Welcome to رهروان ارتش

از اینکه انجمن ما را برای مطالعه انتخاب کردید از شما متشکریم. 

برای استفاده از امکانات انجمن و برقراری رابطه دوستانه با دیگر اعضا لطفا در انجمن ثبت نام کنید

با تشکر

36 posts in this topic

چند سال پیش مدرسه اقتصاد لندن کنفرانسی به مناسبت سی سالگی شروع جنگ ایران و عراق برگزار کرد و مقاله های ارایه شده را پارسال به صورت کتاب* منتشر کرد. یکی از آنها هم مقاله من بود با عنوان "نقش نفت در سرانجام جنگ ایران و عراق: برخی درسهای مهم در کانتکست تاریخی".** من در این مقاله به اختصار اهمیت و ویژگیهای صنعت نفت ایران، و تلاشهای عراق بر ضد آن در دوران جنگ و راهکارهای ابتکاری ایران برای تداوم صدور نفت و واردات سوخت را توضیح داده ام. سعی می کنم اگر فرصتی دست داد مقاله را به پارسی نیز ترجمه کنم.

 

کتاب جالبی است و مطالعه آن را به دوستان توصیه می کنم، هر چند که قیمت بالای 135-128 دلاری این کار را دشوار می کند! به همین دلیل دوستانی که مایل به مطالعه مقاله بنده (به زبان انگلیسی) می باشند لطفن به من پی ام بزنند تا لینک دانلود آن (خودم از صفحات مربوطه عکس گرفته ام) را برای استفاده شخصی خدمتشان بفرستم. البته قسمتی ازمقاله من و برخی از دیگر فصلهای کتاب روی گوگل بوکس هم قابل دسترس است (http://books.google.com/books?id=3ASFHGu9S2gC&pg=PA11&lpg=PA11&dq=The+Iran-Iraq+War+New+International+Perspectives&source=bl&ots=vRph4yHZCX&sig=611I7um1XUOgfWGuQufx8dE6_B0&hl=en&sa=X&ei=x--tU5ecNNeQqAaMsIGgCg&ved=0CFIQ6AEwBA#v=onepage&q&f=false).

 

cover.jpeg

 

*

 The Iran-Iraq War: New International Perspectives, Nigel Ashton and Bryan Gibson (editors), Routledge, Cold War History series, 2013

 

**

The Role of Oil in the Outcome of the Iran-Iraq War: Some Important Lessons in Historical Context

17

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب ندیمی

در صفحه ٨٤ این کتاب شما نوشته اید که در سال 1985 عراق از MiG-25 جهت بمباران استراتژیک جزیره خارگ استفاده کرد. حالا با توجه به اینکه به نظر اساتیدپروازی نیروی هوایی - منجمله جناب سرهنگ پوررضایی - میگ-٢٥ های عراقی هیچگاه زیر ٥٠-٦٠ هزار پا وارد آسمان ایران نشدند آیا این نوع بمباران از چنان ارتفاعی حاصلی هم داشت؟ یا شاید هم به دلیل کم دقتی ان طبق گفته خودتان از میراژ ها استفاده کردند؟

مورد دیگر هم در صفحه ٨٢ نوشته اید اولین حمله موشکی به مراکز اقتصادی با استفاده از SSM یا همان موشک زمین به زمین توسط عراقی ها انجام شده است. پس حملات آلمان نازی به بندر آنتورپ بلژیک و loading docks شهر لندن چه؟ آیا منظور شما مختص به اولین مورد استفاده از ballistic missiles در جنگ ایران و عراق بوده یا نه؟

تشکر

15

Share this post


Link to post
Share on other sites

همانطور که اشاره فرمودید بمبارانها از همان ارتفاع 60 تا 65 هزار پایی انجام می گرفت. عراق از بمباران خارگ با میگ-25 از بهار 63، یعنی پس از آنکه تغییرات لازم روی MiG-25R انجام گرفت، به عنوان مکمل دیگر شیوه ها و بیشتر به عنوان اسلحه وحشتزا (terror weapon) استفاده می کرد، و در این هدف موفق هم بود و خود عراقیها هم از کارایی آن راضی بودند. درست است که بمباران از چنان ارتفاعی نمی توانسته دقیق باشد و بیشتر بمبها در آب یا زمینهای بایر جزیره (که چندان هم زیاد نبودند!!) می افتادند و هر خسارتی هم که ببار می آمده شانسی بوده، اما آنهایی هم که به هدفی می خوردند نمی توانستند بین مسکونی و مدرسه و تاسیسات نفتی و نظامی تفاوت قایل شوند و همین امر تاثیر زیادی روی روحیه جزیره نشینان می گذاشت. هر چه به پایان سال 64 نزدیک می شدیم دقت بمبارانهای میگ-25 هم افزایش یافت.

 

نخستین بمباران شناخته شده خارگ با میگ-25 در 16 خرداد 64 انجام گرفت و بمبها روبروی تی جتی در آب و در زمین بایری در محوطه فلات قاره افتادند (البته بعید نیست حمله 9 خرداد هم که خساراتی به انبار فلات قاره و جاهای دیگر وارد آورد کار فاکسبت بوده ولی یک منبع عراقی به من گفت آن حمله کار نیروی هوایی نبوده). تنها سومین بمباران بود که کمی خسارت به پایگاه دریایی وارد آورد و چند خانه را هم خراب کرد. با وجود این، بمبارانهای سوم و چهاردهم شهریور و 12 آبان 64، برای نمونه، برای چنین شیوه ای بسیار موثر بودند. عراق با استفاده از میگ-25 سعی می کرده روی کارکنان نفت و خانواده های آنها و اهالی جزیره فشار روحی و روانی بیاورد، به تاسیسات نفتی تا جای ممکن خسارت وارد آورد و جلوی آتش نشانی و تعمیر تاسیسات آسیب دیده ازاین روش و روشهای دیگر را بگیرد. یعنی جریان کار و زندگی در جزیره را هرچه بیشتر برهم بزند. نخستین خرابیهای مناطق مسکونی جزیره با این روش بود. برای نمونه، بمباران 11 شهریور 64 باعث از دست رفتن تعدادی غیرنظامی از جمله تمام خانواده گودرزی و مژده شد. نتیجه این شد که غیرنظامیها از جزیره تخلیه شدند که ضمن فشار لجستیکی زیاد روی دولت، روی روحیه پرسنل هم تاثیر بدی داشت. همین بمبارانهایی که بیشترشان واقعن بی تاثیر بودند، سلسله ای از وقایع را سبب شد: شعله ور شدن آتش اختلاف بر سر چگونگی دفاع از جزیره و دادن نقش مهمتر به سپاه در آن، فعالتر شدن جبهه های زمینی برای منحرف کردن توجه عراق از خارگ، و "فعال" شدن سپاه در تنگه هرمز. رفسنجانی در خاطرات سال 64 خودش می نویسد که در پی این بمبارانها روحیه در جزیره پایین آمده است.  

    
عراق همزمان با فاکسبت از سوخوی 22، اسکاد، اوزا/سوپر فریلون ها و سپس میراژهای خودش هم برای حمله به خارگ استفاده می کرد، اما هنگامی که میراژها و سلاحهای هدایت شونده دقیق به تعداد کافی وارد خدمت عملیاتی شد عراق تشخیص داد که از آن مقطع ببعد بهتر می تواند با سلاحهای ویرانگر دقیق و دورایستا به خود تاسیسات حساس ساحلی خارگ خسارت وارد آورد. بنابراین میراژها از تابستان 65 شروع به جایگزین کردن فاکسبتها نمودند. تاثیر میگ-25 تا آن زمان بیشتر علیه هدفهای داخل (inland) خارگ بود. یک سری بمبارانهای (موثر) دیگر هم هستند که دست کم من نمی دانم کار فاکسبت بوده یا خیر.

 

-------------------

 

در مورد دیگر یعنی موشکهای زمین-به-زمین به موضوع کاملن درستی اشاره فرمودید. من باید می نوشتم نخستین حمله عمدی به مراکز اقتصادی با موشک زمین-به-زمین بالستیک از جنگ جهانی دوم ببعد، یا نخستین استفاده از موشک بالستیک علیه هدفهای نفتی. همانطور که فینیکس خان به درستی تذکر دادند آلمانیها بندرگاههای بندر آنتورپ بلژیک را که از نوامبر 1944 به هاب مهمی برای تخلیه و توزیع نیازمندیهای لجستیکی متفقین در اروپا تبدیل شده بود (از جمله تخلیه روزانه حدود چهل هزار تن سوخت و روغن موتور) با موشکهای V-2، که دقت کمی داشتند، هدف می گرفت و این کار حتمن با نظر و آگاهی شخص هیتلر انجام می شد.    

 

البته مساحت محوطه بندرگاه آنتورپ تقریبن یک-پنجاهم لندن بود، و آلمانیها در زدن لندن هم با آن بزرگی اش با V-2 مشکل داشتند... پس چه برسد به بندرگاه آنتورپ! با وجوداین از مجموع 1712 راکت V-2 شلیک شده به آنتورپ 152 موشک به محوطه بندرگاه برخورد کرد که دقتی کمی بهتر از حملات به لندن را نشان می داد.

 

با وجود این متفقین از این بابت نگرانی داشتند زیرا کوچکترین شانس آلمانیها در این زمینه می توانست پاداش نظامی مستقیمی برای آنها در پی داشته باشد. پیشروی تانکهای ژنرال پاتن به درون آلمان به دلیل کمبود سوخت با کندی انجام می گرفت، تا جایی که او به سربازانش دستور داده بود از انهدام خودروهای آلمانی خودداری کنند تا بتوان آنها را غنیمت گرفته و سوخت آنها را بیرون کشید. 

 

با توجه به دقت پایین این راکتها آلمانیها بیشتر می توانستند روی شکستن روحیه کارگران بلژیکی بندر حساب کنند، یعنی یکی از همان اهداف عراق در بمباران خارگ با میگ-25. تعداد بالای راکتهای شلیک شده، به اضافه بمبهای پرنده V-1، شرایط کاری سی هزار کارگر در بندرگاه آنتورپ را طاقت فرسا کرده بود، ولی نتوانست روحیه آنها را بشکند.

22

Share this post


Link to post
Share on other sites

چند سال پیش در سفری به منطقه نفتی بهرگان با جناب سهراب علایی (اهل شهرکرد)، مسوول خدمات و امور مسافرت منطقه بهرگان، آشنا شدم. ایشان از بهمن 1360 تا 62 درجه دار وظیفه نیروی دریایی و تعلیم دیده ی دوره تکاوری دریایی در منجیل بودند. او در دوران خدمت خود مامور به پدافند سکوهای نفتی مختلف و اسکورت کاروانهای نفتکش (به صورت ماموریتی)، و پس از آن هم مشغول به خدمت در شرکت نفت فلات قاره بوده است.

 

SA-2.jpg

 

اواخر شب 12 اردیبهشت 1362 مهناوی دوم سهراب علایی مشغول دیدبانی پدافند در تاریکی مطلق شب شمال خلیج فارس در کنار یک قبضه تیربار کالیبر 50. روی طبقه دوم سکوی اصلی (تولید) نوروز بود که نور درخشان نزدیک شدن دست کم پنج موشک را به سکو می بیند. از این پنج موشک دو موشک منحرف شده و به هدفهای کاذب اطراف سکو برخورد کرد، یکی هم رفت به سمت سکوی ابوذر و در آب افتاد. موشک سوم همچون نوری که بزرگ و بزرگتر می شد به سرعت به نوروز نزدیک می شد. سهراب آتش مداوم تیربار کالیبر 50. خود در طبقه بالا را روی مرکز نور که حدود 20 متر از سطح دریا بالاتر بود متمرکز کرد و سرانجام پس از شلیک 200-300 گلوله در حدود 100 تا 150 متری سکو آن را در هوا منفجر کرد. اما این تلاش قهرمانانه برای نجات سکو کافی نبود، زیرا که موشک آخری با ضربه شدیدی درست به نقطه بالا آمدن لوله های نفت از کف دریا و استقرار تیربار کالیبر 50. طبقه پایین برخورد و آن قسمت را به همراه یک یا دو خدمه تیربار نابود کرد.

 

SA-1.jpg

 

برخورد و انفجار موشک باعث آتشسوزی در سکو، انهدام اتاق کنترل و سکونتگاه کارکنان، و صدور دستور تخلیه سکو شد. سهراب علایی به همراه چند پرسنل شرکت نفت سوار قایقی شدند و دل به دریا زدند. آنها حدود هشت ساعت در دریا سرگردان بودند تا اینکه با روشن شدن هوا و در حالی که وارد آبهای کویت شده بودند، یک هلیکوپتر 212 هوادریا مجروحان آنها را از آب گرفته و به بقیه سمت پارو زدن تا سکوی ابوذر را نشان داد.   

 

همزمان با اتفاقات شب دوازدهم، ناوچه موشک انداز شمشیر یک ناوچه اوزای عراقی را پس از آنکه سه موشک از چهار موشک استیکس خود را به سمت سکوهای ایرانی شلیک کرده بود، با هارپون در نزدیکی سکوی ابوذر غرق می کند. روز بعد هلیکوپتر سی کینگ هوادریا 12 بازمانده عراقی (از 29 خدمه ناوچه) را به بوشهر منتقل کرد. اما تعداد موشکهای شلیک شده که برخی گزارشها آنها را تا 7 فروند ذکر می کنند، نشان می دهد که تعداد ناوچه های موشک انداز عراقی می بایست دست کم دو فروند باشند که بقیه توانسته بودند از معرکه بگریزند. آن شب رادار سکوی بهرگانسر چهار ناوچه عراقی را در 48 کیلومتری خود (که موقعیت آنها را در حوالی سکوی البکر قرار می داد) کشف و ردگیری کرده بود.    

 

پرسنل پدافند و نفتگران روی سکوها دوران بسیار سختی را می گذراندند و می بایست با تحمل کمبود امکانات، خاموشی مطلق را در شب رعایت کنند. در حالی که پرسنل نفتی 14 (گاهی 7) روز کار و 14 (گاهی 7) روز استراحت می کردند، پدافندی ها 40 روز روی سکو بودند و 10 روز مرخصی می رفتند. جابجایی آنها هم ابتدا با هلیکوپتر و بعدن با کشتی و اغلب در وضعیت قرمز انجام می گرفت.

 

مهناوی دوم سهراب علایی به خاطر شجاعتی که از خود در ماندن سر پست و درگیری با موشک عراقی تا آخرین لحظه نشان داده بود در 25 تیرماه 1362 تشویق شده و یک درجه ارشدیت گرفت. او پس از پایان خدمت وظیفه در فلات قاره بهرگان استخدام شد و در شیراز اقامت گزید.   

 

SA-5.jpg

 

SA-3.jpg

 

SA-4_d82ff.jpg

21

Share this post


Link to post
Share on other sites

با درود خدمت دكتر فرزين عزيز عالي بود بسيار لذت بردم ،ولي عزيزان تا روي سكو نباشند متوجه شجاعت ايشان وبچه هاي نفت نخواهند شد

18

Share this post


Link to post
Share on other sites

با درود خدمت دكتر فرزين عزيز عالي بود بسيار لذت بردم ،ولي عزيزان تا روي سكو نباشند متوجه شجاعت ايشان وبچه هاي نفت نخواهند شد

 

کاملن درست فرمودید. سکو به خودی خود محیطی محدود و در عین حال خطرناک است، چه برسد به آنکه در وضعیت قرمز همیشگی و خطر برخورد موشک به آن هم باشد. بیچاره ها روزگار بسیار سختی داشتند. چند سال پیش مقاله ای درباره تجربه نفتگران سکوهای ایران در زمان جنگ در یک جورنال ایتالیایی منتشر کردم که استقبال زیادی از آن شد. اگر دوستان مایل باشند متن انگلیسی و ایتالیایی آن را اینجا پست می کنم.

20

Share this post


Link to post
Share on other sites

با سلام خدمت جناب ندیمی عزیز و با تشکر از گردآوری مظالب این تاپیک جا دارد از تلاش شبانه روزی پرسنل نیروی دریایی که در طول جنگ وظیفه سنگین حفاطت از سکوهای نفتی ما را به عهده داشتند چه پرسنل درجه دار و چه پرسنل هوادریا که در طول شبانه روز و در بد ترین شرایط جوی به داد این عزیزان بر روی سکو ها می رسیدند . بد نیست خاطره ای هم از پدر اتفاقا از همین پدافند سکوی نوروز نقل کنم که ایشان برای ماموریت و سرکشی به این سکو تقریبا قبل از طلوع خورشید از بوشهردر هوای مه الود به سمت سکوی نوروز پرواز میکنند  و در نزدیکی های  سکو به خاطر کشف نشدن توسط رادار ارتفاع رو کم میکنند دقیقا بعد از این عمل پدرم یک رگه نورانی را دیدند که از بالای هلی کوپتر رد شد و ایشان هم فکر کردند به خاطر نزدیکی به طلوع خورشید شاید رگه های خورشید بوده و به پرواز خود به سمت سکو ادامه میدهند  که بعد از دقایقی بر روی سکو می نشینند که بعد از پیاده شدن از هلی کوپتر می بینند مسئول پدافند سکو گریه کنان خود را بر روی پای ایشان انداخته و خدا را شکر میکند ! که پدر که شوکه شده بودند علت را از ایشان میپرسند و متوجه میشوند که ایشان فکر کرده بودند که هلی کوپتری که به سمت سکو در حال پرواز است عراقی هستش و به خاطر همون به سمت ایشان شلیک کرده بودند و فکر کرده بودند که هلی کوپتر مورد اصابت قرار گرفته است ! خلاصه اگر اشتباه نکنم تقریبا 2 بار از سمت سکوهای خودی به سمت هلی کوپتر ایشان اجرای اتش شده بود که خدارا شکر به خیر گذشت ! و تا چند سال پیش هم پوکه ها رو که مسئول پدافند به پدرم یادگاری داده بود را نگه داشته بودیم !

20

Share this post


Link to post
Share on other sites

بله قربان مشکل شلیک پدافند سکوها به تقریبن هر جنبنده ای، از جمله هواپیماهای مسافربری عبوری یا حتا ماهواره هایی که در شب بر اثر بازتابش نور خورشید می درخشند، جدی بود!

17

Share this post


Link to post
Share on other sites

 با درود خدمت تک تک عزیزان  وتشکر ویژه از جناب فرزین بزرگوار   مقاله ی خوب ومفیدی بود  جسارتا" قربان  بنظر بنده یادی هم از بچه های آتش نشانی وایمنی روی سکو ها یا شناورهای آتشنشانی کنیم که این عزیزان نیز زحمات بسیار ی کشیدند بوژه مهار آتش سوزی مخازن نفت و سکو ها و شناورهی آتش گرفته . وجسارتا" از حمله ی سوپر فورلونها به جزیره ی خارک کمتر اطلاعی در دسترس میباشد وبا وجود پدافند آنجا چه دریایی وچه زمینی  فکر نمیکنم زیاد حملاتشان موئثر بوده باشد وبیشتر شناورهای تجاری را هدف میگرفتند. وراجب بمباران بوسیله ی میگ 25 بخاطر نبود سامانه ی دقیق هدف گیری  بیشتر بمبها  به اهداف برخورد نمیکردند از این رو  به خلبانان عراقی لقب خلبانان خجالتی را داده بودند ! والبته جمله ی آخر بنده مر بوط به مجله ی صنایع هوایی میباشد .

17

Share this post


Link to post
Share on other sites

بله قربان مشکل شلیک پدافند سکوها به تقریبن هر جنبنده ای، از جمله هواپیماهای مسافربری عبوری یا حتا ماهواره هایی که در شب بر اثر بازتابش نور خورشید می درخشند، جدی بود!

 

جناب فرزین البته از منظر دیگه ای هم باید نگاه کرد و اون اینکه اگر از طرف هوادریا یا هر یگان دیگه اطلاع قبلی به پدافند میدادند این اتفاقات نمی افتاد(بحث اینکه بعضی از سربازان پدافند دوره هواپیما شناسی رو ندیده بودند به کنار) اما هرگز نمیشه پدافند رو مقصر دونست...

14

Share this post


Link to post
Share on other sites

 با درود خدمت تک تک عزیزان  وتشکر ویژه از جناب فرزین بزرگوار   مقاله ی خوب ومفیدی بود  جسارتا" قربان  بنظر بنده یادی هم از بچه های آتش نشانی وایمنی روی سکو ها یا شناورهای آتشنشانی کنیم که این عزیزان نیز زحمات بسیار ی کشیدند بوژه مهار آتش سوزی مخازن نفت و سکو ها و شناورهی آتش گرفته . وجسارتا" از حمله ی سوپر فورلونها به جزیره ی خارک کمتر اطلاعی در دسترس میباشد وبا وجود پدافند آنجا چه دریایی وچه زمینی  فکر نمیکنم زیاد حملاتشان موئثر بوده باشد وبیشتر شناورهای تجاری را هدف میگرفتند. وراجب بمباران بوسیله ی میگ 25 بخاطر نبود سامانه ی دقیق هدف گیری  بیشتر بمبها  به اهداف برخورد نمیکردند از این رو  به خلبانان عراقی لقب خلبانان خجالتی را داده بودند ! والبته جمله ی آخر بنده مر بوط به مجله ی صنایع هوایی میباشد .

 

درست می فرمایید. نقش آتش نشانان و ایمنی کاران صنعت نفت (HSE امروزی) بسیار مهم بوده و هست. من با بسیاری از این دوستان گفتگو کرده و نقش مهم آنها در جنگ را مستند کرده ام.

 

بله سوپر فریلون ها در مواردی به مخازن خارگ با موشک حمله می کردند که البته فکر می کنم تصادفی بوده چون هدف اصلی آنها چاههای نفت اطراف خارگ و نفتکشهای لنگر انداخنه بوده است. در مورد میگ-25 هم پیشتر توضیح عرض کرده ام.  

 

جناب فرزین البته از منظر دیگه ای هم باید نگاه کرد و اون اینکه اگر از طرف هوادریا یا هر یگان دیگه اطلاع قبلی به پدافند میدادند این اتفاقات نمی افتاد(بحث اینکه بعضی از سربازان پدافند دوره هواپیما شناسی رو ندیده بودند به کنار) اما هرگز نمیشه پدافند رو مقصر دونست...

 

درسته شبکه اعلام خطر آن زمان تا حدی ابتدایی بود و رادارهای منطقه خطا زیاد داشتند و نقاط کور زیاد بود که نتیجه این شده بود توپچی ها به هر هدفی تیراندازی کنند. البته با توجه به قرمز بودن همیشگی وضعیت منطقه و استرس شدید روی توپچی ها و شرایط زیستی سخت و آموزش کم سربازان وظیفه تا حدی این وضعیت قابل درک است.   

17

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب f-5  مظمئنن از قبل هماهنگ میشده و همین طوری هم نبوده که هلی کوپتر بلند شه و بدون اظلاع بیاد برای نشستن روی سکو ! ولی در زمان جنگ به خاطر حساس بودن و شلوغ بودن منطقه از وجود چه هواپیمای خودی و دشمن و هلی کوپترها همیشه  در اینگونه موارد پدافند اتش به اختیار هستش و مواردی از این دست هم اتفاق می افتد

15

Share this post


Link to post
Share on other sites

جالا این پدافند سکوها بوده حتی بر روی شناورهای خودمان هم زمانی که منطقه حساس میشده و وضعیت قرمز بوده هلی کوپترهای هوادریا باید به خاطر مورد اصابت قرار نگرفتن توسط پدافند ناو از ناوها دور می شدند  زیرا در اینگونه موارد پدافند اتش به اختیار هستش و شخص توپچی در صدم ثانیه باید تصمیم بگیرد و وقت این را ندارد که بخواهد برای اطمینان از خودی یا غیر خودی بودن پرنده با رادار یا خلبان تماس بگیرد پس با اختیاری که دارد هر شئ پرنده ای را  که ببیند مورد هدف  قرار میدهد

19

Share this post


Link to post
Share on other sites

جناب f-5  مظمئنن از قبل هماهنگ میشده و همین طوری هم نبوده که هلی کوپتر بلند شه و بدون اظلاع بیاد برای نشستن روی سکو ! ولی در زمان جنگ به خاطر حساس بودن و شلوغ بودن منطقه از وجود چه هواپیمای خودی و دشمن و هلی کوپترها همیشه  در اینگونه موارد پدافند اتش به اختیار هستش و مواردی از این دست هم اتفاق می افتد

 

با سلام و عرض احترام به شما فرزند دلاور ارتشی...

بله آتش به اختیار خود هست حتی در زمانی هم که جنگنده ما با جنگنده دشمن در حال درگیری هستش توپخانه ضد هوایی خودی حق شلیک نداره...اما باید قبول کنیم که ناهماهنگی ها باعث بروز این مشکلات میشد کما اینکه گردان پدرم در مریوان بخاطر عدم هماهنگی (حذف شد...)

17

Share this post


Link to post
Share on other sites

بله حرف شما هم درست هستش ولی در مورد سکوی نفتی  100% خلبان به خاطر شرایط خاصی که برای نشستن بر روی پد  سکو وجود دارد باید سمت و سرعت باد رو از سکوی نفتی بپرسد زیرا در غیر این صورت به راحتی ممکن است که هلی کوپتر سانحه دهد به خاطر همین خدمتتان عرض کردم که در اینگونه موارد حتما با سکو هماهنگ میشود ولی شرایط پرواز بر روی دریا به خاطر وجود بخارهای اب برر وی سطح دریا و تابش خورشید  برروی اب باعث محدود شدن دید توپچی میشود و در نتیجه نمیتواند به درستی  از روی مدل خودی یا غیر خودی بودن را حدس بزند

19

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now