک شناسایی شده و اقدامات ایمنی لازم بمنظور جلوگیری از حوادث احتمالی انجام پذیرفته است.
پیرو این گزارش از هوادریا خواسته میشود یک تیم متخصص تخریب اعزام تا اقدام به خنثی سازی موشک کنند.
این اتفاق خوشبختانه در منطقه ای خالی از سکنه رخ داده و موشک عمل نکرده بود.




شکار تانک!

3 روز از آغاز رسمی جنگ میگذرد و عراق که ابتدا خیال داشت خرمشهر را در روز نخست و سپس خوزستان را در روز سوم تصرف کند، حالا با مقاومت سرسختانه مدافعان ایرانی مواجه شده است.

در جبهه خرمشهر، مردم منطقه، بچه های سپاه خرمشهر و آبادان به فرماندهی شهید بزرگوار جهان آرا، دانشجویان دانشکده افسری، برخی عناصر باقیمانده از لشکر 92 اهواز به فرماندهی شهید بزرگوار اقارب پرست؛ همگی با محوریت تکاوران دریایی، دفاع جانانه ای در برابر یگانهای زرهی و پیاده عراق به نمایش گذاشته اند.

حتی در روز دوم، تکاوران دریایی موفق شده بودند با شیوه جنگ و گریز و بدون پشتیبانی هوایی، توپخانه و نیروی کمکی، عراقی ها را از پل نو در نزدیکی های خرمشهر تا شلمچه عقب بزنند و حتی شلمچه عراق را نیز تصرف کنند. اما این موفقیت دوام چندانی نمی آورد زیرا عراقی ها با نیروی بیشتر و پشتیبانی شدید آتش توپخانه و هوایی مجدد از مرز رد شده و به سمت خرمشهر پیشروی میکنند.  

در بخش شمال جبهه خرمشهر و جاده اهواز به خرمشهر نیز اوضاع اصلا خوب نیست. یگانهای زرهی عراق با پیشروی سریع در دشت هموار منطقه، خود را به جاده اهواز خرمشهر رسانده اند و حتی اهواز نیز مورد تهدید و در معرض سقوط است.

از این رو و بنا به درخواستهای متعدد و مکرر فرمانده تکاوران دریایی و همچنین فرماندهان لشکر 92 اهواز، نیروی رزمی 421 تصمیم میگیرد از بالگردهای AB-212 مسلح به موشکهای AS-12 در عملیات شکار تانکهای عراقی در منطقه خرمشهر تا اهواز و همچنین مواضع توپخانه ای عراق در آنسوی اروندرود استفاده کند!

براساس سند شماره 590704006، در اولین ساعات بامداد چهارم مهرماه 59، نیروی رزمی 421 به لشکر 92 زرهی اهواز و منطقه سوم دریایی خرمشهر اعلام میکند:

«تعداد سه فروند بالگرد AB-212 مجهز به موشکهای AS-12 بمنظور انجام عملیات ضدزره برای پشتیبانی یگانهای زرهی در ساعت 0600 چهارم مهرماه از بوشهر به منطقه درگیری اعزام خواهند شد. ضمنا یک فروند بالگرد SH3D نیز مامور انتقال کارکنان فنی و مهمات تا اهواز و انجام عملیات تجسس و نجات احتمالی، همراه این اسکادران خواهد بود که پس از تخلیه محموله بایستی به بوشهر برگردانده شود.»

سوالی که در اینجا مطرح میشود این است که چرا با وجود بالگردهای کبری در هوانیروز و بخصوص نوع ضدتانک آن که مسلح به موشک های ضدزره تاو هستند، از
بالگردهای نیروی دریایی که اساسا ماموریت ضدشناور دارند و نه ضد زره، استفاده میشود؟

پاسخی که به ذهن بنده میرسد، این است که؛ بر طبق گفته ها و خاطرات خلبانان هوانیروز، در ابتدای آغاز جنگ تقریبا هیچیک از بالگردهای ضدتانک هوانیروز قابلیت عملیاتی پرتاب موشک تاو را نداشته اند و از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی تا آن زمان این مشکل فنی برطرف نشده بود و حتی خلبانان بویژه جوان ترها نحوه کار و شلیک موشک تاو را چندان تمرین نکرده بودند. بعنوان مثال در پایگاه هوانیروز کرمانشاه در روزهای نخست درگیری هیچ بالگرد ضدتانکی آمادگی پرتاب موشک را نداشته و با تلاش شبانه روزی پرسنل فنی در روزهای بعد یک فروند آماده میشود و سریعا به پادگان ابوذر و محل استقرار گروه شهید شیرودی میپیوندد و حتی نخستین تست شلیک خود را در یک عملیات واقعی و روی تانکهای عراقی انجام میدهد. از این نظر در آن زمان بالگردهای موشک انداز نداجا از آمادگی بالاتری برخوردار بودند و لذا سریعا در منطقه جنوب خوزستان و خرمشهر به کار گرفته شدند.

عملکرد نسبتا قابل توجه بالگردهای AB-212 نداجا که با اسکورت بالگردهای جنگنده کبری (Non-Tow) به مواضع و تانکهای عراقی یورش میبردند از یک طرف و هجوم بیشتر و شدیدتر عراقی ها از طرف دیگر باعث میشود  تا مجددا در روز هشتم مهر، نیروی رزمی 421، مطابق سند شماره 590708148، امریه ای صادر و طی آن به هوادریای بوشهر جایگزینی بالگردها را ابلاغ کند:

«در ساعت 0600 روز نهم مهرماه تعداد چهار فروند بالگرد AB-212 مجهز به موشک ضدسطحی به همراه یک فروند بالگرد RH53D، حامل موشک و تجهیزات پشتیبانی مورد نیاز، به عنوان یگان هوایی ضدزره، به مقصد اهواز عزیمت نمایند.»

همچنین در ادامه امریه آمده است:

«دو فروند بالگرد AB-212 که در بندرعباس هستند در ساعت 0530 نهم مهرماه بندرعباس را به سمت بوشهر ترک خواهند نمود، این بالگردها نیز پس از سوخت گیری در بوشهر به ماموریت فوق اعزام گردند.»

ابلاغ اخیر نشان میدهد که نیروی رزمی 421 از عملکرد موشک های AS-12 در دریا و علیه شناورها تاحدودی ناامید شده است و ترجیح میدهد با تمام قوا به پشتیبانی از جبهه زمینی در اهواز و خرمشهر بشتابد و پشتیبانی هوایی در دریا را به فانتوم های بوشهر و بندرعباس، مسلح به موشک ماوریک بسپارد.

البته عملکرد موشک AS-12 علیه تانکهای عراقی هم چندان فوق العاده و کارآمد نبود و فقط بعنوان مرهمی موقت به کار میرفت!

گزارش فرمانده تیم بالگردهای ضدسطحی اعزامی به لشکر 92 زرهی اهواز، درخصوص عملیات صورت گرفته در روز دهم مهر، که در ادامه خواهد آمد، جالب توجه است. در این گزارش از نیروی رزمی 421 خواسته میشود تا پیرامون ادامه شرکت بالگردهای نداجا در ماموریت ضدتانک تجدیدنظر گردد.

«1- در مورخ 10 مهر 59، برابر امریه فرمانده لشکر 92 زرهی اهواز، چهار فروند بالگرد ضدسطحی AB-212 مستقر در اهواز، مسلح به موشکهای AS-12، به سمت منطقه ماموریت، برای انهدام تانک های دشمن به پرواز درآمدند. سه فروند از بالگردها مبادرت به شلیک موشک کردند که شش موشک آنها به تانکهای عراقی اصابت نمود. لیکن به دلیل اینکه این موشکها علیه یگانهای شناور ساخته شده است، اثر چندانی بر روی تانک ها نداشت.
2- اطلاعات داده شده در خصوص وضعیت دشمن صحیح نیست؛ به همین دلیل در طول پرواز، برای پیدا کردن مواضع دشمن چندین بار مجبور به فرود شدیم و دو بار نیز روی سر تانک هایی پرواز کردیم که بعد از عبور مشخص شد تانک های عراقی بودند!»

علیرغم گزارشهای گروه پروازی مستقر در اهواز،  در روز یازدهم مهر، پیامی از پست فرماندهی نداجا به نیروی رزمی 421 ابلاغ و خواسته میشود:

«با توجه به اینکه وجود بالگردهای ضدسطحی AB-212 در اهواز بسیار موثر واقع شده و صدمات قابل توجهی نیز به نیروهای دشمن وارد نموده است؛ بالگردهای مزبور تا نجات خرمشهر در منطقه اهواز ابقا و در مورد پشتیبانی آنها با تمام توان اقدام شود.»

گزارش دیگری که در صبح روز دوازدهم مهر از اهواز به نیروی رزمی 421 میرسد، بدین شرح:

«پنج فروند بالگرد نداجا ( چهار فروند AB-212 و یک فروند RH53D) که از مورخ 9 مهر 59 به لشکر 92 زرهی اهواز مامور گردیده اند، در مدت 48 ساعت اولیه حضورخود، ضمن انجام پرواز و شلیک چهار موشک ( بمنظور چک کردن سیستم پرتاب موشک و آشنایی خلبانان با موقعیت منطقه) در یک مرحله ماموریت در روز ورود (نهم مهر) تعدادی تانک، خودرو و نفربر عراقی را منهدم نمودند. همچنین در چند ماموریت پرواز شناسایی و حمل نیروهای لشکر 92 از اهواز به دارخوین، شمال بستان و بندرماهشهر شرکت داشته اند. که در یکی از این ماموریت ها به دلیل سرعت عمل انجام شده توسط بالگردهای نداجا و پیاده نمودن به موقع تعدادی از افراد نیروی مخصوص، موجبات نجات تعدادی از تانکهای خودی که در محاصره دشمن قرار گرفته بودند، فراهم گردید.»



سانحه ای دیگر

پیام دیگری در روز 12 مهر به ثبت رسیده است مبنی براینکه یک فروند بالگرد AB-212 که به لشکر 92 زرهی اهواز مامور گردیده بود، در روز جاری، درساعت 1540 و هنگام بازگشت از منطقه ماموریت و تخلیه نیروها، حوالی منطقه ملاثانی دچار سانحه گردید و زمین گیر شد. همه نفرات سالم اند و سانحه فاقد تلفات جانی می باشد. در مورد اعزام تیم تعمیراتی نیز اقدام گردیده است.

علت سانحه بنابر گزارش لشکر 92، نقص فنی یکی از موتورها و ازجا کنده شدن شفت ملخ دم، اعلام شد. به همین علت بالگرد به شدت به زمین برخورد کرده و صدمه زیادی به آن وارد شده است؛ اما همه نفرات سالم هستند.

در ادامه گزارش سانحه آمده: « لازم است خیلی سریع برای انتقال بالگرد و انجام تعمیرات اقدام شود. ضمنا علت بروز این حادثه سپری شدن زمان انجام تعمیرات اساسی می باشد.»

در گزارشها و خاطرات بسیاری از خلبانان هوانیروز و هوادریا به این مورد برمیخوریم که با آگاهی از سپری شدن ساعت پرواز مجاز و فرارسیدن زمان تعمیرات اساسی و بروز نقص های فنی، این عزیزان با مسولیت خود، برای انجام ماموریت عازم شده اند و بالگردهایی را به پرواز درآورده اند که در کتابچه فنی آنها قید شده بود "غیرقابل پرواز"  که نامی جز ایثار و از خودگذشتگی بر آن نمیتوان نهاد.
بعنوان یک مثال بارز، در خاطرات همرزمان شهید سهیلیان آمده که این شهید بزرگوار بالگردی را که نقص فنی در سیستم سوخت رسانی داشته و پس از چند دقیقه پرواز موتورهای آن خاموش میشده را باچندین نوبت فرود اضطراری، سالم به مقصد میرساند و ماموریت را لغو نمیکند.

در گزارش روز چهاردهم مهر نیز آمده است: «برابر اعلام لشکر 92 اهواز، در روز گذشته یک فروند بالگرد AB-212 نداجا به همراه دو فروند بالگرد هوانیروز به نیروهای دشمن در حوالی هویزه حمله کردند و صدمات زیادی به آنان وارد آوردند. همچنین دو فروند از بالگردهای نداجا تعدادی از نیروهای لشکر 92 را برای اشغال مواضع دشمن در منطقه هویزه به آن منطقه حمل و پیاده نمودند. یک فروند بالگرد سانحه دیده نداجا نیز توسط یک دستگاه تریلر به بوشهر اعزام گردید.»





بازگشت بالگردها

سرانجام در روز پانزدهم مهر هوادریا اعلام میکند:
«از چهار فروند بالگرد ضدسطحی مجهز به موشکهای AS-12 و یک فروند بالگرد مین روب RH53D (حامل مهمات موردنیاز)، که از تاریخ 9 مهر 59 بمنظور پشتیبانی لشکر 92 زرهی به اهواز اعزام گردیده بودند؛ یک فروند بالگرد مین روب، در مورخ 11 مهر 59 و بقیه در ساعت 0930 روز جاری (15 مهر) به بوشهر مراجعت نمودند.
بالگردهای اعزامی در مدت استقرار در اهواز، با انجام نه سورتی پرواز دو فروندی، که با احتساب زمان رفت و برگشت، مجموعا 45 ساعت پرواز داشتند؛ موفق شدند که با پرتاب دوازده تیر موشک، ضمن حمله به تجهیزات دشمن، تعداد شش دستگاه تانک و یک خودرو حامل مهمات آنان را منهدم کنند و در چند مرحله نیز اقدام به حمل نفرات، توپ و پروازهای شناسایی نمودند. اگرچه وجود بالگردهای نداجا دراهواز از نظر عملیاتی بسیار با ارزش تلقی گردید، لیکن با نگرش به کثرت بالگردهای هوانیروز در مناطق رزم زمینی و نیاز شدید نداجا به حضور بالگردها و مشارکت در ماموریتهای واگذاری در عملیات دریایی، اصلح است که بالگردهای ضدسطحی در بوشهر و بندرعباس مستقر گردند و در ماموریت های واگذاری از سوی نیروی رزمی 421 به کار گرفته شوند.»

تحلیل گزارشها و وقایع نشان میدهد که علیرغم قصد و نیت اولیه نداجا از اعزام بالگردها به اهواز که دراصل پشتیبانی از تکاوران دریایی در منطقه خرمشهر بود، لشکر 92 از بالگردها در این راستا استفاده موثر نکرده و به جای آن، آنها را به دیگر مناطق بویژه اطراف اهواز فرستاد. البته لشکر 92 با توجه به وسعت حوزه ماموریت، گستردگی تهاجم عراق، نبود پشتیبانی هوایی کافی و مهمتر از همه تهدید شهر اهواز و مقر لشکر به سقوط؛ چاره ای جز این نداشته است.

بعنوان نمونه در گزارش خلبان بالگرد RH53D که برای حمل مهمات بالگردهای ضدسطحی به اهواز عازم شده بود، در بازگشت از ماموریت آمده است:
« به دلیل اجرای طرح تخلیه لشکر 92 زرهی اهواز، موفق به سوار کردن وسایل نصب موشک نشدیم.»
البته با توجه به اهمیت تجهیزات و موشکهای مذکور، بالگرد مجددا به اهواز اعزام شد.




پایان قسمت دوم.....




----------------------------------------------------


تقدیم به روح بلند شهید حمیدرضا سهیلیان

از اسطوره ها و عجایب هوانیروز ارتش ج.ا. ایران

05_df3ff.jpg


----------------------------------------------------

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

قسمت آخر - آلترناتیو





06_1dfb0.jpg




 

کمک به منطقه سوم دریایی خرمشهر

پس از بازگشت بالگردها از ماموریت اهواز که در قسمت قبل مفصل صحبت شد؛ با توجه به اینکه لشکر 92 زرهی اهواز از بالگردها برای پشتیبانی رزمی و ترابری رزمندگان خرمشهر، بویژه تکاوران دریایی استفاده نکرده، از طرفی امکانات پشتیبانی هوایی نیروی هوایی و هوانیروز در آن منطقه محدود و ناکافی بود؛ نیروی دریایی تصمیم گرفت این بالگردها را به بندرامام خمینی (ره) منتقل کند تا تحت اختیار منطقه سوم دریایی خرمشهر، به عملیات پشتیبانی از تکاوران دریایی بپردازند.

این ماموریت جدید در تاریخ 17 مهر ابلاغ شد و تا پایان مقاومت 34 روزه خرمشهر ادامه داشت. روز پس از ابلاغ (18مهر) هوادریا اعلام میکند که تنها یک فروند بالگرد AB-212 آماده و عملیاتی دارد و دو فروند دیگر را ظرف 4 روز آینده، به محض اتمام تعمیرات، اعزام خواهد کرد.

اما با تلاشهای شبانه روزی پرسنل فنی هوادریا و در شرایطی که مشکلات بسیاری وجود داشت. مانند نبود قطعات یدکی موردنیازو دفترچه ها و اسناد فنی کافی، نداشتن تجربه و سابقه قبلی برای انجام این قبیل تعمیرات (چراکه پیش از انقلاب تعمیرات رده های بالا توسط خارجی ها و در کشورهای بیگانه انجام میشد)، تعداد اندک پرسنل فنی در مقایسه با حجم بالای کار و ....؛ تعداد چهار فروند بالگرد AB-212 مجهز به موشک AS-12 آماده میشوند و به همراه یک فروند بالگرد RH53D، جهت حمل تجهیزات و مهمات، در روز 20 مهر به بندر امام خمینی (ره) اعزام میشوند. این بالگردها در اختیار ناوتیپ هشتم مستقر در بندرامام قرار میگیرند و فقط زمانی که به تعمیرات نیاز پیدا میکردند به بوشهر اعزام میشدند.

ماموریت آنها این بار تنها یک چیز بود، پشتیبانی رزمی،  ترابری و گشت رزمی دریایی، جهت کمک به یگانهای درگیر در منطقه بندرامام، خرمشهر و آبادان، بویژه تکاوران دریایی.

نیروی رزمی 421 متوجه شده بود که عملکرد این بالگردها به تنهایی، در برابر یگانهای زرهی عراق کارساز نیست لذا در همان روز اعزام (20 مهر) طی پیامی به پست فرماندهی نداجا اعلام میکند:

«با توجه به نوع و ابعاد تهدید، مسلما یگان های اعزامی کافی نیست و لازم است همانند عملیات قبلی که این بالگردها به لشکر 92 زرهی اهواز مامور شدند و همراه با بالگردهای کبری به تانک های دشمن تک نموده، عملیات آنان نیز موفقیت آمیز بوده است، عمل گردد. در حال حاضر ضروری است هماهنگی های لازم با هوانیروز انجام تا تعدادی از بالگردهای کبری به بندرامام خمینی (ره) اعزام و با مقابله با تهاجم زرهی دشمن در دفاع از آن بندر شرکت نمایند.»

هماهنگی فوق به سرانجام نمیرسد و خواسته نیروی رزمی 421 تامین نمیشود. لذا با توجه به اینکه چهار فروند بالگرد مسلح به موشکی با عملکرد ضعیف دربرابر انبوه تانکهای عراقی کاری از پیش نمیبرند؛ بالگردها در عملیات رزمی ضدزره چندان به کار نمیروند و عمدتا وظیفه حمل و نقل تجهیزات و مهمات، تخلیه مجروحین و شهدا و انجام گشتهای رزمی برفراز دریا و اروندرود را انجام میدهند. گزارش عملکرد آنها به تفصیل و بصورت روزانه در اسناد آمده است که ذکر آنها در این مقاله ضرورتی ندارد.

در روز 28 مهر، بازهم نقص فنی گریبان هوادریا را گرفت. بالگرد شماره 406 در حین انجام ماموریت در منطقه خسروآباد آبادان، بعلت نقص فنی زمینگیر شد که خوشبختانه تلفاتی درپی نداشت و با اعزام گروه تعمیراتی بالگرد به بندرامام بازگشت.

لازم به ذکر است که در کنار بالگردهای AB-212، از همان روز نخست جنگ، بالگردهای دیگر هوادریا همانند سی کینگ (SH3D) و سی استالیون (RH53D) با انجام پروازهای روزانه، دائما در حال پشتیبانی لجستیکی از رزمندگان منطقه بودند که بررسی عملکرد آنها که بعضا موارد حماسی و شگفت انگیزی هم در آن وجود دارد، نیازمند مقاله دیگری است.

پس از اشغال خرمشهر عملیات بالگردهای هوادریا در بندر امام خمینی (ره) شدت بسیار بیشتری گرفت.  با محاصره جزیره آبادان و مسدود شدن کلیه راه های ارتباطی آن،  تنها راه کمک رسانی و پشتیبانی از مردم و رزمندگان آبادان، استفاده از بالگردها و هواناوهای هوادریا بود. حجم بالای عملیاتهای پشتیبانی از آبادان به حدی زیاد بود که در اواسط آذر ماه 59، هوادریا اعلام میکند که دیگر تقریبا هیچ بالگرد و هواناو آماده و مطئمنی برای ادامه ماموریتها ندارد. همگی یا دچار نقص های فنی متعدد شده اند، یا زمینگیر هستند. ولی با این وجود و با تلاش شبانه روزی پرسنل فنی، هوادریا هرازگاهی اعلام میکرد که موفق شده بالگردی را تعمیر و آماده کند و بلافاصله آن بالگرد به ماموریت عازم میشد.

لذا در ادامه، نداجا تصمیم میگیرد به هرنحو که شده از لنج های صیادی و ناخداهای محلی و از طریق آبراهه ها و خورهای متعدد منطقه، به نحوی که دشمن متوجه نشود، دسترسی به مناطق جنوبی جزیره آبادان را برقرار کند. که این اقدام در کنار اضافه شدن بالگردهای شینوک هوانیروز، سبب میشود هوادریا نفسی تازه کند!




آلترناتیو برای موشک های AS-12

وقایع و اتفاقاتی که در نخستین ماه جنگ رخ داد که بخشی از آن تا به اینجا مرور شد؛ سبب شد هوادریا به فکر جایگزینی موشک های AS-12 بیفتد.
این مطلب نخستین بار در سوم آبان اعلام میشود. در این روز نیروی رزمی 421، در ارتباط با برخی از اشکالات موشک های AS-12، طی پیامی به پست فرماندهی نداجا اعلام میکند.

«بالگردهای ضد سطحی هنگام پرتاب این موشک به سمت هدف می بایستی در حدود 30 ثانیه هاور نموده، سپس از منطقه خطر دور شوند که عملا در این مدت بهترین هدف برای مسلسلهای ضدهوایی دشمن می شوند. از این رو کاربرد آنها غیرممکن بوده، لازم است موشک های با کاربرد بهتر همانند AS-15 تهیه و بر روی بالگردها نصب گردد.»

علاوه بر اشکالات پیش گفته (ضعف سرجنگی، نامناسب و ناایمن بودن سامانه هدفگیری و هدایت و...) موشک های AS-12 ذخیره شده در انبارهای اردنانس نداجا و دپوی موشکی بوشهر، اغلب دارای اشکالات فنی متعدد نیز بودند که استفاده از آنها را با مشکل مواجه میکرد. (گل بود به سبزه نیز آراسته شد!)

درنتیجه هوادریا از نیروی رزمی 421 میخواهد با انجام تمهیداتی نسبت به رفع مشکل موشکها اقدام کند. نیروی رزمی 421 نیز مورخ 9 آبان 59، از پست فرماندهی نداجا میخواهد: «با توجه به وجود تعداد زیادی از موشکهای مزبور در انبارهای نداجا و نیاز عملیاتی یگانهای پروازی در ماموریتهای محوله، لازم است به سرعت متخصصین کمپانی سازنده به منطقه اعزام، تا نسبت به عملیاتی نمودن موشک ها اقدام شود.»

اجرای خواسته بالا با توجه به تحریم های اعمال شده و عدم همکاری کمپانی سازنده، محقق نمیشود. لذا این بار یک مشکل اساسی دیگر به جمع مشکلات موشک AS-12 اضافه میشود؛ به نحوی که نداجا را نسبت به استفاده از آنها مایوس میکند.

تلاشها برای یافتن راه حل جایگزین ادامه پیدا میکند. کمبود شدید موشک عملیاتی، نداجا را در فشار قرار داده است. علاوه بر اوضاع موشکهای AS-12، ذخیره موشکهای هارپون استفاده شده روی شناورهای موشک انداز کلاس کمان هم بسیار کم و بحرانی است، بطوریکه استفاده از هارپون در ناوچه های کلاس کمان حکم کیمیا را دارد! از طرف دیگر انجام سلسله عملیاتهای نابودی نیروی دریایی عراق و قطع ارتباط دریایی و صادرات نفت این کشور، مانند عملیات اشکان و شهیدصفری، شدیدا نیاز به وجود موشکهای ضدسطحی مناسب را اعم از هواپایه و دریاپایه نمایان می سازد. سرانجام مورخ 5 آذر 59 (یک روز قبل از آغاز عملیات مروارید!) از سوی معاونت طرح و برنامه نیروی دریایی، گردشکاری مبنی بر لزوم استفاده از موشکهای مناسبی همچون اگزوست بر روی یگانهای شناور و بالگردها تهیه و در آن قید میگردد که درصورت انجام این امر می توان همزمان با استفاده از موشکهای موجود، از این نوع موشک نیز بر روی شناورها و بالگردها استفاده کرد تا به این طریق از اتکا و وابستگی به استفاده از یک نوع موشک پیشگیری نمود.

این گردشکار به تصویب فرمانده نداجا میرسد اما همانطورکه میتوان حدس زد؛ تحریم ها و همچنین شرایط نابسامان مالی، مانع از انجام آن میشود.

پس از انجام عملیات موفق آمیز مروارید، نیاز به وجود موشک مناسب ضدسطحی بیش از پیش احساس میشود؛ اما مسئولان نیروی دریایی نسبت به خرید موشک جدید از خارج از کشور ناامید شده اند. لذا تلاشها در داخل متمرکز میشود تا هرچه سریعتر راه حلی اندیشیده شود.




باز هم مثل همیشه ماوریک!

سرانجام همه تلاشها به اینجا ختم میشود که بهتر است به سراغ نیروی هوایی رفته و امکان نصب و بکارگیری موشک ماوریک بر روی بالگردهای SH3D سنجیده شود.
اولین اقدام در 12 آذر 59 صورت میگیرد. در این روز یک تیم متخصص از ستاد نداجا به بوشهر اعزام میشوند تا در کمیسیونی که قرار است روز بعد تشکیل شود، شرکت کنند و نقطه نظرات خود را بیان نمایند. در همین راستا از فرمانده پایگاه ششم شکاری (مرحوم سرتیپ خلبان دادپی) خواسته میشود تا نماینده آن پایگاه با در دست داشتن مدارک لازم در کمیسیون حضور یابد.

نتیجه بررسی های مقدماتی انجام شده  در روز 19 آذر، بدین شرح به فرماندهی لجستیکی نداجا اعلام میشود:
«درصورتیکه بتوان با تغییراتی در سیستم موشک ماوریک حداقل سرعت لازمه 0.5 ماخ (حدود 330 نات) را در هنگام پرتاب به حدود 120 نات کاهش داد و اشکالات حاصله از نصب موشک را روی بالگرد مرتفع نمود، موشک مزبور قابل استفاده و مفید خواهد بود. بنابراین لازم است ضمن تماس با نهاجا، کتابهای مربوط به موشک ماوریک را از آنان اخذ و به این منطقه ارسال نموده تا بررسی های بیشتری روی مکانیزم و محدودیت های عملیاتی آن انجام شود. همچنین با نهاجا هماهنگی شود تا تیم متخصصین آن نیرو به همراه نمایندگان لجستیک نداجا به مدت یک هفته به منطقه دوم دریایی بوشهر اعزام و در محل، محاسبات تئوری را به عمل آورده و درصورت مثبت بودن نتیجه، عملیات فنی نصب به اجرا درآید.»

ایده استفاده از موشک ماوریک روی بالگرد، خود نیاز به مقاله جداگانه ای دارد، چراکه علاوه بر نیروی دریایی، نیروی زمینی هم تصمیم میگیرد تا از این موشک بر روی بالگردهای کبری خود استفاده کند. این بالگردها که در هوانیروز بالگرد امید نامیده میشدند نخستین بار در عملیات فتح المبین تاثیر بسیار شگفتی از خود به نمایش گذاشتند.





امروزه

روند یافتن یک موشک مطمئن و مناسب برای نصب بر روی بالگردهای نداجا امروزه  نیز ادامه دارد.
در حال حاضر موشک کروز دریایی کوثر بر روی بالگردهای AB-212 نداجا نصب و تست شده است. که میتواند بالاخره پس از سی و اندی سال تلاش، موشک مناسبی برای بالگردهای نداجا محسوب شود.






پایان



----------------------------------------------------------

تقدیم به روح بلند شهید محمد ابراهیم همتی

فرمانده قهرمان ناوچه همیشه جاوید پیکان

07_6fac6.jpg

----------------------------------------------------------

10 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

متن این تاپیک رو براساس وقایع رخ داده در ماههای نخست جنگ نوشته بودم. که همین دوره زمانی کوتاه هم به خوبی عملکرد کلی موشک AS12 رو نشون میده. لذا نیازی ندیدم که بخوام اون رو ادامه بدم و قسمتها و مطالب جدید به مقاله اضافه کنم. اما از اونجاییکه تعدادی اسناد مرتبط با موضوع رو اخیرا پیدا کردم، گفتم شاید بد نباشه بصورت جداگانه اونها رو به مرور همین جا پست کنم. البته این اسناد بطور پراکنده و مربوط به زمانها و وقایع متخلف خواهند بود.



برگی از کارنامه موشک ضدسطحی AS12: قسمت اول

در تاریخ دهم اردیبهشت سال 61 هدف مشکوکی حوالی اسکله البکر عراق گزارش می شود. پس از اطمینان از متخاصم بودن هدف، یک فروند بالگرد AB-212 مسلح به دو تیر موشک AS12 روانه منطقه شده و تلاش میکند هدف را مورد اصابت قرار دهد. سند زیر گزارش عملیات انجام شده است.


متن سند شماره 156-13-02-61 آرشیو اسناد دفاع مقدس نداجا:

«
از: هوادریا بوشهر (عملیات)
به : فرماندهی نیروی رزمی 421 (عملیات)

وضعیت 2 تیر موشک آلفا سیرا 12
(توضیح: آلفا =A , سیرا=S) پرتاب شده در مورخه 61/2/10 بشرح زیر به استحضار میرسد.
1- موشک اول- از فاصله 5600 یاردی
(تقریبا 5100 متر)رها که 40 پایی (تقریبا 12 متر) از هدف بسطح آب اصابت نمود.
2- موشک دوم- از فاصله 4200 یاردی
( تقریبا 3800 متر) رها که در فاصله 2 یاردی (تقریبا 180 سانتی متر) از هدف به آب اصابت نموده که در اثر انفجار موشک به هدف صدمات شدید رسیده است. سرنشینان هدف در آب دیده شده اند. خسارت وارده به هدف بیش از 50 درصد و احتمال غرق شدن هدف وجود دارد و عملیات نجات بدلیل نزدیکی به سکوی البکر و وجود دو فروند هواپیمای دشمن در منطقه انجام نگردید.

امضا: فرمانده هوادریا بوشهر: ناخدا سوم احمد رخشانفر
(توضیح: ایشون دو روز بعد از این گزارش یعنی در 12 اردیبهشت به شهادت رسیدند.)
»


پاسخ فرمانده نیروی رزمی 421 ذیل نامه:

« بسیار خوب بوده. آیا اگر فاصله را قدری کمتر کنیم نتیجه مثبت بدست خواهد آمد یا خیر؟ با هوادریا هماهنگ شود با کم کردن فاصله به 4000 یارد (تقریبا 3650 متر) آزمایش دیگری انجام شود.»

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://rahrovan-artesh.ir/topic/185-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D9%87%D9%84%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D9%BE%D8%AA%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-ab-212-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%B4%DA%A9-%D9%87%D8%A7%DB%8C-as-12-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA-%D8%AC%D9%86%DA%AF/

 

با تشکر از شما آرش جان ولی قبلا این مقاله رو در انجمن قرار داده بودم . که البته مقاله نقص هایی داشت از جمله پرواز درشب که گفته شده که برای خلبان ها مشکل بوده باید گفت خلبانان هوادریا قبل از انقلاب و در مانورهای میدلینگ این پروازها رو انجام داده بودند وپروازهای شب از همان ابتدا در روند پروازی خلبانان بوده و  جزء اموزش های روتین خلبانان بوده . منظور از این جمله در این مقاله  ناتوانی در استفاده از موشکهای AS-12 در شب هستش که به علت اینکه این موشک توسط هدایت دستی و در خط دید خلبان باید شلیک شود در شب به علت نبود دید نمی توان از این موشک استفاده کرد

12 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

یه خاطره جالب هم از همین شکار شناورهای عراقی پدر دارند که ایشان در یکی از همین پروازها بعد از شناسایی هدف وپرواز به سمت آن موشک را به سمت شناور شلیک می کنند و موشک به هدف برخورد میکند و بعد از اطمینان از مورد هدف قرار گرفتن شناور تصمیم به ترک منطقه میگیرند که در راه بازگشت پیام کمک از یکی از واحدهای شناور مبنی براتش سوزی و ترک شناوررا می شنوند که بعد از تایید خبر متوجه می شوند که پیام کمک از همان شناوری است که چند دقیقه پیش خود ایشان مورد هدف قرار داده بودند پس توجهی نکرده و به راه خود به خاطر شلوغ بودن منطقه و شکاری های دشمن ادامه میدهند . ولی باز چندین بار دیگر این پیام مخابره میشود و معلوم بود که واحدهای عراقی هنوز برای کمک به شناور اسیب دیده خود اقدامی نکردند و در آخر با توجه به خطرناک بودن منطقه ایشان تصمیم میگیرند که خود برای کمک به آنها به سمت شناور پرواز کنند و بعد از هاور کردن تعدادی از آنها را از آب می گیرند و جالب اینجا بود که هنوز اسرا فکر میکردند که هلی کوپترمربوط به کشور دیگری هستش که برای کمک به آنها امده و خبر نداشتند که خود ایشان شناور رامورد هدف قرار داده که بعدامتوجه میشوند 1%20%281%29.png1%20%2817%29.png

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

http://rahrovan-artesh.ir/topic/185-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D9%87%D9%84%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D9%BE%D8%AA%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-ab-212-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%B4%DA%A9-%D9%87%D8%A7%DB%8C-as-12-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA-%D8%AC%D9%86%DA%AF/

 

با تشکر از شما آرش جان ولی قبلا این مقاله رو در انجمن قرار داده بودم . که البته مقاله نقص هایی داشت از جمله پرواز درشب که گفته شده که برای خلبان ها مشکل بوده باید گفت خلبانان هوادریا قبل از انقلاب و در مانورهای میدلینگ این پروازها رو انجام داده بودند وپروازهای شب از همان ابتدا در روند پروازی خلبانان بوده و  جزء اموزش های روتین خلبانان بوده . منظور از این جمله در این مقاله  ناتوانی در استفاده از موشکهای AS-12 در شب هستش که به علت اینکه این موشک توسط هدایت دستی و در خط دید خلبان باید شلیک شود در شب به علت نبود دید نمی توان از این موشک استفاده کرد

 

حدس زدم این مطلب تو فورم باشه

ولی نمیدونم چرا فکر کردم خودم ایجاد اش کردم

بعد رفتم دیدم همچین تایپیکی ندارم و ایجاد اش کرد ( البته مال من عکس هم داره :1 (7): :1 (7): :1 (17):  )

 

مدیر محترم زحمت حذف رو بکشند

9 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

1-21-.jpg

 

در آخر مقاله اسمی از زنده یاد شهید احمد رخشانفر امد بد نیست یادی از ایشان کنیم

12 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

حدس زدم این مطلب تو فورم باشه

ولی نمیدونم چرا فکر کردم خودم ایجاد اش کردم

بعد رفتم دیدم همچین تایپیکی ندارم و ایجاد اش کرد ( البته مال من عکس هم داره :1 (7): :1 (7): :1 (17):  )

 

مدیر محترم زحمت حذف رو بکشند

 

نه آرش جان لازم نیست حذف بشه اصلا کی می تونه تا من هستم با هوادریا از این شوخی ها بکنه :green-beret-smile:1%20%2817%29.png

8 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

آرش جان، لطفا سلام و تشکر صمیمانه بنده رو به جناب نیک پیام برسون.  rose.gif

و اما بعد ....

فرمودند که در مقاله اشاره شده که خلبانان هوادریا برای پرواز شبانه مشکل داشتند. راستش من این مقاله رو خیلی وقت پیش نوشته بودم و الان چندان دقیق نسبت به خط به خطش حضور ذهن ندارم ولی یادم نمیاد جایی از متن گفته باشم که خلبانان هوادریا نمیتونستن در شب پرواز کنن!
برای اطمینان بیشتر واژه "شب" رو در صفحه تاپیک جستجو کردم که تنها به این مورد برخوردم و احتمال میدم این قسمت مدنظر ایشون باشه (به خط آخر نقل قول که قرمز و بولد شده توجه بفرمایید).
icon_arrowd.gificon_arrowd.gif

 

 

در گزارش ایستگاه یکم هوادریا (بوشهر) مطابق سند شماره 590126040، مورخ 26 فروردین 59 آمده است:



«آمادگی بالگردهای ضدسطحی AB-212 بدین صورت است که در حال حاضر تعداد 2 فروند از این نوع بالگردها جهت پرتاب موشک AS-12 آماده بوده و دو فروند دیگر نیز در حال انجام اقدامات لازم و کسب آمادگی می باشند. ضمنا 4 فروند دیگر از این نوع جهت انجام عملیات هلی برن در خط پرواز مستقر هستند و این نوع بالگرد قادر است 8 نفر را در مسافت نزدیک و 6 نفر را در مسافت دور با تجهیزات کامل جابجا نماید.

در ضمن موشکهای AS-12 فقط در شرایط جوی مناسب و دید خوب قابل پرتاب می باشند.»



در این گزارش اشکالاتی به شرح زیر در کاربرد و کارایی این موشکها (درعملیات مشترک با ناوها و ناوچه های نداجا بویژه ناوشکنهای ببرو پلنگ) قید شده بود که ایستگاه یکم هوادریا درخواست نموده بود که در طرح ریزی های عملیاتی این اشکالات درنظر گرفته شوند.



«1- می بایستی بالگرد در هنگام پرتاب موشک عملا در فاصله حدود 6000 یارد از هدف قرار گیرد که این فاصله برای بالگرد خطرات جدی درپی خواهد داشت.


2- برای پرتاب اولین موشک لازم است که حداقل مدت تقریبی 60 ثانیه از لحظه رویت اکوی بالگرد بر روی صفحه رادار ناو کنترل کننده تا پرتاب موشک بگذرد که زمانی طولانی است.

3- رادارهای موجود در بالگردهای ضدسطحی AB-212 بدون بررسی لازم بر روی این بالگردها نصب شده و فاقد کارایی عملیاتی می باشند و از طرف دیگر در بالگردهای ضدسطحی کاربر رادار در نظر گرفته نشده است.


4- به دلیل سقف کوتاه پروازی بالگرد جهت پرتاب موشک (زیر 500 پا) ناو کنترل کننده جهت هدایت بالگرد به ناچار از رادار سطحی استفاده می نماید که این امر موجب نزدیک شدن ناو کنترل کننده به هدف می گردد.

5- .....  همچنین بالگردهای AB-212 به دلیل نداشتن AFCS قادر به انجام ماموریت در شب بر روی دریا نمی باشند.»

 

اگر منظور ایشان همین مورد پنجم هست که قرمز کردم؛ خب، از این جمله اینطور فهمیده میشه که مشکل از بالگردهاست و هیچ جا اسمی از خلبانان برده نشده! میگه که بالگردها قادر نیستند که شب رو دریا پرواز کنن و به توانایی یا آمادگی خلبانها اشاره ای نکرده و حرفی نمیزنه!
ضمنا توجه بفرمایید، قسمتهایی از متن که در داخل گیومه هستند، نقل قول مستقیم از اسنادی هستند که شماره بایگانی اونها هم ذکر شده. در واقع این جمله نوشته بنده نیست و هرچه هست، درست یا غلط،  به جهت رعایت امانت، عینا از اسناد و مدارک منتشر شده برداشته ام.
اگر هم منظور ایشان جایی دیگری در متن است که من متوجه نشده ام، بفرمایند تا بررسی کنم.



در اینجا بد نیست اشاره کنم که این قبیل مقاله های بنده دارای دو بخش هستند. یکی نوشته ها، برداشتها و تحلیلهای شخصی خودم از مطالعاتی است که داشته ام. خب قطعا این قسمت خالی از خطا و اشتباه نیست و نخواهد بود، مثل هر نوشته دیگه ای. لذا از همه دوستان در میلیتاری و رهروان و ... میخوام که این موارد رو گوشزد کنن. بخش دیگر، مطالبی است که از اسناد و مدارک دفاع مقدس نداجا عینا نقل قول میکنم. این قسمتها رو همواره سعی کردم با قرار دادن داخل گیومه یا تغییر رنگ و فونت مشخص کنم. همچنین شماره ثبت مدرک رو هم می نویسم تا بعنوان رفرنس قابل بررسی باشه.
البته قبلا مقالات رو سعی میکردم برمبنای کتب منتشر شده توسط نداجا بنویسم؛ از جمله همین مقاله. اما از اونجاییکه این کتب بسیار ناقص و تنها گزیده و خلاصه ای از اسناد دفاع مقدس هستند و ایضا محدود به ماههای ابتدایی جنگ، طبیعتا کار کردن با اونها و جمع آوری مطلب ازشون کار سختیه و مقاله تهیه شده ناقص و احتمالا دارای اشکال خواهد بود. لذا چند وقتیه که کلا کتابها رو بیخیال شدم و به سراغ اصل اسناد رفتم. یک اشکال دیگر کتابها که همینجا هم به خوبی مشهوده اینه که موقع تدوین در متن اسناد تغییرات اندکی ایجاد کرده اند. مثلا اگر دقت کنید همه جا از واژه بالگرد استفاده شده درحالیکه در اون زمان اصلا این واژه وجود نداشته !!! یا موارد دیگر مثل خذف برخی قسمتها یا .... که البته به محتوا آسیبی نرسوندند. واسه همین من سعی خواهم کرد در آینده مقالات قبلیم رو از این نظر با تطبیق با اصل اسناد، بروز کنم.

9 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

آرش جان، لطفا سلام و تشکر صمیمانه بنده رو به جناب نیک پیام برسون.  rose.gif

و اما بعد ....

فرمودند که در مقاله اشاره شده که خلبانان هوادریا برای پرواز شبانه مشکل داشتند. راستش من این مقاله رو خیلی وقت پیش نوشته بودم و الان چندان دقیق نسبت به خط به خطش حضور ذهن ندارم ولی یادم نمیاد جایی از متن گفته باشم که خلبانان هوادریا نمیتونستن در شب پرواز کنن!

برای اطمینان بیشتر واژه "شب" رو در صفحه تاپیک جستجو کردم که تنها به این مورد برخوردم و احتمال میدم این قسمت مدنظر ایشون باشه (به خط آخر نقل قول که قرمز و بولد شده توجه بفرمایید).

icon_arrowd.gificon_arrowd.gif

 

 

اگر منظور ایشان همین مورد پنجم هست که قرمز کردم؛ خب، از این جمله اینطور فهمیده میشه که مشکل از بالگردهاست و هیچ جا اسمی از خلبانان برده نشده! میگه که بالگردها قادر نیستند که شب رو دریا پرواز کنن و به توانایی یا آمادگی خلبانها اشاره ای نکرده و حرفی نمیزنه!

ضمنا توجه بفرمایید، قسمتهایی از متن که در داخل گیومه هستند، نقل قول مستقیم از اسنادی هستند که شماره بایگانی اونها هم ذکر شده. در واقع این جمله نوشته بنده نیست و هرچه هست، درست یا غلط،  به جهت رعایت امانت، عینا از اسناد و مدارک منتشر شده برداشته ام.

اگر هم منظور ایشان جایی دیگری در متن است که من متوجه نشده ام، بفرمایند تا بررسی کنم.

در اینجا بد نیست اشاره کنم که این قبیل مقاله های بنده دارای دو بخش هستند. یکی نوشته ها، برداشتها و تحلیلهای شخصی خودم از مطالعاتی است که داشته ام. خب قطعا این قسمت خالی از خطا و اشتباه نیست و نخواهد بود، مثل هر نوشته دیگه ای. لذا از همه دوستان در میلیتاری و رهروان و ... میخوام که این موارد رو گوشزد کنن. بخش دیگر، مطالبی است که از اسناد و مدارک دفاع مقدس نداجا عینا نقل قول میکنم. این قسمتها رو همواره سعی کردم با قرار دادن داخل گیومه یا تغییر رنگ و فونت مشخص کنم. همچنین شماره ثبت مدرک رو هم می نویسم تا بعنوان رفرنس قابل بررسی باشه.

البته قبلا مقالات رو سعی میکردم برمبنای کتب منتشر شده توسط نداجا بنویسم؛ از جمله همین مقاله. اما از اونجاییکه این کتب بسیار ناقص و تنها گزیده و خلاصه ای از اسناد دفاع مقدس هستند و ایضا محدود به ماههای ابتدایی جنگ، طبیعتا کار کردن با اونها و جمع آوری مطلب ازشون کار سختیه و مقاله تهیه شده ناقص و احتمالا دارای اشکال خواهد بود. لذا چند وقتیه که کلا کتابها رو بیخیال شدم و به سراغ اصل اسناد رفتم. یک اشکال دیگر کتابها که همینجا هم به خوبی مشهوده اینه که موقع تدوین در متن اسناد تغییرات اندکی ایجاد کرده اند. مثلا اگر دقت کنید همه جا از واژه بالگرد استفاده شده درحالیکه در اون زمان اصلا این واژه وجود نداشته !!! یا موارد دیگر مثل خذف برخی قسمتها یا .... که البته به محتوا آسیبی نرسوندند. واسه همین من سعی خواهم کرد در آینده مقالات قبلیم رو از این نظر با تطبیق با اصل اسناد، بروز کنم.

 

با تشکر از ارش جان و دوست عزیزمون که زحمت تهیه مقاله را کشیده بودند و بله بنده هم منظورم همان اسناد بود که ایشان با استناد به انها  این مقاله را تهیه کردند . زیرا در همین اسناد هم سانحه هلی کوپتر دایی بنده و زنده یاد شهید والهی رو اعلام کرده بودند که تمامی خدمه شهید شده اند که اینطور نبوده و دایی بنده زنده ماندند به خاطر همین موضوع گفتم با توجه به اینکه این اسناد توانسته است گوشه ای از زحمات پرسنل نیروی دریایی را در طول جنگ نشان دهد ولی به خاطر اینکه خیلی از اسناد زمان جنگ از بین رفته اند در بعضی قسمت ها حالا یا به خاطر نبود اطلاعات کافی و یا توسط راویان این مسائل ممکن است به اشتباه عنوان شده باشد . ولی باز از این دوست عزیز که زحمت تهیه این مقاله را کشیدند کمال تشکر را دارم چون می دانم که کاره بسیار سختی است که از بین تقریبا 14 جلد و یا بیشتر این مسائل مربوط به هوادریا رو به صورت مقاله تهیه کرد.

در همان اسناد هم که  به 5 گزینه  در مورد عدم استفاده از موشک اشاره شده و نه اینکه خود خلبانها  و یا بالگرد ها قادر به پرواز در شب نباشند . بنده هم ذکر کردم  که به علت هدایت دستی و در خط دید بودن خلبان در هنگام استفاده از اینگونه موشک ها باید هدف را در ابتدا توسط پریسکوپ هدف گیری مشاهده کند و بعد از شلیک توسط joystick که در سمت کمک خلبان قرار دارد انتهای شعله موشک را توسط همان پریسکوپ باید در دید داشته باشد و موشک را توسط کابلی که از لانچر به موشک متصل هستش  به سمت هدف هدایت کند و به خاطر همین موضوع خلبانها نمی توانند از این موشک در شب استفاده کنند . و در مورد پرواز در شب هم چون خلبانان هوادریا به علت پرواز بر روی اب  و در کل نبود خط افق  و شرایط جوی که در پرواز بر روی دریا حاکم هستش در بیشتر پروازها به صورت کور و با استفاده از آلات دقیق پرواز می کنند و نه دید چشمی و در پرواز شب هم همین موارد را خلبان باید رعایت کند .

12 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

یه سوال 

 

با وجود کبرا و موشکهای ضد تانکش چه نیازی برای بکار بردن هلیکوپترهای نداجا بود ؟ 

 

نمیشد این گونه عملیاتها رو با همکاری هوانیروز انجام داد ؟

 

یا اینکه به نظر میاد اگر در تسلیحات هوادریا از موشکها و راکتهای هوانیروز استفاده میشد در نفوذ به بدنه شناورها تاثیر بیشتری ایجاد میکرد که درصد موفقیت رو بالا میبرد  درسته ؟

 

جناب نیک پیام شناور خودی رو هدف قرار دادن یا مال عراقی ها بود ؟ چطور اونها بعدا متوجه شدن که شکارچی شون ناجی خودشون هم بود؟

8 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

یه سوال 

 

با وجود کبرا و موشکهای ضد تانکش چه نیازی برای بکار بردن هلیکوپترهای نداجا بود ؟ 

والا در روزهای اول جنگ حالا بنا به دلایلی اوضاع نابسامان ارتش در آن زمان باعث شده بود که فرماندهان از هرچه در توان خود دارند برای جلوگیری از هجوم ارتش عراق استفاده کنند و هوادریا هم با وجود مشکلات فراوان جزء  اولین یگانی بود که خود را به خط مقدم رساند . والا بنده اطلاعی از وضعیت هلی کوپترهای هوانیروز در آن زمان  ندارم و نمی توانم در مورد این یگان نظر بدهم که چند فروند بالگرد تاو زن  اماده  داشته .

نمیشد این گونه عملیاتها رو با همکاری هوانیروز انجام داد ؟

 

تا جایی که اطلاع دارم این عملیات ها با همکاری هوانیروز انجام میشد

 

یا اینکه به نظر میاد اگر در تسلیحات هوادریا از موشکها و راکتهای هوانیروز استفاده میشد در نفوذ به بدنه شناورها تاثیر بیشتری ایجاد میکرد که درصد موفقیت رو بالا میبرد  درسته ؟

 

هلی کوپترهای هوادریا به غیر از موشک به راکت و غلاف GPU-2/A هم مجهز شدند .  فرق زیادی نداشت چون راکت کارایی چندانی در مقابله با اهداف دریایی ندارد زیرا راکت اگر اشتباه نکنم  برای زدن هدف به صورت دقیق فاصله تا هدف باید  بین 1 کیلومتر و یا کمتر باشد و در جنگ در دریا چون شما هیچ خاکریزی و یا تپه و کوهی در اطراف ندارید  که در پشت آن استتار کنید و در دید مستقیم پدافند ناو هستید در این فاصله به راحتی مورد هدف قرار خواهید گرفت .

 

جناب نیک پیام شناور خودی رو هدف قرار دادن یا مال عراقی ها بود ؟ چطور اونها بعدا متوجه شدن که شکارچی شون ناجی خودشون هم بود؟

 خیر شناور عراقی بود که مورد هدف قرار گرفت چون در ان زمان در عملیات های مقابل به مثل علائم موجود بر روی هلی کوپترها پاک میشدند و به صورت ناشناس به اهداف حمله میکردند به خاطر همین شناسایی هلی کوپتر سخت بود که متعلق به کدام کشور هستش  . و بعد از به داخل کشیده شدن تازه متوجه شدند که هلی کوپتر ایرانی است

13 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

با تشکر از توضیحات شما 

 

ولی اگر میخواستن کاری هم بکنن توی هلیکوپتر میشد با دست خالی هم برای خلبان و کروچیف و ... خطرناک باشن و یا مجبور کنن که هلیکوپتر در عراق بشینه درسته یا بنده اشتباه می کنم

11 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

با تشکر از توضیحات شما 

 

ولی اگر میخواستن کاری هم بکنن توی هلیکوپتر میشد با دست خالی هم برای خلبان و کروچیف و ... خطرناک باشن و یا مجبور کنن که هلیکوپتر در عراق بشینه درسته یا بنده اشتباه می کنم

 

در زمان جنگ اگر اشتباه نکنم کروی پروازی مسلح بودند و مشکلی در این زمینه پیش نیامده بود که اسیری که از اب گرفته می شود بخواهد برای کروی پروازی ایجاد مزاحمت کند .

16 people like this

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now